- De overgang naar 128 bits vereist noodzakelijkerwijs dat de hardware (processors) zich eerder ontwikkelt dan de software.
- De huidige 64-bits architectuur maakt het beheer van zulke enorme hoeveelheden RAM mogelijk dat een onmiddellijke technologische sprong voorwaarts niet nodig is.
- De implementatie van een 128-bits systeem zou astronomische kosten met zich meebrengen voor het herontwerp van stuurprogramma's en software, zonder dat dit een echte verbetering voor de gebruiker oplevert.
Je hebt het vast wel eens meegemaakt: je bladerde door forums of las over hardware en vroeg je af waarom we nog steeds vastzitten aan 64-bits systemen. Het lijkt erop dat Microsoft dit probleem in hun kantoren in Redmond is vergeten, terwijl sommige gebruikers het gevoel hebben dat ze nog steeds een console uit de jaren 80 gebruiken, omdat de overstap naar 64-bits systemen niet voldoende is geweest. 128 bits lijkt er nooit te komen. ook al speelt het idee al een tijdje bij veel mensen.
Om dit dilemma te begrijpen, is het niet voldoende om alleen naar de software te kijken; we moeten ook kijken naar de motor die alles aandrijft, oftewel de processor. Het is niet dat Microsoft lui is, maar er is gewoon een absolute afhankelijkheid tussen de hardware en het besturingssysteemDit maakt de ontwikkeling van een 128-bits Windows op dit moment simpelweg een verspilling van geld en tijd.
De wisselwerking tussen de processor en de software.
Om een besturingssysteem op 128 bits te laten draaien, hebben we eerst een CPU nodig die diezelfde taal spreekt. Het heeft geen zin om software te programmeren voor een machine die niet op de markt verkrijgbaar is. Terugkijkend zien we dat dit patroon zich steeds heeft herhaald: eerst kwam de AMD Athlon 64-processors in 2003 En toen kwam Intels Pentium 4, en pas toen kon Windows compatibele versies uitbrengen, zoals gebeurde met Windows XP Professional x64 Edition of het latere Windows Vista.
En esencia, los bits definen el tamaño de los bloques de datos que la CPU puede procesar en cada ciclo de reloj y, muy importante, el límite de memoria que puede gestionar. Un bit es la unidad mínima (0 o 1), pero al agruparlos creamos \»enteros\». Mientras que un procesador de 32 bits maneja unos 4.294 millones de enteros, uno de 64 bits llega a cifras astronómicas de triljoenen mogelijke waardenAls we zouden overstappen naar 128 bits, zouden we een bijna surrealistisch wiskundig domein betreden, met een hoeveelheid gegevens die praktisch onmogelijk te lezen of voor te stellen is.
De strijd om RAM
De belangrijkste reden waarom we de bitdiepte in de loop der decennia hebben vergroot, is de mogelijkheid om RAM beter te beheren. In de jaren 80 was 8 MB meer dan genoeg; in de jaren 90 was 32 MB de standaard. Maar in de jaren 2000 schoot het verbruik omhoog en gingen we van megabytes naar gigabytes, waardoor we gedwongen werden om 32 bits te laten vallen. Ze konden slechts tot 4 GB RAM-geheugen aanspreken..
De overstap naar een 64-bits architectuur loste dit probleem op grote schaal op. Theoretisch kan een 64-bits systeem tot wel 64-bits processen aan. 18 exabytes aan geheugen (wat meer dan 19 miljard gigabytes is). Om u een idee te geven van de schaal: Windows 11 Pro is om praktische redenen meestal beperkt tot 2 TB RAM. Overstappen naar 128 bits zou ons in staat stellen triljoenen yottabytes te verwerken, een getal dat vandaag de dag pure sciencefiction is en volkomen nutteloos in de echte wereld.
Waarom niet nu meteen de sprong wagen?
Veel mensen vragen zich af waarom het niet gedaan wordt, als het technisch mogelijk is. Het korte antwoord is dat Er is geen echte noodzaakMomenteel gebruiken de meesten van ons tussen de 16 GB en 32 GB RAM, en alleen de krachtigste servers of supercomputersystemen benaderen de huidige limieten. Het investeren van miljarden in het herontwerpen van de architectuur zou een duidelijk voorbeeld zijn van afnemende meeropbrengst.
- Volledige onverenigbaarheid: Een enorm aantal stuurprogramma's en software zou volledig opnieuw geschreven moeten worden.
- Productiekosten: Het ontwerpen van moederborden en CPU's die van een dergelijke capaciteit gebruik kunnen maken, zou extreem duur zijn.
- Gebrek aan aanvragen: Er is geen enkel consumentenprogramma dat meer nodig heeft dan wat 64-bits te bieden heeft.
Het klopt dat sommige moderne processoren 128-bits registers of instructies gebruiken, zoals AVX-512 op Ryzen 9000 voor zeer specifieke multimedia- of wetenschappelijke computertaken, maar dat is slechts één specifiek hulpmiddel en betekent niet dat het hele systeem op 128 bits draait.
De toekomst en keerpunten
We kunnen niet zeggen dat het nooit zal gebeuren. De RISC-V-architectuur heeft al rekening gehouden met deze mogelijkheden, en de geschiedenis van de computertechnologie heeft ons geleerd dat wat vandaag absurd lijkt, morgen de standaard is. Niemand had zich in het 16-bits tijdperk kunnen voorstellen dat we terabytes aan opslagruimte zouden gebruiken, maar hier zijn we dan. Echter, We liggen tientallen jaren uit elkaar. om het potentieel van 64 bits volledig te benutten.
De technologische evolutie zal zich blijven richten op efficiëntie en interne prestaties in plaats van op het verhogen van het aantal bits. Tenzij er een radicale verandering komt in de manier waarop we informatie verwerken, zal 128-bits Windows een fantasie blijven voor hardwareliefhebbers, aangezien de huidige infrastructuur meer dan voldoende is voor elke taak, van het spelen van de nieuwste AAA-games tot het beheren van enorme datacenters.
De 64-bits architectuur is zo omvangrijk dat ze ruimschoots voldoet aan alle huidige en toekomstige behoeften op korte termijn. Een overstap naar 128 bits is daarom irrelevant vanwege het gebrek aan compatibele hardware en de afwezigheid van software die dit vereist. Deze ontwikkeling blijft daardoor een verregaande technische mogelijkheid zonder direct praktisch nut.