- Ubuntu 26.04 LTS wprowadza jądro 7.0, środowisko GNOME 50 (tylko na platformie Wayland) oraz kluczowe narzędzia napisane w języku Rust w celu zwiększenia bezpieczeństwa i wydajności.
- Wersja ta zwiększa bezpieczeństwo dzięki szyfrowaniu dysku opartemu na stabilnym module TPM, domyślnej kryptografii postkwantowej i nowemu, scentralizowanemu Centrum zabezpieczeń.
- Obejmuje natywną obsługę AMD ROCm i NVIDIA CUDA, nowe domyślne aplikacje i bardziej zintegrowane zarządzanie oprogramowaniem za pośrednictwem App Center.
- Zaleca się poczekać na wydanie Ubuntu 26.04.1 w celu przeprowadzenia aktualizacji LTS→LTS na krytycznych systemach, zaplanować kopie zapasowe i przeprowadzić wcześniejsze testy w środowiskach testowych.
Aktualizacja do Ubuntu 26.04 LTS stała się jedną z najważniejszych decyzji dla każdego, kto korzysta z dystrybucji Canonical na co dzień, czy to na komputerze osobistym, laptopie z podwójnym systemem operacyjnym, czy serwerach produkcyjnych. To nie jest po prostu kolejna wersja: ta edycja LTS oznacza punkt zwrotny w ekosystemie Ubuntu, z nowymi technologiami, zdecydowanym przejściem na Wayland, zwiększonym bezpieczeństwem i wsparciem technicznym, które może trwać nawet 15 lat.
Czym jest Ubuntu 26.04 LTS i jak długo będzie trwało wsparcie techniczne dla tego systemu?
Ubuntu 26.04 LTS, o nazwie kodowej „Resolute Raccoon” , to nowa wersja Canonical z długoterminowym wsparciem technicznym (LTS). Utrzymuje filozofię LTS: stabilność, bezpieczeństwo i spójne środowisko przez lata, pozostawiając bardziej agresywne eksperymenty w wydaniach pośrednich.
Canonical oferuje pięć lat standardowego wsparcia dla tej edycji (aktualizacje zabezpieczeń i konserwacyjne do kwietnia 2031 r.), a dzięki programowi Ubuntu Pro – dodatkowe pięć lat poprawek dla pakietów i repozytoriów Extended Universe. Co więcej, dzięki dodatkowi „Legacy” dla środowisk korporacyjnych, wsparcie można wydłużyć do łącznie 15 lat , co czyni ją solidną podstawą dla infrastruktury krytycznej.
Jak zwykle, bezpośrednie aktualizacje z Ubuntu 24.04 LTS nie będą oficjalnie dostępne w menedżerze aktualizacji do czasu wydania Ubuntu 26.04.1 , zaplanowanego na sierpień 2026 r. Do tego czasu każdy, kto będzie chciał dokonać aktualizacji, będzie musiał wymusić proces za pomocą specjalnych parametrów, zakładając większe ryzyko wystąpienia błędów.
Cykl rozwoju przebiegał według klasycznego schematu: kilka migawek testowych, zamrożenie funkcji, publiczna beta i wydanie stabilne w kwietniu. Chociaż numery wersji (np. kernel 7.0) mogą wydawać się drastyczne, w rzeczywistości odzwierciedlają one raczej decyzję o numeracji niż całkowite zerwanie z poprzednią architekturą.
Główne cechy techniczne Ubuntu 26.04 LTS
Prace nad Ubuntu 26.04 LTS trwały dwa lata od wydania 24.04, dlatego też system oferuje wiele zmian na wszystkich poziomach: jądra, pulpitu, bezpieczeństwa, zarządzania oprogramowaniem, szyfrowania i obsługi nowoczesnego sprzętu.
Po pierwsze, system debiutuje z jądrem Linuksa 7.0 , zastępującym wersję 6.8 z poprzedniej wersji LTS. Choć liczba ta jest imponująca, w rzeczywistości Torvalds kontynuował swoją praktykę „resetowania” wyższej liczby, gdy niższa zbliża się do 20, tak jak miało to miejsce przy przejściach z wersji 2.6 na 3.0, z 3.x na 4.0 i z 5.x na 6.0. Mimo to jądro 7.0 wprowadza kilka bardzo istotnych ulepszeń.
Wśród zmian w jądrze, najważniejsze to obsługa nowszych generacji procesorów, takich jak Intel Nova Lake i AMD Zen 6, wstępna obsługa nowoczesnych platform ARM, takich jak Qualcomm Snapdragon X2, oraz znaczące ulepszenia systemów plików, takich jak EXT4, exFAT i F2FS . Wszystko to przekłada się na lepszą kompatybilność z obecnym sprzętem i większą stabilność pamięci masowej.
Jedną z kwestii technicznych wartych uwagi jest nowy mechanizm rozszerzania przedziałów czasowych w harmonogramie . Pozwala on niektórym aplikacjom (na przykład grom lub oprogramowaniu audio w czasie rzeczywistym) żądać od jądra krótkiego rozszerzenia procesora w trakcie wykonywania krytycznej operacji, minimalizując zacięcia i przerwy. Na serwerach wpływ jest niewielki, ale na komputerach stacjonarnych zapewnia zauważalną poprawę odczuwalnej płynności.
Jednocześnie Ubuntu 26.04 LTS wzmacnia obsługę grafiki dzięki ulepszonemu stosowi: Mesa 26, lepszej integracji z grami dzięki technologii NTSYNC (która zwiększa wydajność tytułów Windows uruchamianych za pośrednictwem Wine lub Proton) oraz lepszej koordynacji z Wayland w zakresie HDR, VRR i skalowania ułamkowego.
GNOME 50, obowiązkowy Wayland i zmiany w pulpicie
Najbardziej zauważalną zmianą dla użytkowników komputerów stacjonarnych jest pojawienie się GNOME 50 jako domyślnego środowiska, a przede wszystkim wyeliminowanie sesji GNOME na X11. Począwszy od Ubuntu 26.04 LTS, jeśli korzystasz z głównej edycji Ubuntu, Twoja sesja graficzna będzie obsługiwana wyłącznie przez Wayland , a XWayland będzie pełnił funkcję warstwy kompatybilności dla starszych aplikacji, które nadal wymagają X11.
Ten krok oznacza koniec niemal czterech dekad historii X11 jako dominującego systemu okienkowego w Linuksie. Wayland oferuje nowocześniejszą architekturę z mniejszą liczbą warstw starszej wersji, ulepszonymi zabezpieczeniami (uniemożliwiającymi jednej aplikacji łatwe „podglądanie” zawartości innej) i niższymi opóźnieniami. W praktyce przekłada się to na lepszą stabilność obrazu, obsługę monitorów o wysokiej częstotliwości odświeżania i usprawnione zarządzanie wieloma wyświetlaczami.
Jeśli Twój przepływ pracy nadal w dużej mierze opiera się na X11 (na przykład narzędzia do przechwytywania, przesyłanie strumieniowe lub aplikacje, które nie działają płynnie w systemie Wayland), masz kilka opcji: pozostań przez jakiś czas przy Ubuntu 24.04 LTS, używaj wariantów takich jak Kubuntu, Xubuntu lub MATE , które nadal oferują sesje X11, lub ręcznie zainstaluj dodatkowe komponenty X11, jeśli masz ochotę na odrobinę wysiłku.
GNOME 50 dodaje również możliwość zapisywania i przywracania sesji : po ponownym uruchomieniu system próbuje ponownie otworzyć okna i aplikacje tam, gdzie się znajdowały, co jest bardzo wygodne dla osób pracujących z wieloma aplikacjami jednocześnie. Nautilus (menedżer plików) został znacząco zoptymalizowany: otwieranie folderów jest kilkakrotnie szybsze, a generowanie miniatur jest zauważalnie szybsze.
Zmiany wizualne również są widoczne: odświeżony motyw Yaru , nowe ikony folderów, bardziej dopracowane animacje powłoki GNOME, odświeżona tapeta i ekran logowania o wyższym kontraście. Co więcej, możesz teraz sterować odtwarzaniem multimediów z poziomu ekranu blokady, co jest przydatne, jeśli często słuchasz muzyki podczas pracy.
Ubuntu 26.04 LTS aktualizuje również kilka domyślnych aplikacji. Należą do nich: Papers (przeglądarka i adnotator PDF przebudowana w GTK4 i częściowo w Rust), Loupe (nowa przeglądarka obrazów, również w Rust), Resources (bardziej wizualny i nowoczesny monitor systemu), Ptyxis (terminal z akceleracją GPU), Showtime jako odtwarzacz wideo w rozszerzonej instalacji, Security Center do ujednolicenia ustawień bezpieczeństwa i szyfrowania oraz Sysprof do analizy wydajności.
Rdza w sercu systemu: sudo-rs i uutils
Jednym z najczęściej omawianych posunięć w tej LTS jest zastąpienie w Ubuntu 26.04 klasycznego sudo (napisanego w C) przez sudo-rs , reimplementację Rust, oraz przyjęcie uutils jako zamiennika wielu podstawowych narzędzi coreutils (ls, cp, mv, cat itp.), również napisanych w Rust.
Przyczyną jest bezpieczeństwo pamięci . Historyczne luki w zabezpieczeniach, takie jak niesławny CVE-2021-3156 (przepełnienie bufora w sudo, które umożliwiało eskalację uprawnień przez prawie dekadę bez wykrycia), opierają się właśnie na typowych błędach języka C. Rust, z założenia, unika tego typu błędów w czasie kompilacji, co znacznie zmniejsza powierzchnię ataku w tak wrażliwych komponentach.
Dla przeciętnego użytkownika zmiana będzie niemal niezauważalna: polecenia będą nadal działać tak samo , z tą samą oczekiwaną składnią i zachowaniem. Jednak wewnętrznie jest to znacząca zmiana: Ubuntu staje się jedną z pierwszych głównych dystrybucji, w których bezpieczeństwo pamięci jest podstawowym wymogiem dla podstawowych narzędzi.
Warto zauważyć, że w przypadku wystąpienia rzadkich problemów z niekompatybilnością, klasyczne wersje GNU coreutils pozostają w repozytoriach i można je zainstalować w razie potrzeby w bardzo specyficznych środowiskach. Mimo to, uutils przechodzi już około 80-90% testów zgodności z GNU coreutils, więc w większości sytuacji nie zauważysz żadnej różnicy.
Oprócz sudo i coreutils, inne krytyczne narzędzia systemowe są stopniowo przepisywane w języku Rust, aby wyeliminować całe rodziny trudnych do wykrycia błędów. Canonical wyraźnie angażuje się w to podejście, aby umocnić pozycję Ubuntu jako bezpiecznej i długoterminowej platformy.
Zwiększone bezpieczeństwo: szyfrowanie TPM i kryptografia postkwantowa
Pod względem bezpieczeństwa Ubuntu 26.04 LTS wprowadza kilka istotnych zmian , które dotyczą zarówno użytkowników domowych, jak i tych, którzy wdrażają serwery korporacyjne lub laptopy.
Z jednej strony, pełne szyfrowanie dysku z obsługą TPM 2.0 nie jest już opcją eksperymentalną, lecz w pełni wspieraną funkcją gotową do użytku produkcyjnego. Instalator wykorzystuje moduł TPM komputera do powiązania kluczy szyfrujących ze sprzętem i stanem bezpiecznego rozruchu, dzięki czemu, jeśli ktoś wyjmie dysk i spróbuje go zamontować w innym systemie, odszyfrowanie się nie powiedzie.
Z poziomu nowego Centrum zabezpieczeń możesz zarządzać takimi aspektami, jak dodawanie lub usuwanie kodu PIN odblokowującego, przeglądanie ostrzeżeń dotyczących zgodności modułów jądra, a w niektórych przypadkach nawet ponowne szyfrowanie dysku bez konieczności ponownej instalacji całego systemu. Jest to bardzo wygodne, ponieważ nie musisz zaczynać od nowa po zmianie zasad bezpieczeństwa.
Drugim ważnym filarem jest domyślne przyjęcie kryptografii postkwantowej w kluczowych komponentach. OpenSSH wykorzystuje obecnie schemat hybrydowy, taki jak mlkem768x25519-sha256 , łączący klasyczne algorytmy z mechanizmami odpornymi na ataki kwantowe, a OpenSSL stosuje podobne schematy (X25519+ML-KEM) dla połączeń TLS. Chodzi o przygotowanie się na scenariusz, w którym wystarczająco wydajne komputery kwantowe będą w stanie złamać obecne algorytmy.
Dodatkowo włączono powiadomienia o uprawnieniach dla aplikacji Snap , dzięki czemu, gdy aplikacja zainstalowana ze sklepu Snap Store próbuje uzyskać dostęp do kamery, mikrofonu lub wrażliwych części systemu plików, użytkownik otrzymuje powiadomienie i może zaakceptować lub odrzucić żądanie. Po stronie jądra dodano obsługę technologii takich jak Intel TDX , które umożliwiają sprzętową izolację maszyn wirtualnych dla wrażliwych środowisk chmurowych.
Zmiany w zarządzaniu oprogramowaniem i częściowe pożegnanie z „Programami i aktualizacjami”
Kolejną wrażliwą kwestią w Ubuntu 26.04 LTS jest reorganizacja zarządzania oprogramowaniem . Jedną z decyzji Canonical było usunięcie graficznego narzędzia „Programy i aktualizacje” z podstawowego zestawu aplikacji w nowych instalacjach.
Nie oznacza to, że zniknie całkowicie: narzędzie pozostaje w repozytoriach i można je zainstalować za pomocą apt w razie potrzeby. Nie jest ono jednak już uważane za „niezbędny” komponent dla przeciętnego użytkownika. Canonical stara się zatem uprościć i skonsolidować funkcje, które wcześniej były rozproszone w kilku luźno powiązanych narzędziach.
Koncepcja zakłada, że zarządzanie repozytoriami oprogramowania zostanie zintegrowane z App Center/Snap Store , a wybór zastrzeżonych sterowników (zwłaszcza NVIDIA) będzie realizowany za pośrednictwem narzędzia do aktualizacji oprogramowania . Proces subskrypcji Ubuntu Pro zostanie również przeniesiony do nowego Centrum zabezpieczeń.
Problem, który wielu doświadczonych użytkowników krytykuje, polega na tym, że zarządzanie oprogramowaniem w Ubuntu od lat jest niespójne . App Center/Snap Store nie zawsze słynął z wydajności i niezawodności, a fakt, że opiera się na dwóch metodach aktualizacji (w zależności od tego, czy pochodzą one z repozytoriów deb, czy snapów), nadal wprowadza zamieszanie.
Z drugiej strony, ta platforma LTS robi krok w dobrym kierunku: App Center może teraz zarządzać pakietami deb oprócz pakietów snap, wyświetlać zainstalowane aplikacje, a w niektórych przypadkach umożliwiać tradycyjne aktualizacje pakietów z poziomu interfejsu graficznego. Udoskonalono również powiadomienia o aktualizacjach, dodając dedykowaną ikonę w panelu, która informuje o oczekujących poprawkach.
W każdym razie, jeśli brakuje Ci klasycznego zarządzania repozytoriami i pakietami PPA lub tradycyjnego sposobu wybierania sterowników, nadal możesz użyć „Programów i aktualizacji”, aby zainstalować je ręcznie. I oczywiście, na szczęście, metoda terminalowa z apt nie zniknie.
Snap, PipeWire w Snap i wpływ na użytkownika komputera stacjonarnego
Canonical nadal aktywnie promuje swój ekosystem pakietów Snap . W Ubuntu 26.04 LTS jednym z najważniejszych kroków jest udostępnienie PipeWire , nowoczesnego komponentu audio i wideo, który w wielu środowiskach zastępuje PulseAudio, w postaci pakietu Snap.
Ma to praktyczne konsekwencje: jeśli zdecydujesz się całkowicie usunąć Snapd z systemu, możesz utracić funkcjonalność audio. W praktyce Ubuntu 24.04 LTS było ostatnią wersją LTS, która pozwalała na „odłączenie się” od ekosystemu Snap bez utraty ważnych, podstawowych funkcji.
Motywacja Canonical jest jasna: ujednolicenie zarządzania aplikacjami i umożliwienie, by wszystko przechodziło przez App Center, niezależnie od tego, czy program jest dystrybuowany jako .deb, czy Snap. Jednak dla części społeczności, która od lat z niepokojem podchodziła do czasów ładowania, zużycia dysku i pewnych problemów z sandboxingiem w Snap, ten krok może być ostatnią kroplą, która skłoni ich do rozważenia innych wersji, a nawet innych dystrybucji.
W środowisku serwerowym pakiety Snap mają znacznie mniejszy wpływ , ponieważ większość kluczowych usług jest nadal pakowana w tradycyjne pakiety .deb. W przypadku komputerów stacjonarnych ważne jest jednak, aby zastanowić się, czy takie podejście jest dla Ciebie odpowiednie, czy też preferujesz alternatywy, takie jak Kubuntu lub Xubuntu, gdzie pakiety Snap mają mniejszy wpływ na codzienne użytkowanie.
Natywny ROCm i CUDA: Ubuntu 26.04 jako baza dla obliczeń AI i GPU
Jeśli zajmujesz się uczeniem maszynowym, analizą danych lub obliczeniami akcelerowanymi przez GPU , Ubuntu 26.04 LTS jest szczególnie interesujący. Canonical oficjalnie włączył AMD ROCm i NVIDIA CUDA do repozytoriów dystrybucji.
Aż do tej pory instalacja ROCm była dla mnie koszmarem: Zewnętrzne repozytoria AMD, klucze podpisu, zależności ręczne… W tym LTS wystarczy proste polecenie, takie jak sudo apt install rocm Aby zainstalować, utrzymywać i aktualizować stos za pomocą apt, Canonical utworzyło specjalny zespół, którego zadaniem jest utrzymywanie tych pakietów i zapewnianie wsparcia technicznego przez okres do 15 lat w środowiskach LTS.
Podobnie jest z CUDA: jej włączenie do oficjalnego katalogu Ubuntu zostało ogłoszone w 2025 roku , co znacznie uprościło proces wdrażania klastrów szkoleniowych, węzłów obliczeniowych czy stacji roboczych AI. W połączeniu z obsługą architektur takich jak NVIDIA Vera Rubin NVL72 , Ubuntu 26.04 pozycjonuje się jako jedna z najbardziej przyjaznych dla użytkownika platform dla infrastruktur sztucznej inteligencji.
Na komputerach stacjonarnych przekłada się to również na poprawę wydajności podczas grania w gry lub korzystania z aplikacji wykorzystujących moc procesora graficznego, ponieważ integracja sterowników i bibliotek jest bardziej przejrzysta, a aktualizacje pojawiają się w bardziej uporządkowany sposób.
Wymagania sprzętowe i rzeczywista wydajność
Jedną z kontrowersji wokół Ubuntu 26.04 LTS jest zwiększenie zalecanej ilości pamięci RAM . Canonical przeszedł od sugerowania 4 GB w poprzednich wersjach LTS do rekomendowania 6 GB pamięci , aby w pełni korzystać z pulpitu GNOME i nowoczesnych aplikacji.
Oficjalne wymagania to około 2 GHz dwurdzeniowy procesor, 6 GB pamięci RAM i 25 GB miejsca na dysku dla wersji desktopowej. W przypadku wersji serwerowej minimalne wymagania są znacznie skromniejsze: około 1,5 GB pamięci RAM i 5 GB miejsca na dysku dla podstawowego systemu bez środowiska graficznego. Aby porównać te wartości z bardziej kompleksowymi zaleceniami, zapoznaj się ze specyfikacją i funkcjami Ubuntu.
Ważne jest, aby zrozumieć, że ta zmiana nie oznacza, że Ubuntu 26.04 nagle „pochłania” znacznie więcej zasobów niż jego poprzednik. Canonical po prostu dostosowuje zalecane zasoby do naszych rzeczywistych wzorców użytkowania: przeglądarek z wieloma kartami, wymagających pulpitów, wielozadaniowości z wieloma zasobożernymi aplikacjami itd. Przy 4 GB można zainstalować i używać systemu, ale wydajność spadnie, a przestrzeń wymiany prawdopodobnie zostanie zapełniona po brzegi.
Jeśli Twój komputer ma 4 GB lub mniej pamięci RAM , rozsądnie byłoby rozważyć lżejsze dystrybucje, takie jak Lubuntu lub Xubuntu, które działają znacznie lepiej na słabszym sprzęcie. W każdym razie wykazano, że instalacja Ubuntu 26.04 jest możliwa na komputerach z 4 GB (lub nawet nieco mniej), ale warto mieć świadomość, że przekroczysz limity.
W intensywnych testach praktycznych (kilka dni jako system główny) Ubuntu 26.04 LTS okazał się sprawniejszy niż wersja 24.04 w wielu codziennych zadaniach: otwieraniu okien, przełączaniu się między pulpitami, zarządzaniu wieloma otwartymi aplikacjami… GNOME 50 wydaje się mieć lepiej dostrojone wykorzystanie zasobów, chociaż zużycie pamięci RAM jest nieco wyższe, czego można się spodziewać ze względu na nowe funkcje.
Pod względem kompatybilności, ogólne wrażenia są pozytywne: przeglądarki, pakiety biurowe, narzędzia programistyczne i aplikacje multimedialne działają bez zarzutu. Problemy mogą wystąpić w przypadku narzędzi, które nadal bazują na X11 (takich jak niektóre narzędzia do przechwytywania/strumieniowania typu OBS z niektórymi kartami graficznymi NVIDIA), które czasami nie działają idealnie w Waylandzie. Nie są to problemy katastrofalne, ale warto o nich pamiętać, jeśli Twoja praca opiera się na tym oprogramowaniu.
Jak krok po kroku zaktualizować Ubuntu 24.04 LTS do 26.04 LTS
Jeśli korzystasz z Ubuntu 24.04 LTS i rozważasz aktualizację, najrozsądniej będzie poczekać na oficjalną aktualizację LTS→LTS firmy Canonical po wersji 26.04.1 . Możesz jednak wymusić wcześniejszą aktualizację na własne ryzyko. W każdym razie jest kilka kroków, których zdecydowanie powinieneś przestrzegać.
Pierwszą rzeczą, jaką należy zrobić, zanim cokolwiek zaczniesz, jest wykonanie pełnej kopii zapasowej ważnych danych (oraz, jeśli to możliwe, obrazu systemu lub partycji). Jeśli coś pójdzie nie tak, warto mieć możliwość bezproblemowego powrotu do poprzedniego stanu. W takiej sytuacji najlepiej upewnić się, że bieżąca instalacja jest w pełni aktualna.
Otwórz terminal i uruchom:
sudo apt update && sudo apt full-upgrade -y
Spowoduje to pełną aktualizację Ubuntu 24.04 LTS . Następnie upewnij się, że masz zainstalowany niezbędny komponent do aktualizacji wersji:
sudo apt install update-manager-core
Gdy wszystko będzie gotowe, w normalnych warunkach (gdy Canonical włączy oficjalną ścieżkę z 24.04 do 26.04 po 26.04.1) wystarczy uruchomić:
sudo do-release-upgrade
Jeśli zdecydujesz się na aktualizację przed wydaniem wersji 26.04.1 , będziesz musiał ją wymusić, korzystając z trybu deweloperskiego:
sudo do-release-upgrade -d
Kreator pobierze niezbędne pakiety, powiadomi Cię o zmianach, przestarzałych pakietach, dezaktywowanych pakietach PPA oraz, w niektórych momentach, zapyta, co zrobić z określonymi plikami konfiguracyjnymi. Proces ten może potrwać od 30 do 45 minut (lub dłużej, jeśli Twoje połączenie jest wolne), a po zakończeniu poprosi o ponowne uruchomienie systemu.
Po ponownym uruchomieniu możesz sprawdzić swoją wersję za pomocą:
lsb_release -a
Jeśli wszystko poszło dobrze, zobaczysz, że system zgłasza teraz Ubuntu 26.04 LTS . W przypadku rzadkich błędów podczas aktualizacji (takich jak przerwane instalacje, nieprawidłowe odpowiedzi w niektórych oknach dialogowych lub przerwy w dostawie prądu), konsekwencje mogą obejmować drobne błędy graficzne, a nawet problemy z uruchomieniem systemu. Dlatego wcześniejsze utworzenie kopii zapasowej nie jest opcjonalne, a wręcz obowiązkowe.
Doświadczenia z aktualizacji w rzeczywistych warunkach i typowe problemy
Niektórzy użytkownicy, którzy próbowali wymuś aktualizację do nowszych wersji z wyprzedzeniem (na przykład używając sudo do-release-upgrade -d (lub odpowiadając nieprawidłowo na kluczowe pytania w trakcie procesu) spotkałem się z kilkoma raczej nieprzyjemnymi sytuacjami.
Zdarzają się przypadki instalacji, w których po wystąpieniu błędu w trakcie procesu (na przykład po wybraniu odpowiedzi „N”, gdy zmiana w pliku klucza powinna zostać zaakceptowana ), pulpit zaczyna zachowywać się nieprawidłowo, sesja zostaje przerwana lub system kończy się wyświetlaniem ekranów błędów, takich jak „O nie, coś poszło nie tak” podczas próby zalogowania się do środowiska GNOME.
W skrajnych sytuacjach niektórzy użytkownicy musieli usunąć partycję Ubuntu z systemu Windows i całkowicie zainstalować system od nowa (na przykład powracając do wersji 22.04 LTS z dysku USB, a następnie aktualizując go do wersji 24.04 LTS i powtarzając proces z większą ostrożnością). To skrajne scenariusze, ale ilustrują one, dlaczego Canonical woli opóźnić oficjalną ścieżkę aktualizacji z wersji 24.04 do 26.04 do wersji 26.04.1: potrzebują czasu na wyeliminowanie początkowych błędów.
Jeśli po próbie aktualizacji nie widzisz żadnych zmian, ale apt nie zgłasza żadnych błędów (wszystko zwraca „czyste”, z wyjątkiem niektórych pakietów w fazie stopniowego wdrażania), możliwe, że aktualizacja nie została jeszcze włączona w systemie lub ścieżka jest zablokowana ze względów stabilności. W takich przypadkach wielokrotne używanie tych samych poleceń zazwyczaj niczego nie naprawi: najlepiej przeczytać oficjalną dokumentację, przejrzeć logi w pliku /var/log/dist-upgrade i zastanowić się, czy warto poczekać.
Gdy system naprawdę się zawiesi i nawet nie pojawi się na pulpicie, w wielu przypadkach najszybszą i najmniej bolesną opcją jest odzyskanie danych z aktywnego dysku USB , a następnie przeprowadzenie czystej instalacji. Stąd nacisk na tworzenie kopii zapasowych przed przejściem z jednej wersji LTS na inną, zwłaszcza jeśli masz wiele dostosowań, PPA lub niestandardowych sterowników.
Czy powinienem teraz dokonać aktualizacji do Ubuntu 26.04 LTS, czy poczekać?
Najważniejsze pytanie, które zadaje sobie niemal każdy, brzmi: czy warto teraz zaktualizować Ubuntu do Ubuntu 26.04 LTS? Odpowiedź w dużej mierze zależy od Twoich potrzeb i obecnej sytuacji.
Jeśli jesteś użytkownikiem komputera stacjonarnego z nowoczesnym sprzętem , nie polegasz na X11 w kwestiach krytycznych i interesują Cię ulepszenia Waylanda, GNOME 50, lepsza obsługa gier i nowe aplikacje, aktualizacja ma sens, zwłaszcza jeśli korzystasz z wersji 24.04 LTS lub nawet starszej. Jednak rozsądniej będzie poczekać na Ubuntu 26.04.1 , które naprawia główne błędy z pierwotnej wersji.
Jeśli jesteś zupełnie nowy w Linuksie i zainstalowałeś Ubuntu 24.04 LTS zaledwie kilka dni temu, nie ma pośpiechu. Najlepiej skupić się na nauce podstaw, konfiguracji środowiska i zapoznaniu się z terminalem, partycjami i kopiami zapasowymi, zanim zdecydujesz się na poważną aktualizację. Dla początkującego znacznie lepiej jest pozostać przy działającej wersji przez jakiś czas, a następnie zaktualizować ją do nowej wersji LTS, gdy ekosystem będzie bardziej dojrzały.
W przypadku serwerów produkcyjnych klasyczne zalecenie pozostaje niezmienne: nie ma potrzeby uruchamiania nowego LTS. Ubuntu 24.04 LTS jest wspierane do 2029 roku, a migrację do wersji 26.04 należy starannie zaplanować: przeprowadzić testy w środowiskach testowych , zweryfikować kompatybilność (szczególnie w przypadku korzystania z oprogramowania współpracującego z jądrem, specjalnych sterowników, kontenerów itp.), a dopiero potem zaplanować migrację. Wielu administratorów decyduje się na rozpoczęcie korzystania z nowego LTS w nowych projektach, pozostawiając istniejącą infrastrukturę na poprzednim LTS do czasu zatwierdzenia wszystkich zmian.
Jeśli używasz GNOME z X11 w celach zawodowych (na przykład w przypadku niektórych programów do przechwytywania, narzędzi graficznych, które nie współpracują dobrze z Waylandem, lub bardzo specyficznych przepływów pracy związanych ze strumieniowaniem), warto rozważyć pozostanie przy wersji 24.04, przejście na wersję X11, a nawet zapoznanie się z innymi dystrybucjami, jeśli Twój przypadek użycia jest szczególnie krytyczny.
Krótko mówiąc, Ubuntu 26.04 LTS ma szansę stać się jedną z najważniejszych premier w ekosystemie Ubuntu od lat: konsoliduje Wayland, integruje Rusta z podstawowymi narzędziami, toruje drogę do ery postkwantowej, wzmacnia szyfrowanie dzięki TPM i czyni dystrybucję szczególnie atrakcyjną platformą dla sztucznej inteligencji i obliczeń GPU. Poświęcenie czasu na decyzję o tym, kiedy i jak przeprowadzić aktualizację, to najlepszy sposób, aby w pełni wykorzystać te wszystkie możliwości, nie zamieniając komputera w przypadkowy poligon doświadczalny.
