- Wolfenstein: The New Order brengt de klassieke gameplay terug, maar dan zonder levensregeneratie en met EHBO-kits, bepantsering en het beheren van middelen om te overleven.
- Het verhaal presenteert een alternatieve geschiedenis waarin de nazi's de oorlog winnen, waardoor een alternatieve wereld van de jaren 60 ontstaat met een solide en goed uitgewerkte achtergrondverhaal.
- De id Tech 5-engine biedt goede prestaties en veel detail op pc, hoewel hij last heeft van problemen met het laat laden van texturen, een probleem dat is overgenomen van RAGE.
- Een campagne van ongeveer 15-17 uur, met een beginbeslissing die twee verhaalvarianten genereert, verzamelobjecten en een bonussysteem dat de herspeelbaarheid bevordert.
Voor veel veteranen van first-person shooters is de naam Wolfenstein synoniem met de oorsprong van het genre . Begin jaren 90, toen je door gangen vol nazi's liep op gepixelde schermen, maakte je kennis met een personage dat een legende zou worden: William J. Blazkowicz. Die shareware-versie met een handvol levels was genoeg om een hele generatie te boeien. Al snel zouden andere giganten zoals Doom en Quake, eveneens ontwikkeld door id Software, verschijnen, die uiteindelijk bepaalden hoe een FPS moest aanvoelen.
Tientallen jaren later wisten MachineGames en Bethesda die essentie opnieuw te vangen met Wolfenstein: The New Order voor pc . Ze gaven de game een technische en narratieve opknapbeurt, terwijl de directe en brute gameplay behouden bleef. Geen magische, regeneratieve gezondheid, geen automatische dekking en geen overmatige hulp: hier is het terug naar de oude school, waar overleven draait om beweging, het zoeken naar medkits en bepantsering, en het optimaal benutten van elke kogel. Het is een titel die meedogenloze actie combineert met een alternatieve geschiedenis waarin de nazi's de oorlog hebben gewonnen, en zo een wereld creëert die even verontrustend als fascinerend is.
Een heruitgevonden klassieker: van het gepixelde labyrint tot het triomfantelijke naziregime.
In de beginjaren van de franchise navigeerde de speler door smalle gangen vol nazi-soldaten , aanvalshonden en overdreven eindbazen die het einde van elke aflevering markeerden. Dat simpele maar verslavende uitgangspunt legde de basis voor de moderne FPS: snelle actie, constant schieten en een onstoppelijke protagonist. The New Order pakt die erfenis op, maar in plaats van simpelweg nostalgisch te eren, gebruikt het die als springplank om een veel uitgebreider universum te creëren.
Het centrale uitgangspunt van The New Order is dat de nazi's de Tweede Wereldoorlog hebben gewonnen . Het verhaal begint met Blazkowicz die deelneemt aan een cruciale aanval op de gestoorde wetenschapper bekend als Deathhead, die verantwoordelijk is voor brute experimenten op mensen om supersoldaten te creëren. Niets loopt zoals gepland en na een dramatische wending springt het spel veertien jaar vooruit in de tijd naar een wereld die volledig wordt beheerst door het naziregime, waar het verzet slechts bestaat uit een handvol overlevenden die wanhopig vechten.
In deze alternatieve toekomst ontwaakt Blazkowicz en wordt hij gedwongen een gefragmenteerd verzet te leiden en te steunen , bestaande uit personages die worstelen met desillusie, trauma en onwrikbare vastberadenheid. De toon van het verhaal combineert rauwe, bijna deprimerende momenten met hectische actiescènes en een kenmerkende zwarte humor die voorkomt dat het verhaal te somber wordt.
MachineGames speelt met herkenbare situaties uit de echte geschiedenis van de jaren 60, maar dan gefilterd door de lens van een omgeving die gedomineerd wordt door nazi-technologie en -propaganda . Van steden die onder absolute controle staan tot verdraaide wetenschappelijke ontwikkelingen in dienst van het Derde Rijk, er zijn constante verwijzingen naar authentieke gebeurtenissen, maar dan vervormd om in deze dystopie te passen. Dit geeft The New Order een meeslepende achtergrond ("lore"), die niet alleen deze game dient, maar ook als basis voor toekomstige delen en andere potentiële projecten die zich in hetzelfde universum afspelen.
Deze vertelwijze bereikt iets ongebruikelijks voor een klassieke FPS: het wekt oprechte nieuwsgierigheid bij de speler op naar hoe de samenleving functioneert in dit alternatieve regime , wat er na de oorlog is gebeurd en de morele en persoonlijke gevolgen van een wereldwijde nazi-overwinning. Hoewel actie de boventoon voert, is het verhaal niet slechts een voorwendsel om te schieten, maar een fundamenteel onderdeel van de spelervaring.
Grafische engine en prestaties op pc: lichteffecten, schaduwen en texturen die langzaam laden.
Wolfenstein: The New Order maakt gebruik van de id Tech 5-engine, dezelfde als die in RAGE . Dit resulteert in goed gedefinieerde omgevingen en personages met opmerkelijk gedetailleerde modellen en texturen, vooral in close-ups en realtime tussenfilmpjes. De belichting, deeltjeseffecten en gezichtsanimaties dragen allemaal bij aan de geloofwaardigheid en visuele aantrekkingskracht van deze dystopische wereld.
Op een relatief moderne pc draait de game doorgaans zeer soepel, zonder dramatische prestatiedalingen , mits de hardware voldoet aan de aanbevolen vereisten. De optimalisatie is over het algemeen goed, waardoor je kunt genieten van intense vuurgevechten met veel vijanden op het scherm, explosies en destructie zonder dat de framerate constant daalt.
Het spel erft echter een van de meest besproken problemen van RAGE: texture pop-in . Hoewel de actie over het algemeen stabiel is, duurt het soms even voordat bepaalde oppervlakken in volledige kwaliteit worden weergegeven, wat storend kan zijn voor spelers die visueel veeleisender zijn. Het is geen game-breaking fout, maar wel een merkbaar minpuntje aan een verder meer dan adequate technische kant.
De personage-animaties zijn gemiddeld: functioneel en overtuigend, maar niet spectaculair . Het hoogtepunt is de aandacht voor detail in de nazi-soldaten, hun bepantsering en het ontwerp van de geavanceerde mechanische eenheden. De kenmerkende mix van retro-esthetiek en futuristische technologie die Wolfenstein typeert, blijft sterk aanwezig en past perfect bij de overdreven, pulpachtige toon van de game.
Al met al biedt de engine een cinematische look die voldoende is om het intense verhaal te ondersteunen, zonder de visuele helderheid te verliezen die nodig is in een FPS waarin het snel kunnen inschatten van de actie en de positie van vijanden cruciaal is voor een effectieve reactie in de meest chaotische vuurgevechten.
Klassieke overlevingsgameplay: geen levensregeneratie
Een van de aspecten die The New Order onderscheidt van veel moderne shooters is de terugkeer naar een gezondheids- en pantsersysteem gebaseerd op medkits, life packs en vesten . Hier is het niet voldoende om even achter dekking te schuilen om je gezondheid te herstellen: als je het koud hebt, moet je de omgeving afzoeken naar hulpmiddelen en elke confrontatie zorgvuldig plannen om te voorkomen dat je midden in een golf nazi's wordt uitgeschakeld.
Dit systeem, een directe afstammeling van FPS-games uit de jaren 90, versterkt het gevoel van spanning en risico in elk gevecht . Gezondheid verliezen is van groot belang, omdat het je dwingt je speelstijl aan te passen, om meer doordacht te spelen en niet blindelings de strijd in te duiken. Naarmate je vordert en verzamelobjecten en andere speciale items vindt, kun je je maximale gezondheid en pantser verhogen tot boven de 100%, waardoor je bijzonder moeilijke gedeelten met een extra veiligheidsmarge kunt aanpakken.
Daarnaast introduceert de game een reeks perks, oftewel progressieve upgrades, die je vrijspeelt door aan bepaalde vereisten te voldoen . Zo kun je bijvoorbeeld door stealth-aanvallen uit te voeren, specifieke wapens op een bepaalde manier te gebruiken of vijanden met explosieven uit te schakelen, permanente voordelen behalen, zoals een grotere munitiecapaciteit, meer schade, verbeterde stealth-mogelijkheden of de mogelijkheid om effectiever messen te gooien. Dit systeem beloont je speelstijl en moedigt je aan om met verschillende strategieën te experimenteren.
De vijanden rukken op hun beurt niet zomaar in een rechte lijn op je af. De AI probeert je positie te flankeren, dekking te zoeken en aanvallen te coördineren , vooral wanneer officieren betrokken raken. Deze officieren kunnen versterkingen oproepen als je ze niet snel uitschakelt, wat een extra tactische dimensie toevoegt aan elk gebied: het is het beste om ze als eerste te lokaliseren en uit te schakelen, zodat het gevecht niet onnodig lang duurt.
Dankzij deze aanpak voelt elk vuurgevecht in Wolfenstein: The New Order aan als een kleine, intense en veeleisende strijd om te overleven . Het is geen ontspannen wandeling in het park, maar een ervaring waarbij de speler constant rekening moet houden met zijn gezondheid, bepantsering, munitie en de omgeving, zonder te kunnen vertrouwen op kunstmatige snelkoppelingen zoals automatische regeneratie.
Razendsnelle actie, optionele stealth-elementen en verkenningsgedeeltes.
Het levelontwerp is zo opgezet dat je veel situaties op verschillende manieren kunt benaderen: frontale aanval, stealth of een combinatie van beide . Het spel zelf lijkt er echter vooral van te genieten als je je helemaal laat gaan en als een menselijke tank tekeergaat, alles wat beweegt neerschietend met een angstaanjagend arsenaal.
De mogelijkheid om twee wapens tegelijk te hanteren, zoals dubbele shotguns of sluipschuttergeweren , verandert sommige confrontaties in ware vernietigingsfeesten. De wapens stralen een zeer overtuigende kracht uit, zowel door hun ontwerp en de impact die ze op vijanden hebben, als door het geluid van elk schot. Dit is geen timide shooter; het is luid, krachtig en bewust overdreven.
Stealth heeft ook zijn nut. Je kunt gebruikmaken van alternatieve routes, ventilatieschachten of verhoogde plekken om vijanden, met name officieren, van achteren te benaderen en geruisloos uit te schakelen. Zo voorkom je dat ze versterking kunnen inroepen en maak je de situatie een stuk lastiger. Upgrades die te maken hebben met stealth-gameplay, zoals sneller en stiller bewegen, zijn bedoeld voor spelers die de voorkeur geven aan een meer berekende aanpak.
Er zijn echter momenten waarop het tempo aanzienlijk vertraagt. In sommige gedeelten moet je een belangrijk voorwerp of specifiek gereedschap vinden om verder te komen, of zelfs bepaalde gebieden infiltreren zonder iemand te doden. Hoewel deze delen bedoeld zijn om variatie en een element van verkenning te bieden, kunnen ze aanvoelen alsof ze de actie abrupt onderbreken, vooral voor degenen die primair voor non-stop schieten kwamen.
Dit contrast tussen hectische actie en meer ingetogen fases is niet altijd even evenwichtig, en sommige spelers zullen wellicht vinden dat veel van deze scènes ook met puur vuurgevechten zonder enige beperking hadden kunnen worden opgelost. Desondanks dienen ze om andere facetten van de wereld en de personages te onthullen en voorkomen ze dat het spel slechts een lineaire opeenvolging van schietpartijen wordt.
Speelduur, alternatieve campagnestructuur en herspeelbaarheid
Qua speelduur is Wolfenstein: The New Order geen eindeloze first-person shooter, maar het is ook geen oppervlakkige campagne. Een eerste speelsessie, waarbij je op je gemak de wereld verkent en voorwerpen verzamelt, kan gemakkelijk 15 tot 17 uur duren . Dat is een meer dan respectabele speelduur voor het genre, zeker in vergelijking met andere recentere cinematische shooters.
Een belangrijk detail is dat je in het eerste level een cruciale beslissing moet nemen die bepaalt welke van de twee metgezellen overleeft . Deze keuze markeert een splitsing in het verhaal en leidt tot twee enigszins verschillende verhaallijnen, met veranderingen in tussenfilmpjes, dialogen en bepaalde gameplay-elementen. Het zijn geen twee compleet verschillende campagnes, maar eerder twee variaties die de herspeelbaarheid vergroten.
Naast deze "dubbele verhaallijn" zit de game boordevol verzamelobjecten, documenten, codes en verborgen voorwerpen die meer inzicht geven in het universum, de personages en de achtergrond van het zegevierende naziregime. Het vinden ervan voegt extra speeluren toe en moedigt je aan om levels opnieuw te spelen op zoek naar geheimen die je tijdens je eerste speelsessie hebt gemist.
Het perksysteem stimuleert ook de herspeelbaarheid: als je eerste speelsessie zich meer richtte op directe, explosieve gevechten , wil je misschien je stealth-vaardigheden verbeteren en minder voor de hand liggende routes verkennen tijdens je tweede speelsessie. De structuur is niet volledig open, maar biedt wel voldoende ruimte om te experimenteren met verschillende speelstijlen en te zien hoe bepaalde confrontaties veranderen.
Al met al maakt The New Order de indruk van een compacte, goed getimede campagne zonder overbodige vulling , waarbij de lengte perfect aansluit op het soort verhaal dat verteld wordt. Het is misschien geen game om maandenlang mee bezig te zijn, maar het biedt wel een intense en op zichzelf staande ervaring die uitnodigt tot een tweede speelsessie als je eenmaal geboeid bent door de wereld en de personages.
Sfeer, geluid en algehele beoordeling van de nazi-dystopische "mythologie".
Een van de grootste prestaties van MachineGames is de creatie van hun alternatieve wereld in de jaren 60 onder naziregime . Ze hebben niet zomaar hakenkruizen en soldaten met helmen geplaatst; ze hebben een complete esthetiek en interne logica ontwikkeld over hoe een door het Derde Rijk gecontroleerde samenleving eruit zou zien en zou functioneren na de oorlog.
De architectuur combineert strakke, massieve lijnen met geavanceerde technologie ; propagandaposters en officiële toespraken zijn alomtegenwoordig, en de aanwezigheid van robots, sciencefictionwapens en onmenselijke experimenten is naadloos geïntegreerd in het dagelijks leven van deze wereld. Er is duidelijk geprobeerd om coherentie te waarborgen in elk detail, van de mode tot de achtergrondmuziek op bepaalde locaties.
Op het gebied van geluid blinkt de game uit. De wapeneffecten, explosies en vijandelijke kreten zijn perfect getimed, waardoor elk gevecht indrukwekkend aanvoelt. De stemacteurs voegen nuance toe aan de personages en brengen zowel hun wanhoop als hun verdraaide gevoel voor humor op cruciale momenten over.
De soundtrack vult de actie perfect aan met nummers die zich aanpassen aan de sfeer van elke situatie. De muziek wordt nooit overschaduwd, maar de spanning of het drama wordt waar nodig juist versterkt. Het is niet het meest revolutionaire aspect van de game, maar het zorgt er wel voor dat de speler volledig wordt ondergedompeld in deze nazistische dystopie en belangrijke momenten worden benadrukt.
De achtergrondverhalen die The New Order om zich heen bouwt, zijn misschien wel een van de belangrijkste erfenissen van de game. Dankzij de kracht van het uitgangspunt en de rijkdom aan details die de context verrijken, opent het de deur naar verdere verkenning van dit universum in toekomstige delen , spin-offs of zelfs andere gamegenres. Het is niet zomaar een mooie achtergrond; het is een essentieel onderdeel van de charme van de game.
Voor wie is Wolfenstein: The New Order bedoeld, en hoe goed is het als aankoop?
Wolfenstein: The New Order is bovenal een game ontworpen voor mensen die de ouderwetse FPS-games missen of die genoten hebben van klassiekers zoals het originele Wolfenstein, Doom of Quake. Er zijn geen duidelijke concessies gedaan aan de huidige ontwerptrends die de voorkeur geven aan gezondheidsregeneratie, overmatige aim assist of eindeloze zijmissies: het is een rechttoe-rechtaan, intense en zeer actievolle campagne.
Spelers die gewend zijn aan modernere games met vloeiendere gameplay en sterk gestructureerde voortgangssystemen, vinden de ervaring wellicht wat hard of ouderwets in sommige opzichten. Het handmatig beheren van gezondheid en pantser, de meer lineaire gedeelten en de afwezigheid van elementen zoals competitieve multiplayer betekenen dat het geen game voor iedereen is.
Qua inhoud en prijs-kwaliteitverhouding vinden sommigen de game wellicht wat mager voor de volle prijs , vooral als er geen interesse is om het opnieuw te spelen en het andere verhaal te beleven. Maar wanneer het met korting of voor een lagere prijs te vinden is, is het een absolute aanrader voor elke shooter-fan.
De eerste recensies plaatsen de game in een respectabele categorie: solide graphics, uitstekende gameplay, functioneel geluid en een behoorlijke speelduur . Het is niet perfect, maar het is compleet genoeg om een blijvende indruk achter te laten, vooral als je de mix van geweld, zwarte humor en subtiele kritiek op totalitarisme kunt waarderen.
Als we het geheel bekijken, weet Wolfenstein: The New Order op pc de rauwe geest van vroege FPS-games te heroveren en te combineren met een meeslepend alternatief verhaal en een resource management-aanpak zonder kunstmatige hulpmiddelen . Het is misschien niet de modernste of langste shooter, maar de unieke sfeer, de nazi-dystopische setting en de rechttoe-rechtaan actie maken het een zeer plezierige ervaring, vooral voor wie op zoek is naar een klassiek gevoel met een moderne presentatie.