- Windows Sandbox tworzy odizolowane środowisko wirtualne, które chroni system hosta przed potencjalnym złośliwym oprogramowaniem i programami szpiegującymi.
- Jest to narzędzie jednorazowego użytku, którego cała zawartość jest automatycznie usuwana po zamknięciu aplikacji.
- Wymagana jest wersja Pro, Enterprise lub Education systemu Windows, a w systemie BIOS musi być włączona funkcja wirtualizacji.
Jestem pewien, że to Ci się kiedyś przydarzyło: znajdujesz w internecie darmowe narzędzie, które wydaje się idealne do Twoich potrzeb, ale potem martwisz się, że może zawierać trojana lub oprogramowanie szpiegujące. Zamiast ryzykować spowolnienie komputera lub, co gorsza, kradzież danych, istnieje wbudowane rozwiązanie systemowe, które jest prawdziwą perełką dla tych z nas, którzy lubią majsterkować, nie psując niczego.
Mówimy o Windows Sandbox, funkcji, która w zasadzie tworzy czyste, tymczasowe środowisko Windows w ramach Twojej własnej sesji. To jak laboratorium testowe, w którym możesz umieścić dowolny podejrzany plik, a jeśli program okaże się zagrożeniem, po prostu zamykasz okno i wszystko znika, jakby nigdy nie istniało, pozostawiając system główny nienaruszony i bezpieczny.
Czym właściwie jest Windows Sandbox i jak działa?
Mówiąc prościej, jest to lekka maszyna wirtualna wykorzystująca wirtualizację opartą na hiperwizorze firmy Microsoft . W przeciwieństwie do konwencjonalnej maszyny wirtualnej (takiej jak VirtualBox), nie trzeba pobierać obrazu ISO ani na stałe przeznaczać na nią gigabajtów miejsca na dysku twardym. Uruchamia się w kilka sekund i oferuje niezależne jądro, które izoluje sprzęt i oprogramowanie od systemu hosta.
Największą zaletą tego narzędzia jest jego całkowita jednorazowość . Za każdym razem, gdy je uruchomisz, masz nową instalację systemu Windows. Nie ma żadnych problemów: ani pobrane pliki, ani zainstalowane programy, ani żadne zmiany w rejestrze nie są zapisywane. Kliknięcie „X” w celu zamknięcia narzędzia powoduje pełne i automatyczne oczyszczenie całego stanu sesji.
Podstawowe wymagania, aby móc z niego korzystać
Nie każdy może aktywować tę funkcję, ponieważ wymaga ona spełnienia określonych wymagań sprzętowych i programowych. Po pierwsze, musisz posiadać wersję systemu Windows 10 lub 11 Pro, Enterprise lub Education . Jeśli posiadasz wersję Home, niestety nie będziesz mógł z niej korzystać, ponieważ Microsoft rezerwuje tę funkcję dla licencji profesjonalnych.
Jeśli chodzi o sprzęt, kluczowe jest, aby procesor był 64-bitowy i obsługiwał rozszerzenia wirtualizacji (Intel VT-x lub AMD-V), które muszą być włączone w BIOS-ie lub UEFI płyty głównej . Jeśli chodzi o zasoby, to minimalne wymagania to 4 GB pamięci RAM i procesor dwurdzeniowy, jednak dla płynnej pracy i zapobiegania zawieszaniu się komputera, idealnie jest mieć co najmniej 8 GB pamięci RAM i nowoczesny procesor wielordzeniowy średniej klasy.
Kroki aktywacji przestrzeni izolowanej
Aktywacja Sandboxa to szybki proces, który wystarczy wykonać tylko raz. Najczęściej wystarczy przejść do menu Start i wpisać „ Włącz lub wyłącz funkcje systemu Windows ”. Po otwarciu listy wystarczy znaleźć pole „ Piaskownica systemu Windows ”, zaznaczyć je i kliknąć OK. System poprosi o ponowne uruchomienie komputera w celu zastosowania zmian – krok ten jest niezbędny do prawidłowego załadowania hiperwizora.
Jeśli wolisz nie klikać tak dużo i korzystać z konsoli, możesz otworzyć PowerShell jako administrator i uruchom polecenie Enable-WindowsOptionalFeature -FeatureName "Containers-DisposableClientVM" -All -OnlinePo uruchomieniu narzędzia konieczne będzie ponowne uruchomienie komputera, aby pojawiło się ono na pasku wyszukiwania menu Start.
Jak umieścić pliki i programy w piaskownicy
Bardzo częstym pytaniem jest, jak przesłać plik. .exe lub .zip Chcemy przeanalizować pliki z naszego prawdziwego pulpitu do odizolowanego środowiska. Wiele osób próbuje przeciągać pliki, ale ponieważ jest to środowisko zamknięte, domyślnie to nie działa. Rozwiązanie jest najprostsze na świecie: klasyczne kopiuj-wklej.
Wystarczy kliknąć prawym przyciskiem myszy program w głównej instalacji systemu Windows (lub nacisnąć Ctrl+C ), otworzyć okno Windows Sandbox i wkleić tam plik za pomocą Ctrl+V . Spowoduje to przeniesienie pliku do bezpiecznego środowiska, gdzie można uruchomić instalator, aby sprawdzić, czy program zachowuje się dziwnie lub czy próbuje wprowadzić szkodliwe zmiany w systemie bez narażania dysku twardego na ryzyko.
Zaawansowane konfiguracje i przypadki użycia
Dla użytkowników bardziej technicznych istnieje możliwość tworzenia plików konfiguracyjnych z rozszerzeniem . .wsbPliki te umożliwiają na przykład dostosowanie wrażeń mapować konkretny folder z komputera, aby był widoczny w piaskownicy w trybie tylko do odczytu, a nawet wyłącz połączenie sieciowe aby uniemożliwić złośliwemu oprogramowaniu próbę komunikacji z serwerem zewnętrznym.
Oprócz testowania podejrzanego oprogramowania, to narzędzie doskonale nadaje się do przeglądania niebezpiecznych stron internetowych bez ryzyka infekcji, analizowania podejrzanych załączników e-mail, a nawet utrzymywania czystych środowisk programistycznych . Na przykład, możesz przetestować konkretną wersję Pythona i jego bibliotek bez zaśmiecania systemu głównego zależnościami, których późniejsze odinstalowanie jest uciążliwe.
Tak solidna strefa bezpieczeństwa pozwala na pełną swobodę eksperymentowania, przekształcając komputer w laboratorium, w którym błędy nie pociągają za sobą żadnych konsekwencji. Łącząc izolację jądra z łatwością obsługi środowiska jednorazowego użytku, system Windows Pro zapewnia niezbędną warstwę ochrony, zapobiegając awarii komputera spowodowanej prostym niedopatrzeniem podczas pobierania freeware.