- Zotero legt automatisch website-metadata en visuele content vast voor offline toegang.
- Met Zotero Connector kunt u referenties en bijlagen met één klik vanuit uw browser opslaan.
- Er bestaan methoden om lokale en cloudopslag te beheren zonder dat dit ten koste gaat van de serverruimte.
Als student of onderzoeker heb je vast wel eens meegemaakt dat je een fantastische website vond en vervolgens in paniek raakte, bang dat die morgen verdwenen zou zijn of dat je geen wifi zou hebben wanneer je die het hardst nodig had. Om dit soort angsten te voorkomen, is Zotero de perfecte oplossing . Het programma organiseert niet alleen je bronnen, maar stelt je ook in staat om content online te bevriezen, zodat je die altijd bij de hand hebt.
Het mooiste is dat je geen computerexpert hoeft te zijn om het te gebruiken. Deze tool is gratis, open-source en platformonafhankelijke software die het handmatig schrijven van bibliografieën een stuk eenvoudiger maakt . Het hele proces, van gegevensinvoer tot de uiteindelijke bronvermelding in je document, wordt geautomatiseerd.
Webcontent vastleggen voor offline gebruik
Om te beginnen met opslaan, installeer je eerst de Zotero Connector in je browser. Zodra je dit hebt gedaan, verschijnt er een pictogram naast de adresbalk wanneer je een website bezoekt. Als de pagina duidelijke metadata bevat, verandert het pictogram afhankelijk van het documenttype; anders zie je een grijs websitepictogram. Door op dit pictogram te klikken, sla je een kopie van de huidige inhoud op in Zotero , zodat je deze later ook zonder internetverbinding kunt raadplegen.
Als je een lijst met resultaten bekijkt, zoals in Google Scholar of een bibliotheekcatalogus, zie je dat het pictogram verandert in een map. Dit is handig, omdat je zo meerdere referenties tegelijk kunt selecteren zonder ze één voor één te hoeven openen, wat je waardevolle tijd bespaart. Alles wordt opgeslagen in de laatst gebruikte map, maar je kunt de bestemming wijzigen in het vervolgkeuzemenu 'Opslaan in'.
Bestandsbeheer en intelligente opslag
Zotero kan automatisch herkennen of er een PDF-bestand beschikbaar is en dit aan de referentie koppelen. Er is echter een klein nadeel: het gratis cloudaccount heeft een limiet van 300 MB, die snel bereikt is als je veel grote bestanden opslaat. Om dit probleem te omzeilen en vrijwel onbeperkte opslagruimte te hebben , kun je het beste plug-ins zoals ZotFile gebruiken of documenten opslaan in services zoals Dropbox of Google Drive, waarbij Zotero alleen de link afhandelt.
Voor wie zijn organisatie naar een hoger niveau wil tillen, zijn er add-ons zoals Better BibTeX , ideaal als je met Rmarkdown werkt, of de mogelijkheid om bijlagen te hernoemen via het menu "Bijlagen beheren", zodat je bestanden consistente namen hebben in plaats van vreemde codes.
Stapsgewijze synchronisatie en installatie
Om uw bibliotheek overal bij u te hebben, is het essentieel om een account aan te maken op Zotero.org. Nadat u zich heeft geregistreerd, gaat u naar de voorkeuren van de desktopapplicatie, naar het gedeelte 'Synchroniseren ' en voert u uw inloggegevens in. Standaard worden wijzigingen automatisch naar de cloud geüpload, maar als u liever zelf de controle hebt, kunt u deze optie uitschakelen en handmatig synchroniseren wanneer dat nodig is.
Het installatieproces is vrij eenvoudig: eerst maak je een webaccount aan, vervolgens download je de applicatie voor je besturingssysteem (Windows, Mac of Linux) en tot slot voeg je de browserconnector en plug-ins voor je tekstverwerker toe (Word, LibreOffice of Google Docs). Deze laatste functie maakt Zotero echt bijzonder, omdat je hiermee tijdens het schrijven bibliografische referenties kunt invoegen . De uiteindelijke referentielijst wordt dan met één klik gegenereerd in het formaat dat je universiteit of tijdschrift vereist.
Een dergelijk systeem verandert onze manier van werken, waardoor we kunnen overstappen van chaotisch handmatig beheer naar een workflow waarbij webinformatie lokaal wordt bewaard en de bibliografie automatisch wordt opgebouwd. Zo zorgen we ervoor dat er geen bronnen verloren gaan en dat de opmaak altijd onberispelijk is.