- Przejście na 128 bitów wymaga, aby sprzęt (procesory) ewoluował przed oprogramowaniem.
- Obecna architektura 64-bitowa pozwala na zarządzanie tak ogromnymi ilościami pamięci RAM, że natychmiastowy skok techniczny nie jest konieczny.
- Wdrożenie systemu 128-bitowego wiązałoby się z astronomicznymi kosztami przeprojektowania sterowników i oprogramowania, a nie przyniosłoby żadnych rzeczywistych korzyści użytkownikowi.
Jestem pewien, że to już było: przeglądając fora lub czytając o sprzęcie, zastanawiałeś się, dlaczego utknęliśmy na systemach 64-bitowych. Wygląda na to, że Microsoft zapomniał o tym problemie w swoich biurach w Redmond, a niektórzy użytkownicy czują się, jakby nadal korzystali z konsoli z lat 80., ponieważ przejście na systemy 64-bitowe nie wystarczyło. Wygląda na to, że 128 bitów nigdy nie nadejdzie. chociaż pomysł ten krążył w głowach wielu osób już od dłuższego czasu.
Aby zrozumieć ten dylemat, nie wystarczy spojrzeć na oprogramowanie; musimy przyjrzeć się silnikowi, który napędza wszystko, czyli procesorowi. Nie chodzi o to, że Microsoft jest leniwy, ale o to, że… absolutna zależność między sprzętem a systemem operacyjnymco sprawia, że tworzenie 128-bitowego systemu Windows jest obecnie po prostu stratą czasu i pieniędzy.
Taniec między procesorem a oprogramowaniem
Aby system operacyjny działał z szybkością 128 bitów, potrzebujemy najpierw procesora, który mówi tym samym językiem. Nie ma sensu programować oprogramowania dla maszyny, której nie ma na rynku. Patrząc wstecz, widzimy, że ten schemat powtarzał się zawsze: najpierw pojawił się… Procesory AMD Athlon 64 w 2003 roku Potem pojawił się procesor Intel Pentium 4 i dopiero wtedy system Windows mógł wypuścić wersje kompatybilne, tak jak to miało miejsce w przypadku systemu Windows XP Professional x64 Edition czy późniejszego systemu Windows Vista.
En esencia, los bits definen el tamaño de los bloques de datos que la CPU puede procesar en cada ciclo de reloj y, muy importante, el límite de memoria que puede gestionar. Un bit es la unidad mínima (0 o 1), pero al agruparlos creamos \»enteros\». Mientras que un procesador de 32 bits maneja unos 4.294 millones de enteros, uno de 64 bits llega a cifras astronómicas de biliony możliwych wartościGdybyśmy mieli przejść na 128 bitów, znaleźlibyśmy się w niemal surrealistycznym świecie matematyki, z ilością danych, której odczytanie lub wyobrażenie jest praktycznie niemożliwe.
Bitwa o pamięć RAM
Głównym powodem, dla którego zwiększyliśmy głębokość bitową na przestrzeni dekad, była możliwość zarządzania pamięcią RAM. W latach 80. 8 MB było więcej niż wystarczające; w latach 90. standardem było 32 MB. Jednak w latach 2000. konsumpcja gwałtownie wzrosła i przeszliśmy z megabajtów do gigabajtów, co zmusiło nas do porzucenia 32 bitów, ponieważ Mogli obsłużyć maksymalnie 4 GB pamięci RAM.
Przejście na architekturę 64-bitową rozwiązało ten problem na ogromną skalę. Teoretycznie system 64-bitowy może obsłużyć do 18 eksabajtów pamięci (co daje ponad 19 miliardów gigabajtów). Aby dać Państwu wyobrażenie o skali, Windows 11 Pro jest zazwyczaj ograniczony do 2 TB pamięci RAM ze względów praktycznych. Przejście na 128 bitów pozwoliłoby nam obsłużyć biliony jottabajtów, co dziś jest czystą fantastyką naukową i zupełnie bezużyteczne w realnym świecie.
Dlaczego nie podjąć ryzyka już teraz?
Wielu zastanawia się, dlaczego, skoro jest to technicznie możliwe, nie jest to robione. Krótka odpowiedź brzmi: Nie ma prawdziwej potrzebyObecnie większość z nas korzysta z 16–32 GB pamięci RAM, a tylko najpotężniejsze serwery i superkomputery zbliżają się do obecnych limitów. Inwestowanie miliardów w przeprojektowanie architektury byłoby wyraźnym przykładem malejących zysków.
- Całkowita niezgodność: Ogromną ilość sterowników i oprogramowania trzeba by było napisać od nowa.
- Koszty produkcji: Zaprojektowanie płyt głównych i procesorów zdolnych do wykorzystania takiej pojemności byłoby niezwykle kosztowne.
- Brak aplikacji: Nie ma żadnego programu konsumenckiego, który wymagałby więcej niż to, co oferują 64 bity.
Prawdą jest, że niektóre nowoczesne procesory wykorzystują rejestry 128-bitowe lub instrukcje, takie jak AVX-512 na Ryzen 9000 do bardzo specyficznych zadań multimedialnych lub naukowych, ale jest to tylko jedno konkretne narzędzie i nie oznacza to, że cały system działa na 128 bitach.
Przyszłość i punkty zwrotne
Nie możemy powiedzieć, że to się nigdy nie stanie. Architektura RISC-V już uwzględniała te możliwości, a historia informatyki nauczyła nas, że to, co dziś wydaje się absurdalne, jutro będzie standardem. Nikt nie wyobrażał sobie w erze 16-bitowej, że będziemy korzystać z terabajtów pamięci masowej, a jednak… Dzieli nas dekada aby wykorzystać potencjał 64 bitów.
Ewolucja technologiczna będzie nadal koncentrować się na wydajności i wewnętrznej wydajności, a nie na zwiększaniu liczby bitów. O ile nie nastąpi radykalna zmiana w sposobie przetwarzania informacji, 128-bitowy system Windows pozostanie mrzonką dla entuzjastów sprzętu, ponieważ obecna infrastruktura jest więcej niż wystarczająca do każdego zadania, od grania w najnowsze gry AAA po zarządzanie ogromnymi centrami danych.
Architektura 64-bitowa jest tak rozbudowana, że w zupełności zaspokaja wszystkie obecne i przyszłe potrzeby, przez co przejście na 128 bitów nie ma sensu ze względu na brak kompatybilnego sprzętu i oprogramowania, które by tego wymagało. Sprawia to, że postęp ten jest odległą możliwością techniczną, ale bez natychmiastowego zastosowania praktycznego.