Jellyfin op avontuur met Tailscale: een realistische gids voor het hele gezin

Informatic Digital » netwerken » Jellyfin op avontuur met Tailscale: een realistische gids voor het hele gezin

Jellyfin werkt thuis als een zonnetje: je installeert de server, voegt de mappen toe en binnen een paar minuten is je bibliotheek beschikbaar in de woonkamer. De problemen beginnen pas als je iets wilt kijken op een telefoon, iPad of tv van een familielid dat kilometers verderop woont. Dan komen de router, poorten, domeinen en een heleboel andere beslissingen om de hoek kijken, wat voor wie het niet te ingewikkeld wil maken, een rustige middag in een hoofdpijn kan veranderen. Toegang op afstand is een heel ander verhaal , en als je wilt dat mensen met beperkte technologische kennis het gebruiken, wordt het nóg ingewikkelder.

Het goede nieuws is dat er oplossingen zijn die het openen van poorten vermijden en zelfs werken wanneer je internetprovider je achter CGNAT heeft geplaatst. Tailscale is de populairste manier om dit te doen zonder de router aan te raken, maar het is geen wondermiddel: het vereist installatie op elk apparaat en heeft duidelijke beperkingen als het gaat om Samsung- of LG-tv's, of oudere apparaten. Er is geen wondermiddel dat Jellyfin zonder enige installatie in Plex voor het hele gezin verandert, maar er zijn wel duidelijkere oplossingen dan andere. Laten we alle details zorgvuldig doornemen, inclusief zaken waar meestal niet over gesproken wordt met betrekking tot Tailscale, Cloudflare Tunnel, VPS'en en de beveiligingsinstellingen van Jellyfin.

Waarom blijft Jellyfin vastzitten als hij van huis vertrekt?

Op een lokaal netwerk is alles heel eenvoudig: de server heeft een privéadres, bijvoorbeeld 192.168.1.50, en elk apparaat dat met hetzelfde wifi-netwerk is verbonden, kan er zonder problemen toegang toe krijgen. De situatie verandert wanneer het verzoek van internet komt, omdat je router dan niet weet naar welk apparaat het verkeer moet worden doorgestuurd. Om dit op te lossen, worden meestal drie klassieke oplossingen gebruikt: port forwarding, het instellen van een reverse proxy of het gebruik van een tunnel zoals Cloudflare. Alle drie zijn complex en geen enkele is ontworpen om door je schoonmoeder vanaf de andere kant van de wereld te worden geconfigureerd.

Port forwarding houdt in dat je de router vertelt dat al het verkeer dat binnenkomt op een specifieke poort, moet worden doorgestuurd naar de computer waarop Jellyfin draait. Het klinkt eenvoudig, maar het vereist toegang tot het configuratiescherm van de router, het aanmaken van een regel, het toewijzen van het lokale IP-adres van de server en de hoop dat het publieke IP-adres niet vaak verandert. Bovendien creëert het openen van poorten op de router een kwetsbaarheid die zichtbaar is vanaf het internet en die, indien niet goed beveiligd, een aanzienlijk beveiligingslek kan vormen.

Een reverse proxy is eleganter, maar ook technisch complexer. Deze wordt gebruikt om bezoekers te ontvangen, de verbinding te versleutelen met HTTPS en deze door te sturen naar de Jellyfin-server. Het vereist doorgaans het kopen of beheren van een domein, het configureren van certificaten en inzicht in elke stap. Het is niet onmogelijk , maar het is niet iets wat je zou aanraden aan iemand die gewoon een film wil kijken op zijn iPad zonder een computerdeskundige te hoeven raadplegen.

Cloudflare Tunnel is een andere optie: je installeert een programma op de server, dat een uitgaande verbinding opent, en je gasten kunnen er toegang toe krijgen via een normale gebruikersnaam zonder dat ze poorten hoeven te openen of een openbaar IP-adres nodig hebben. Het probleem is dat de voorwaarden van Cloudflare niet zo gebruiksvriendelijk zijn als ze lijken als het gaat om het streamen van video, en je bent ook afhankelijk van een tussenpersoon die de regels kan wijzigen of je service kan beperken.

De gemene deler van al deze opties is dat ze op de een of andere manier je thuisnetwerk aan het internet blootstellen , een domein publiceren of afhankelijk zijn van een externe provider. Dit verklaart waarom veel mensen de functie voor toegang op afstand van Jellyfin niet gebruiken voordat het te ingewikkeld wordt. Jellyfin zelf adviseert duidelijk: het openen van een directe poort naar het internet is niet aan te raden, omdat wachtwoorden onversleuteld kunnen worden verzonden als je gewoon HTTP gebruikt. Poort 8096 is voor HTTP , 8920 is bedoeld voor HTTPS maar wordt standaard niet gebruikt, en 7359 is voor lokale detectie, dus deze mogen ook niet worden blootgesteld.

Wat biedt Tailscale precies aan en waar zit het addertje onder het gras?

Tailscale bouwt een privénetwerk op basis van WireGuard. Het idee is dat je de applicatie op meerdere apparaten installeert, ze met hetzelfde account autoriseert, en ze gedragen zich allemaal alsof ze met dezelfde router verbonden zijn, zelfs als ze zich in verschillende landen bevinden. Het is niet nodig om poorten te openen of een openbaar IP-adres te hebben , omdat elk apparaat zijn verbinding met het Tailscale-netwerk initieert en ze zich allemaal in het midden bevinden. Voor een thuisserver die CGNAT gebruikt, is dit een enorme opluchting.

Wanneer je meerdere apparaten registreert, wordt er een tailnet aangemaakt. Dit is het privénetwerk dat aan je account is gekoppeld. Elk apparaat krijgt een adres zoals 100.xyz en een MagicDNS-naam, zodat je geen nummers hoeft te onthouden. Dit adres voer je vervolgens in de Jellyfin-app in om van buitenaf verbinding te maken. Tailscale deelt adressen uit vanuit het 100.64.0.0/10-blok , hetzelfde blok dat voor CGNAT wordt gebruikt. Let op: het internetadres van je router is iets heel anders, en dat is wat je moet controleren om te verifiëren of je CGNAT hebt.

Het Personal-abonnement van Tailscale is gratis voor niet-commercieel gebruik en biedt plaats aan maximaal zes gebruikers, inclusief jezelf, dus je kunt nog vijf mensen uitnodigen. Het bedrijf omschrijft het als 'voor altijd gratis' op dat abonnement, en voor normaal gezinsgebruik is het meestal meer dan voldoende. In combinatie met Jellyfin, dat gratis en open-source is , heb je een multimedia-ecosysteem zonder abonnementskosten, in tegenstelling tot Plex Pass, waarvoor je moet betalen voor streaming op afstand.

Tailscale is ook de aanbevolen optie wanneer de provider CGNAT afdwingt of wanneer de internetprovider bepaalde inkomende verbindingen blokkeert. In plaats van via de router te communiceren, maken de server en clients verbinding met het privénetwerk. CGNAT is voor die verbinding niet meer relevant, omdat er niemand van buitenaf verbinding hoeft te maken met uw thuisnetwerk.

De verborgen kosten zitten echter niet in het geld, maar in het gemak. Elk apparaat dat toegang wil tot de content, moet Tailscale geïnstalleerd en geautoriseerd hebben , en de server moet ingeschakeld en verbonden zijn met het netwerk om de content beschikbaar te maken. Als je moeder een Samsung-tv heeft, je schoonmoeder een Google TV en je broer oude Android-tablets uitdeelt, moet je Tailscale op elk apparaat installeren en configureren of een bridge vinden. Voor iemand die niet technisch onderlegd is, is dat al een flinke drempel.

Delen met anderen heeft echter wel een addertje onder het gras. Tailscale staat het delen van apparaten toe bij alle abonnementen, maar de gast heeft een eigen account nodig en moet bovendien de eigenaar, beheerder of IT-manager van zijn of haar eigen tailnet zijn om de uitnodiging te accepteren. Het is niet zo simpel als een link sturen en de ander laten inloggen zonder iets te hoeven doen. Voor je schoonmoeder kan dat betekenen dat ze een installatie, registratie en een paar schermen moet doorlopen voordat ze de eerste film kan kijken.

Tot slot legt Tailscale niet altijd een directe verbinding tussen de twee eindpunten tot stand. Bij harde NAT, een firewall of andere beperkingen wordt het verkeer via de DERP-relais van Tailscale geleid. Dit kan vertraging veroorzaken , wat merkbaar is bij video: de ene dag loopt het beeld vloeiend, de volgende dag hapert het, zelfs als je geen instellingen hebt gewijzigd. Het gebruiksbeleid van Tailscale bevat geen specifieke clausule met betrekking tot bandbreedte, video of verkeersvolume, maar dat verandert niets aan het feit dat relais een laatste redmiddel zijn en geen garantie voor perfecte streaming.

Voordat je iets aanraakt: controleer of je CGNAT hebt.

CGNAT betekent dat uw internetprovider hetzelfde openbare IP-adres deelt met meerdere klanten. U hebt geen eigen adres op internet en ongeacht hoeveel poorten u op uw router opent, kan niemand buiten uw netwerk toegang krijgen tot uw huis. Het is een gedeeld openbaar IP-adres , dus traditionele port forwarding werkt niet, hoe uitgebreid u het ook configureert.

De controle is snel. Open het configuratiescherm van je router en zoek het internet-IP-adres, het WAN-IP-adres of het externe IP-adres op. Zoek vervolgens vanaf een apparaat dat met hetzelfde netwerk is verbonden op Google naar "Wat is mijn IP-adres?" en vergelijk de twee getallen. Als ze niet overeenkomen, is er een tussenliggende router. Als het WAN-IP-adres tussen 100.64.0.0 en 100.127.255.255 ligt , is het probleem duidelijk: je zit achter CGNAT. Een tweede router in dezelfde keten kan ook hetzelfde symptoom veroorzaken, dus sluit dat niet uit.

Als je CGNAT gebruikt, is het verstandig om, voordat je andere oplossingen probeert, contact op te nemen met je provider en te vragen of ze je een publiek IPv4-adres kunnen geven. Dit hangt af van je contract en locatie, en er kunnen kosten aan verbonden zijn, maar het is de enige manier om traditionele port forwarding te herstellen. Er is ook de optie van native IPv6: als je server een wereldwijd routeerbaar IPv6-adres heeft en het netwerk van waaruit je verbinding maakt ook IPv6 gebruikt, kun je mogelijk op die manier verbinding maken. CGNAT is een IPv4-probleem , dus sluit dit niet uit voordat je het hebt gecontroleerd.

En pas op voor snelle oplossingen: een dynamische DNS lost CGNAT niet op. Een naam die naar een gedeeld IP-adres verwijst, leidt nog steeds niet naar je thuisadres. Een dynamische DNS lost een gedeeld IP-adres niet op ; het werkt alleen de naam bij wanneer je openbare IP-adres verandert. Je moet dus eerst een echt openbaar IP-adres hebben en je daarna pas zorgen maken over de naam.

Rijden op een Tailscale met Jellyfin zonder gedoe

Het basisproces is korter dan het kiezen van een film voor een vrijdagavond. Installeer eerst Jellyfin op de computer die als server fungeert. Als het Windows is, is het het beste om het als een service te markeren, zodat het automatisch start voordat je inlogt. Ga vervolgens naar http://localhost:8096 , voeg de mappen van je harde schijf toe en configureer de bibliotheek, ondertitels en de synchronisatie van de afspeelvoortgang.

Installeer Tailscale op dezelfde computer en op de apparaten waarmee je er toegang toe wilt hebben, terwijl de server draait. Maak tijdens de eerste installatie een account aan en autoriseer de apparaten. Dit genereert het Tailnet. Gebruik hetzelfde account op alle apparaten, zodat ze elkaar kunnen zien. Als je Tailscale op de server installeert, maar niet op het mobiele apparaat, maakt het mobiele apparaat geen deel uit van het privénetwerk en heeft het er geen toegang toe.

Om het serveradres in Tailscale te vinden, kunt u de opdracht `tailscale ip -4` gebruiken op de servermachine of de applicatie raadplegen. Dit geeft iets terug als 100.121.112.23. Voeg in de Jellyfin-clientapp de server handmatig toe met dat adres en de bijbehorende poort, bijvoorbeeld 100.xyz:8096 . De automatische detectie van Jellyfin werkt alleen binnen het lokale netwerk, dus van buiten het lokale netwerk moet u het adres handmatig invoeren.

Tailscale is beschikbaar voor Windows, macOS, Linux, Android, iPhone, Chromebook, Apple TV en Amazon Fire. De lijst omvat veel apparaten , maar niet alle. Samsung Tizen- en LG webOS-tv's hebben geen Tailscale, hoewel ze wel de officiële Jellyfin-app hebben. En daar zit hem de crux: de tv kan Jellyfin wel draaien, maar blijft buiten je privénetwerk tenzij er iets is dat de tv ermee verbindt.

Vergeet niet dat de server ingeschakeld moet blijven en verbonden moet zijn met Tailscale. Een continu draaiende server is essentieel: als de computer uitvalt of de verbinding verliest, hebben uw familieleden geen toegang meer tot de bibliotheek. U kunt Tailscale met het gratis abonnement ook niet voor commerciële doeleinden gebruiken, dus als dit een dienst is voor de helft van uw familie, zorg er dan voor dat het aan uw persoonlijke behoeften voldoet.

Het echte probleem: tv's en ongeduldige familieleden.

Op een Samsung Tizen- of LG webOS-tv is Jellyfin officieel beschikbaar in de store, maar Tailscale is niet toegankelijk. De tv kan Jellyfin wel openen, maar bevindt zich niet in het thuisnetwerk en maakt dus geen verbinding met de thuisserver. De tv blijft buiten het thuisnetwerk en er is geen speciale instelling in de app om dit op te lossen.

De technische oplossing houdt in dat er een subnetrouter wordt opgezet: een apparaat waarop Tailscale is geïnstalleerd en dat fungeert als brug tussen het privénetwerk en de apparaten die de applicatie niet kunnen installeren. Het werkt, maar het is niet langer een simpele middag configuratie: het vereist het instellen van een extra apparaat, dat ingeschakeld moet blijven en de interne werking ervan moet worden uitgelegd aan iedereen die dat nodig heeft. Het fungeert weliswaar als een brug , maar het is noch transparant, noch tijdrovend.

Bij Google TV, Chromecast en oudere Android-tablets moet je elk geval afzonderlijk bekijken. Als het apparaat installatie van Tailscale vanuit de App Store toelaat, kun je het proberen; zo niet, dan zitten we weer met hetzelfde probleem. Elk apparaat dat verbinding wil maken, heeft een eigen installatie of een bridge nodig. In een huishouden met meerdere oudere tablets kan dat behoorlijk omslachtig zijn.

Je Tailnet delen met een familielid is niet zo eenvoudig als op een knop drukken. De gast heeft een eigen account nodig en moet bovendien de eigenaar of beheerder van zijn of haar eigen Tailnet zijn om de uitnodiging te accepteren. Een eigen account hebben én beheerder zijn, is wel erg veel gevraagd voor iemand die alleen maar een serie wil kijken. Voor je moeder of schoonmoeder is dat niet te vergelijken met Plex openen en de bibliotheek al klaar hebben staan.

Daarom is Tailscale, zelfs als het voor jou de eenvoudigste optie is, niet per se de eenvoudigste voor je gezin. Het is niet te vergelijken met Plex wat betreft transparantie voor de eindgebruiker. Als alle apparaten van jou waren en je ze van tevoren kon instellen, zou het fantastisch zijn. Maar wanneer er tv's van andere merken zijn en gezinsleden die niet zo technisch onderlegd zijn, verandert de situatie.

Alternatieven zodat uw gezin niets hoeft te installeren

Als je wilt dat je gasten de tv aanzetten en Jellyfin kijken zonder Tailscale te hoeven installeren, is de meest transparante optie een VPS met een VPN-verbinding naar je thuisnetwerk en een reverse proxy. Je huurt een kleine server op internet met een statisch publiek IP-adres, zet een VPN-verbinding op tussen de VPS en je thuisnetwerk en gebruikt een reverse proxy om de bezoekers te ontvangen. De gast ziet alleen een normaal domein met een HTTPS-slotje, zonder iets te hoeven installeren of ergens te registreren. Dit is echter de meest arbeidsintensieve configuratie en de enige met terugkerende kosten.

Het belangrijkste is dat het gesprek afkomstig is van uw thuisnetwerk, niet van de VPS. Uw thuisserver opent de verbinding met de VPS, waardoor CGNAT geen rol speelt. Vervolgens ontvangt de reverse proxy van de VPS de bezoeken van uw familieleden en stuurt deze via de tunnel naar Jellyfin. Het gesprek is afkomstig van uw thuisnetwerk en de gast ziet alleen een domein met een certificaat. De VPS verhoogt echter uw bandbreedte niet: de video is nog steeds afkomstig van uw thuisnetwerk en gebruikt uw uploadsnelheid.

De bottleneck is je uploadsnelheid , niet de grootte van je bibliotheek. Het maakt niet uit of je 30 TB aan films hebt: alleen wat wordt afgespeeld, gaat door de tunnel. Als je verbinding een uploadsnelheid heeft van minder dan 100 Mbps, is het raadzaam om de bitrate van Jellyfin te beperken tot 70% van die snelheid om onderbrekingen te voorkomen. Deze limiet configureer je in het configuratiescherm en is van toepassing op apparaten buiten je lokale netwerk.

WireGuard is een andere optie als je geen CGNAT hebt. Het is gratis, snel en biedt een UDP-poort in plaats van het Jellyfin-paneel, waardoor iedereen zonder de juiste sleutel geen reactie ontvangt. Het werkt perfect zonder CGNAT , maar met CGNAT heeft je thuisserver geen stabiel adres om aan te roepen, waardoor het luisterende eindpunt zich buiten je eigen netwerk moet bevinden: je bent dan weer terug bij een VPS. Iemand moet buiten je thuisnetwerk luisteren; daar is geen ontkomen aan.

Cloudflare Tunnel vermijdt het openen van poorten en vereist geen openbaar IP-adres. Je installeert Cloudflare op de server, er wordt een uitgaande verbinding tot stand gebracht en je gasten hebben er via hun browser toegang toe zonder iets te hoeven installeren. Het probleem zit hem in de kleine lettertjes: de specifieke voorwaarden van Cloudflare stellen dat je, tenzij je een Enterprise-klant bent, betaalde diensten moet gebruiken om video's en grote bestanden via hun CDN te serveren. Cloudflare behoudt zich het recht voor om de toegang te blokkeren of te beperken als ze vermoeden dat je het CDN gebruikt zonder deze diensten. Het oude artikel 2.8 dat op de forums circuleerde, is in mei 2023 ingetrokken en het woord "Tunnel" komt niet voor in dat document, dus er is noch een expliciet verbod, noch een duidelijke toestemming. Het is een grijs gebied.

Als je een openbaar IP-adres hebt en liever een naam in plaats van een reeks cijfers wilt, is een gratis dynamische DNS-service een goede oplossing. DuckDNS adverteert zichzelf als gratis en gehost op AWS, zonder creditcardgegevens. No-IP biedt een gratis abonnement met een hostnaam en ook hiervoor is geen creditcard nodig. DuckDNS en No-IP zijn de bekendste opties, maar DynDNS biedt geen gratis abonnement meer aan: je ziet alleen nog de mogelijkheid om de service aan te schaffen of een proefperiode van zeven dagen te starten. Houd er rekening mee dat een dynamische DNS-service CGNAT niet oplost en port forwarding niet vervangt.

Poort 8096 openstellen voor de buitenwereld is het slechtste idee ooit. Jellyfin zegt het ronduit: een directe poort naar het internet openen is onveilig en wordt afgeraden. Als je HTTP gebruikt, worden wachtwoorden onversleuteld verzonden. De beste aanpak is om een ​​reverse proxy te gebruiken om HTTPS af te handelen en zelfondertekende certificaten te vermijden, omdat deze compatibiliteits- en beveiligingsproblemen veroorzaken. HTTPS-afhandeling via een reverse proxy is de verstandige manier; je hoeft alleen maar een paar instellingen in Jellyfin aan te passen en te hopen dat het goed gaat.

Beveiligingsinstellingen en instellingen die de moeite waard zijn om aan te passen in Jellyfin

Poort 8096 is voor HTTP, 8920 is bedoeld voor HTTPS maar wordt standaard niet gebruikt, en 7359 is voor lokale ontdekking. Poort 8096 zou niet open moeten staan ​​voor het publiek . Als u iets wilt blootstellen, gebruik dan een reverse proxy met HTTPS om de bezoeken af ​​te handelen en het verkeer naar Jellyfin door te sturen.

Er zijn twee aparte schakelaars voor toegang op afstand: één op serverniveau, in de netwerk- en externe toegangsinstellingen, en één per gebruiker, in het profiel van elke persoon, met de optie 'Externe verbindingen met deze server toestaan'. Dankzij deze twee aparte schakelaars kunt u accounts uitsluiten die alleen thuis worden gebruikt en alleen diegenen toegang op afstand toestaan ​​die dit echt nodig hebben.

De snelheidslimiet wordt ingesteld in het Configuratiescherm > Afspelen > Streaming, onder 'Bitrate limiet voor internetstreaming'. Het is een limiet per stream voor alle apparaten buiten uw netwerk. Als uw uploadsnelheid lager is dan 100 Mbps, raadt Jellyfin aan de limiet in te stellen op 70% van uw uploadsnelheid. Twee streams verdubbelen deze limiet , dus beschouw het niet als een totale limiet: het is een limiet per stream. U kunt de algemene waarde in het profiel van elke gebruiker overschrijven.

Met Quick Connect kunt u inloggen met een tijdelijke code van zes tekens in plaats van een gebruikersnaam en wachtwoord. Deze functie is standaard ingeschakeld en kan handig zijn, maar de code is op zichzelf niet geldig: deze moet worden geautoriseerd door een apparaat waarop u al bent ingelogd. Het is geen magische achterdeur. Als u Quick Connect niet wilt gebruiken, kunt u het uitschakelen in Instellingen > Configuratiescherm > Algemeen door het vinkje bij 'Quick Connect op deze server inschakelen' te verwijderen.

Bij grote bibliotheken hoef je je niet druk te maken over de schijfruimte. Alleen het bestand dat wordt afgespeeld, gaat via de tunnel, dus wat telt is de bitrate van dat bestand en je uploadsnelheid. De grootte van de bibliotheek heeft geen invloed op de bandbreedte; wat telt is de bitrate van de film of serie die je op dat moment kijkt.

Wat u moet kiezen op basis van uw geval

Als je alleen werkt en je apparaten een mobiele telefoon, laptop of tablet zijn, is Tailscale de meest eenvoudige optie: één middag, nul euro, en CGNAT is voor jou niet meer nodig. Tailscale is handig voor je eigen apparaten omdat je het zelfstandig kunt installeren en autoriseren. Het is de eenvoudigste oplossing als er geen televisies van derden bij betrokken zijn.

Als je je server wilt delen met familieleden die tv kijken en niets willen installeren, is een VPS met VPN en reverse proxy de enige optie die hen een Plex-achtige ervaring biedt: ze openen een domein, voeren het wachtwoord in en kunnen direct naar de content kijken. Deze optie, waarbij je niets hoeft te installeren, is echter ook de duurste qua tijd en heeft de enige maandelijkse kosten. Voor je moeder, je schoonmoeder en de kinderen met oude tablets is die transparantie van onschatbare waarde.

Als je een openbaar IP-adres hebt en alleen een naam wilt in plaats van een veranderend IP-adres, gebruik dan DuckDNS of No-IP. Dynamische DNS is de oplossing voor de naam, maar niet voor CGNAT of beveiliging. Controleer eerst of je openbare IP-adres echt van jou is, en denk daarna pas na over de naam.

Cloudflare Tunnel kan nuttig zijn als je de voorwaarden begrijpt en het geen probleem vindt om afhankelijk te zijn van een derde partij. Ga er niet vanuit dat het gratis is zonder voorwaarden : er zijn beperkingen voor video's en Cloudflare kan de service beperken. Als je het probeert, doe dat dan met volledige kennis van zaken, wetende dat er geen officiële uitleg over Tunnel-verkeer in hun voorwaarden staat.

Wat je absoluut niet moet doen, is poort 8096 openstellen voor de hele wereld en op geluk vertrouwen. Poort 8096 openstellen voor de hele wereld is de slechtste optie: onveilig, kwetsbaar en met wachtwoorden die onversleuteld kunnen worden verzonden. Als je niets wilt instellen, gebruik dan Tailscale voor je apparaten; als je transparantie wilt voor je familie, gebruik dan een VPS met een VPN en reverse proxy; als je alleen een domeinnaam nodig hebt, gebruik dan dynamische DNS; en als Cloudflare Tunnel je aanspreekt, lees dan eerst de kleine lettertjes.

De uiteindelijke beslissing hangt af van wie Jellyfin gaat gebruiken en hoeveel tijd je bereid bent te investeren. Tailscale is de eenvoudigste optie voor jou, maar niet de meest transparante voor je familie. Als alle apparaten van jou waren, zou Tailscale bijna perfect zijn. Met Samsung, LG of Google tv's en familieleden die geen gedoe willen, is een VPS met VPN en reverse proxy het dichtst bij de Plex-ervaring: zij hoeven niets te installeren, jij regelt het werk en de rekening. En als je het gewoon wilt uitproberen zonder een cent uit te geven, kan Tailscale je vandaag nog uit de problemen helpen, mits je elk apparaat kunt configureren en accepteert dat de server altijd aan staat.