- Het .bin-bestand bevat de onbewerkte gegevens van de schijf, terwijl het .cue-bestand fungeert als een overzicht dat de gegevens en audiosporen organiseert.
- Om laadfouten of ontbrekende muziek te voorkomen, is het essentieel om de .cue- en .bin-bestanden bij elkaar te houden en hun oorspronkelijke namen te behouden.
- Het .chd-formaat is het aanbevolen moderne alternatief, omdat het de volledige schijf comprimeert tot één enkel bestand zonder kwaliteitsverlies.
Als je je hebt verdiept in de wereld van emulatie, vooral met klassieke consoles zoals de PlayStation 1, ben je waarschijnlijk wel eens bestanden tegengekomen die niet helemaal kloppen. Je ontdekt bijvoorbeeld dat een game niet uit één enkel uitvoerbaar bestand bestaat, maar uit een heleboel bestanden met vreemde extensies zoals .bin en .cue , en je vraagt je af waar die nu eigenlijk voor dienen of waarom één bestand niet genoeg is.
Het probleem is dat het kopiëren van een oude schijf niet zo eenvoudig is als het kopiëren van een bestand van een USB-stick; we hebben het hier over optische schijftechnologie die data en geluid op een andere manier verwerkte. Om een emulator de originele ervaring te laten reproduceren zonder ontbrekende muziek of vastlopende games, heeft deze precieze instructies nodig over hoe die structuur te lezen, en dat is waar deze unieke formaten van pas komen.
De perfecte combinatie: Wat zijn BIN- en CUE-bestanden precies?
Simpel gezegd, stel je voor dat het .bin-bestand de container is waarin alle gegevens van de schijf, sector voor sector en ongefilterd, zijn opgeslagen. Hier bevinden zich de spelcode en de graphics. Het .cue-bestand daarentegen fungeert als de kaart of instructie. Het is eigenlijk een heel eenvoudig tekstbestand dat de emulator vertelt waar elk dataspoor begint en waar de audiosporen zich bevinden.
Veel simpele games worden geleverd met slechts een .bin-bestand en een .cue-bestand, maar complexere titels gebruikten de cd om muziek af te spelen. In die gevallen vind je vaak tientallen .bin-bestanden (één voor elk nummer of track) en één .cue-bestand dat ze allemaal organiseert. Als je probeert het .bin-bestand direct te laden zonder de bijbehorende map, zal het spel waarschijnlijk wel starten, maar zonder muziek , wat de spelervaring volledig verpest.
Gouden regels om hoofdpijn te voorkomen
Bij het werken met deze bestanden zijn er drie veelvoorkomende fouten die ervoor kunnen zorgen dat de emulator een "onverwacht formaat" -melding weergeeft of dat het spel simpelweg niet meer werkt. Ten eerste: scheid het .cue-bestand nooit van het bijbehorende .bin-bestand ; als je het ene bestand naar een andere map verplaatst en het andere achterlaat, zal de map niet meer werken. Ten tweede: wees uiterst voorzichtig met de namen: als je besluit het .bin-bestand te hernoemen, moet je het .cue-bestand openen met Kladblok en de interne naam exact aanpassen, aangezien de map het bestand zoekt op basis van de letterlijke naam.
Tot slot is de beste manier om fouten te voorkomen het toevoegen van de bestanden als een groep . Dit kunt u doen door het .cue-bestand samen met alle bijbehorende .bin-bestanden te selecteren, of door de gecomprimeerde map in .zip-formaat te laden, waardoor de emulator de groepering automatisch kan beheren. Als u merkt dat het spel vastloopt of niet laadt, controleer dan of er geen originele audiotracks ontbreken.
Moderne alternatieven: de CHD- en M3U-formaten
Hoewel het BIN/CUE-formaat het meest gangbaar is, zijn er tegenwoordig veel handigere opties. Het .chd-formaat is wellicht de beste keuze op dit moment. Het is een lossless compressiemethode die alle inhoud van de schijf (data en audio) in één bestand plaatst . Dit bespaart niet alleen schijfruimte, maar voorkomt ook de chaos van vijftig aparte bestanden voor één game en is compatibel met achievementservices zoals RetroAchievements.
Om van een ouder naar een modern formaat te converteren, gebruik je een tool genaamd chdman (die meestal bij MAME wordt geleverd). De truc is om de opdracht uit te voeren op het .cue-bestand, nooit op het .bin-bestand, zodat de tool weet hoe alle tracks correct verpakt moeten worden. Daarnaast is er voor games die op meerdere schijven staan het .m3u- bestand. Dit is een kleine tekstindex die de schijven in de juiste volgorde weergeeft, waardoor de emulator ze als onderdeel van hetzelfde spel herkent en één geheugenkaart voor alle schijven kan gebruiken .
Andere formaten en bijzonderheden: PBP, ISO en SBI
Je kunt games vinden in .pbp- formaat , de geoptimaliseerde bestanden voor de PSP. Hoewel deze erg praktisch zijn omdat ze meerdere schijven comprimeren tot één en goed werken in de meeste emulators, hebben ze een nadeel: veel achievementsystemen herkennen de game niet omdat het bestand opnieuw is gecodeerd. Als je geïnteresseerd bent in trophies, kun je beter kiezen voor .chd of de combinatie .bin/.cue.
Aan de andere kant zijn er de losstaande .iso -bestanden . Soms werken die, maar meestal ontbreken de audiotracks, waardoor het spel stil blijft. Er zijn ook .sbi- bestanden , die geen spellen zelf zijn, maar beveiligingsgegevens (zoals LibCrypt) die nodig zijn voor sommige Europese titels. Zonder het .sbi-bestand dat bij de gelijknamige schijf hoort, kan het spel midden in een spel vastlopen zonder duidelijke reden.
Om je bibliotheek efficiënt te beheren, kun je het beste prioriteit geven aan .chd-bestanden, omdat deze overzichtelijker zijn en ruimte besparen. Als je geen andere optie hebt, laat dan het kaart- en gegevenspaar (.cue en .bin) intact en ongewijzigd. Voor spellen met meerdere schijven is het gebruik van een .m3u-bestand essentieel om te voorkomen dat je opgeslagen gegevens opraken, en het is altijd een goed idee om het .sbi-bestand bij de hand te hebben als het spel uit een beschermde Europese regio komt.