Pliki Dotfiles do personalizacji pulpitu Hyprland w systemach Arch i EndeavourOS

Informatec Digital » Zasoby » Pliki Dotfiles do personalizacji pulpitu Hyprland w systemach Arch i EndeavourOS

Jeśli właśnie przeszedłeś na Arch lub EndeavourOS i chcesz mieć piękne środowisko graficzne Hyprland bez konieczności spędzania tygodni na majsterkowaniu, pliki dotfiles do personalizacji środowiska graficznego Hyprland są dokładnie tym, czego potrzebujesz. Pozwalają one na stworzenie użytecznego, eleganckiego i niemal gotowego do użycia systemu, podczas gdy stopniowo uczysz się, jak wszystko jest zbudowane od podstaw.

W tym artykule przyjrzymy się różnym kolekcjom plików dotfile dla Hyprland (JaKooLit, ML4W, HyDE, Hecate, minimalistycznym konfiguracjom zoptymalizowanym pod kątem żywotności baterii itp.), ich ofercie, typom użytkowników, dla których są rekomendowane, oraz temu, jak sprawdzają się w rzeczywistych potrzebach: pracy, grach, laptopach z krótkim czasem pracy na baterii lub chęci dogłębnego poznania Arch. Omówimy również szczegóły instalacji, popularne skróty klawiaturowe i alternatywne opcje, takie jak bspwm lub Qtile, jeśli Hyprland nie do końca spełnia Twoje oczekiwania.

Czym są pliki dotfiles i dlaczego są kluczowe dla Hyprlandu?

W ekosystemie Linux pliki dotfiles to ukryte pliki konfiguracyjne (rozpoczynające się od „.”), które definiują wygląd i zachowanie środowiska: menedżera okien, terminala, paska narzędzi, programu uruchamiającego aplikacje, edytora itd. W Hyprlandzie odgrywają one jeszcze ważniejszą rolę, ponieważ jako wysoce konfigurowalny kompozytor Wayland, znaczna część środowiska użytkownika jest budowana właśnie na podstawie tych plików.

Zamiast ręcznie edytować każdy plik od podstaw, wielu użytkowników udostępnia swoje repozytoria gotowych plików dotfiles , często z automatycznymi skryptami instalacyjnymi. Pozwala to w kilka minut stworzyć nowoczesny pulpit z Waybarem, Rofi, Kitty, Neovimem, powiadomieniami, dynamicznymi motywami i skrótami, gotowymi do użycia, a następnie dostosować go do własnych potrzeb.

Hyprland to idealne rozwiązanie dla osób poszukujących wysoce konfigurowalnego pulpitu z efektem „wow” . Społeczność „ricingowa” przyjęła go z entuzjazmem: płynne animacje, przezroczystości, dynamiczne tła i motywy zmieniające się w zależności od tapety. Dobrze zaprojektowane pliki kropkowe pozwalają cieszyć się tym wszystkim bez konieczności skupiania się na każdym detalu od pierwszego dnia.

Jeśli korzystasz z bardziej tradycyjnych środowisk, takich jak KDE Plasma czy GNOME, te pliki .dotfiles pełnią funkcję swoistego „zaawansowanego szablonu” dla Hyprland : otrzymujesz sensowne skróty, dobrze dobrany zestaw aplikacji i dopracowaną estetykę, bez rezygnowania z możliwości precyzyjnego dostrajania, jakie oferuje Arch. Idealne dla użytkowników Zorin OS, Ubuntu lub podobnych systemów, którzy chcą czegoś bardziej „hardkorowego”, ale wciąż użytecznego w pracy.

Popularne pliki dotfiles dla Hyprland: JaKooLit, ML4W, HyDE, End-4 i inne

Kilka nazw pojawia się wielokrotnie w społeczności, gdy ktoś pyta o przyjazne dla użytkownika pliki dotfiles do instalacji Hyprland . Każdy pakiet ma swoją własną osobowość, filozofię i poziom złożoności, dlatego warto zrozumieć, co każdy z nich oferuje, zanim się za to zabierzesz.

Pliki dotfiles z JaKooLit i My Linux For Work (ML4W) są często wymieniane jako dość kompletne opcje dla tych, którzy potrzebują gotowego do użycia środowiska graficznego z instalacją i dobrą integracją aplikacji. Z drugiej strony, HyDE i End-4 to również mocni kandydaci w społeczności, z nieco odmiennymi podejściami, ale wspólnym celem zapewnienia pięknego środowiska graficznego Hyprland bez konieczności zaczynania od zera.

Jeśli wypróbowałeś już kilka z tych pakietów i obecnie używasz np. HyDE, ale napotykasz drobne problemy , to normalne, że zastanawiasz się, jaka inna opcja mogłaby zaoferować Ci coś bardziej stabilnego, modułowego lub łatwiejszego do zrozumienia, dzięki czemu mógłbyś uczyć się we własnym tempie.

Ponadto niektórzy użytkownicy stawiają przede wszystkim na gry na PC, zwłaszcza te z kartami graficznymi NVIDIA, i zastanawiają się, czy warto pozostać przy Hyprlandzie lub przejść na konfiguracje bspwm lub inne menedżery okien , które historycznie były mniej problematyczne dla NVIDIA niż niektóre kompozytory Wayland, a może nawet wypróbować jądro Liquorix zoptymalizowane pod kątem gier.

Hyprland na Arch i EndeavourOS: stabilność, majsterkowanie i codzienna praca

Hyprland doskonale współpracuje z dystrybucjami typu Arch, a co za tym idzie, z EndeavourOS, który jest „przyjaznym” Archem . Dla kogoś, kto korzystał z Zorin OS i chce zachować stabilne środowisko pracy, ale jednocześnie nie tracić możliwości samodzielnego konfigurowania, ta kombinacja jest bardzo atrakcyjna.

EndeavourOS oferuje graficzny instalator, wybór pakietów bazowych oraz narzędzia do zarządzania systemem, natomiast czysty Arch wymaga instalacji krok po kroku (partycjonowanie za pomocą cfdisk, montowanie partycji, konfiguracja ustawień regionalnych, GRUB, użytkowników itp.). Obie ścieżki są kompatybilne z plikami dotfiles Hyprland, więc wszystko zależy od tego, jak bardzo chcesz skomplikować system.

Urok połączenia Arch/EndeavourOS z Hyprlandem polega na tym, że można połączyć niezwykle elastyczny system dystrybucji ciągłej z niezwykle konfigurowalnym środowiskiem graficznym . Z kilkoma dobrymi plikami dotfiles, zyskujesz coś funkcjonalnego do pracy i nauki, ale z możliwością zmiany każdej sekcji konfiguracji: skrótów, animacji, motywów, pasków narzędzi, widżetów i tak dalej.

Dla tych, którzy potrzebują stabilnego komputera, ponieważ pracują na nim codziennie, kluczowe jest wybranie plików dotfiles, które nie wykorzystują niestabilnych wtyczek i oferują rozsądne skrypty konserwacyjne, na przykład do aktualizacji systemu, tworzenia migawek lub dostosowywania zasilania w zależności od tego, czy komputer jest zasilany z baterii, czy podłączony do gniazdka.

Pliki Dotfiles zoptymalizowane pod kątem laptopów: bateria, atrakcyjne wizualnie i automatyczne przełączanie

Coraz powszechniejszym podejściem jest korzystanie z plików .dotfiles, których celem jest optymalizacja czasu pracy baterii w laptopach , bez całkowitej utraty walorów wizualnych po podłączeniu do prądu. Typowym przykładem jest Framework 13 skonfigurowany z Hyprland, gdzie pobór mocy w stanie bezczynności wynosi około 3.5 W, a przy umiarkowanym użytkowaniu 4-8 W, co pozwala na 8-10-godzinne sesje kodowania.

Pomysł polega na eksperymentowaniu z dwoma „trybami” użytkowania: na zasilaniu bateryjnym i z podłączoną ładowarką . Gdy system wykryje brak zewnętrznego źródła zasilania, priorytetowo traktuje żywotność baterii: Hyprpaper jest wyłączany, wybierany jest bardziej stonowany, statyczny motyw, animacje i efekty Hyprland są stonowane lub wyłączone, a bardziej agresywne ustawienia oszczędzania energii są włączane.

Po podłączeniu ładowarki pulpit ulega transformacji: narzędzia takie jak Wallust i Matugen dynamicznie zmieniają kolory systemu w zależności od tapety, animacje, przezroczystości i efekty wizualne są przywracane w Hyprland, a także aktywowane jest losowe tło. To bardzo wygodny sposób na korzystanie zarówno z trybu „praca i żywotność baterii”, jak i trybu „efektowny pulpit” bez konieczności ręcznej zmiany każdego parametru.

Ten typ pliku dotfile zwykle wykorzystuje zwartą i czytelną czcionkę, taką jak Iosevka Nerd Font , zaprojektowaną w celu zmaksymalizowania ilości informacji wyświetlanych na ekranie bez męczenia oczu, co jest szczególnie przydatne w kodzie i terminalu.

Wybór aplikacji również opiera się na dość zdefiniowanym schemacie: Hyprland jako kompozytor, Waybar jako pasek stanu, Rofi jako launcher, Kitty jako terminal, Zsh z Oh My Zsh i Powerlevel10k jako powłoka główna, Neovim do edycji tekstu, Dolphin i Yazi jako menedżery plików, Mako do minimalistycznych powiadomień, Obsidian do notatek oraz Firefox z dostosowanym użytkownikiem Chrome i integracją z narzędziami takimi jak pywalfox lub wallust do personalizacji kolorów. Wszystko to jest w całości zabarwione kolorami tapety.

Typowy stos aplikacji w plikach dotfiles Hyprland

Oprócz różnic pomiędzy repozytoriami, istnieje „kombinacja” aplikacji, która dość często powtarza się w najlepiej ocenianych plikach dotfiles dla Hyprland , właśnie dlatego, że bardzo dobrze integrują się z dynamicznymi motywami i oferują wygodny przepływ pracy.

Od strony wizualnej Hyprland działa jak kompozytor Wayland z obsługą zaawansowanych animacji , podczas gdy hyprpaper lub podobne narzędzia obsługują tapetę. Waybar jest często preferowanym paskiem narzędzi, ponieważ jest lekki, konfigurowalny w JSON lub CSS i obsługuje niestandardowe moduły.

Do uruchamiania aplikacji większość użytkowników wybiera Rofi (lub alternatywy kompatybilne z Waylandem) , które można dostosować do reszty pulpitu. W terminalu Kitty wyróżnia się wydajnością i łatwością integracji z dynamicznymi schematami kolorów, podobnie jak Ghostty, Foot i Alacritty w bardziej eksperymentalnych konfiguracjach.

W wierszu poleceń często można znaleźć Zsh z Oh My Zsh i Powerlevel10k , który oferuje bardzo przejrzysty panel z ikonami, statusem Gita i kolorami dopasowanymi do motywu przewodniego. Do edycji kodu i konfiguracji, Neovim wzbogacony o wtyczki do obsługi kolorów (takie jak neopywal w połączeniu z wallust) to klasyka.

Środowisko pulpitu uzupełniają Dolphin i/lub Yazi jako menedżery plików , Mako do minimalistycznych powiadomień oraz Obsidian do notatek, które można dostosować za pomocą określonego motywu (np. „Obramowanie”), a następnie przekolorować za pomocą Matugen. Wreszcie, Firefox jest często personalizowany za pomocą przeglądarki UserChrome i rozszerzeń takich jak pywalfox, aby zapewnić, że wszystkie przeglądarki będą zgodne ze schematem kolorów systemu.

Instalacja Arch/Endeavour i przygotowanie systemu dla plików dot

Zanim rozpoczniesz instalację plików Hyprland, ważne jest, aby poprawnie skonfigurować system Arch , zwłaszcza jeśli wykonujesz instalację ręczną, a nie taką jak EndeavourOS. Krótko mówiąc, proces obejmuje przygotowanie dysku, skonfigurowanie systemu bazowego i przygotowanie środowiska do zautomatyzowanych skryptów.

Partycjonowanie zazwyczaj wykonuje się za pomocą programu cfdisk ze względu na jego łatwość obsługi . Tworzy się mniej więcej tak: 300 MB na partycję EFI (typ systemu EFI), partycję wymiany o rozmiarze około 15 GB (można dostosować do rozmiaru pamięci RAM) oraz resztę miejsca na katalog główny „/”. Po utworzeniu partycje są formatowane, partycja wymiany włączana, a systemy plików montowane w katalogu /mnt.

Następnie generowany jest plik fstab z identyfikatorami UUID, dzięki czemu partycje są automatycznie montowane podczas rozruchu, a dostęp do nowego systemu odbywa się za pomocą chroot w katalogu /mnt . Tam konfigurowane są podstawowe parametry, takie jak strefa czasowa za pomocą dowiązania symbolicznego, synchronizowany jest zegar sprzętowy, a ustawienia regionalne w pliku /etc/locale.gen są edytowane w celu włączenia żądanego języka.

Po wygenerowaniu ustawień regionalnych i ustawieniu zmiennej LANG (na przykład hiszpańskiej), układ klawiatury jest konfigurowany za pomocą pliku /etc/vconsole.conf, aby korzystać z mapy hiszpańskiej , definiowana jest nazwa hosta, a użytkownikowi root przypisywane jest silne hasło. Tworzony jest również zwykły użytkownik, któremu przyznawane są uprawnienia sudo (poprzez odpowiednią edycję pliku sudoers) oraz włączana jest usługa NetworkManager.

Ostatnim krokiem konfiguracji podstawowej jest zazwyczaj instalacja i konfiguracja GRUB-a w trybie EFI , wygenerowanie pliku konfiguracyjnego i ponowne uruchomienie w celu sprawdzenia, czy bootloader Arch pojawia się poprawnie. Po zainstalowaniu systemu instalowane są narzędzia takie jak xdg-user-dirs, które tworzą podstawowe foldery użytkownika (Pulpit, Pobrane, Muzyka itp.), a skrypt install.sh z wybranych plików dotfiles jest wywoływany w celu zautomatyzowania instalacji pakietów i kopiowania konfiguracji.

Automatyzacja za pomocą skryptów: install.sh, Ansible i profile

Wiele nowoczesnych repozytoriów dotfile zawiera w pełni zautomatyzowane skrypty instalacyjne . Obejmują one zarówno proste skrypty install.sh wykorzystujące Pacmana i Yay, jak i bardziej zaawansowane konfiguracje z Ansible, które potrafią odtworzyć całą konfigurację na nowym komputerze.

Powszechną praktyką jest posiadanie pliku .dotfiles.v2 przeznaczonego dla Arch, podczas gdy starszy plik v1 może być przeznaczony dla Ubuntu z i3 lub innymi środowiskami . Przebudowa konfiguracji za pomocą Ansible zapewnia powtarzalność instalacji pakietów, kopiowania plików konfiguracyjnych i stosowania ustawień systemowych, co jest idealnym rozwiązaniem, jeśli często reinstalujesz lub zarządzasz wieloma komputerami.

Niektóre projekty, takie jak Hecate, idą o krok dalej i oferują modułowy instalator z możliwością wyboru profilu . Podczas procesu można wybrać profil minimalistyczny, profil zorientowany na programowanie, profil skoncentrowany na grach lub profil „szalony”, który instaluje wszystko naraz (pakiety deweloperskie i gamingowe).

Te zaawansowane instalatory zazwyczaj pozwalają również wybrać preferowany terminal (Kitty, Ghostty, Foot, Alacritty) i powłokę (Bash, Zsh, Fish), a także główną przeglądarkę. W ten sposób pliki dotfiles dostosowują się do Twoich preferencji bez konieczności stosowania sztywnej konfiguracji , zachowując jednocześnie ogólną strukturę systemu.

W niektórych przypadkach dołączone są dodatkowe skrypty, takie jak narzędzia do aktualizacji systemu, które przed aktualizacją tworzą również migawki, lub niewielkie skrypty pomocne w zmianie motywów, ponownym generowaniu palety kolorów z tapety lub dostosowywaniu usług, takich jak Docker i VirtualBox, po instalacji.

Hekate: Modułowe pliki dotfiles dla Hyprland z dynamicznymi profilami i motywami

W ekosystemie Hyprland, Hekate jest jedną z najciekawszych kolekcji plików dotfile dla osób poszukujących modułowego, a jednocześnie stosunkowo ukierunkowanego podejścia . Jej autorka zaplanowała ją jako osobisty projekt edukacyjny, ale rozwinęła się do wystarczająco stabilnego stanu beta, aby inni mogli z niej korzystać i wnosić do niej swój wkład.

Hecate opiera się na w pełni modułowej konfiguracji Hyprland , w której instalator buduje system zgodnie z Twoimi preferencjami. Zamiast wymuszać pojedyncze, prekonfigurowane środowisko, oferuje profile użytkowania (minimalistyczny, deweloperski, dla graczy, szalony) w celu dostosowania pakietów i usług, które zostaną zainstalowane.

Co więcej, pozwala na wybór różnych terminali (Kitty, Ghostty, Foot, Alacritty) i powłok (Bash, Zsh, Fish) bezpośrednio z instalatora, wraz z preferowaną przeglądarką. Ta elastyczność sprawia, że ​​jest to dobra opcja zarówno dla początkujących, jak i dla tych, którzy znają już swoje preferencje, ale nie chcą budować wszystkiego od podstaw.

Jedną z jego zalet jest automatyczne dostosowywanie motywu do tapety . Zmieniasz tapetę, a reszta systemu zmienia kolory, zachowując spójność wizualną między aplikacjami i paskiem zadań. Zawiera również niestandardowe skrypty aktualizacji, które nie tylko aktualizują system, ale także generują migawki, dzięki czemu możesz przywrócić poprzedni stan, jeśli coś pójdzie nie tak.

Dodatkowym atutem Hecate jest aplikacja Pulse, opracowana w językach Go i Wails, która graficznie wyświetla statystyki procesora, pamięci RAM, karty graficznej i systemu, płynnie integrując się z resztą środowiska. Cała automatyzacja opiera się na skryptach powłoki i scentralizowanej konfiguracji w plikach toml , co ułatwia zachowanie kontroli bez utraty elastyczności.

ML4W, HyDE, JaKooLit i inne kolekcje „na dobry początek”

Kiedy ktoś jest nowy w Linuksie lub Hyprlandzie, zazwyczaj szuka plików dotfiles, które umożliwiają „instalację i użytkowanie” bez zbytniego uczenia się . Właśnie tutaj pojawiają się pakiety takie jak ML4W, HyDE i JaKooLit, które od samego początku stawiają na dobre wrażenia.

ML4W (My Linux For Work) zyskał popularność dzięki oferowaniu środowiska zorientowanego na produktywność, charakteryzującego się atrakcyjnym wizualnie, a zarazem przejrzystym designem . Często jest to dobry wybór dla tych, którzy oprócz majsterkowania potrzebują czegoś poważnego do pracy: dobrej integracji z terminalem, przejrzystego paska narzędzi, dobrze zaprojektowanych skrótów i rozsądnego wyboru aplikacji.

HyDE z kolei kładzie duży nacisk na atrakcyjność wizualną i nowoczesny wygląd pulpitu . Jeśli obecnie z niego korzystasz, ale napotykasz pewne problemy, może to być spowodowane aktualizacjami Hyprland, wtyczkami niezgodnymi z najnowszą wersją lub drobnymi konfliktami pakietów. Mimo to, jest to projekt wysoko ceniony przez osoby poszukujące atrakcyjnej wizualnie konfiguracji.

JaKooLit oferuje pliki dotfiles, które są zazwyczaj przyjazne dla początkujących , z bardzo przejrzystymi skryptami i stosunkowo łatwą do zrozumienia i modyfikacji strukturą konfiguracji. To jedna z nazw najczęściej pojawiających się na forach, gdy ktoś pyta, jakich plików dotfiles używać dla początkujących użytkowników Hyperland i Arch/Endeavour.

End-4 i inne mniej znane repozytoria dopełniają obrazu, oferując zróżnicowaną estetykę, zestawy aplikacji i poziomy automatyzacji. Ważne jest, aby zrozumieć, że chociaż wszystkie działają na Hyprlandzie, nie ma jednej „najlepszej” opcji : zależy to od tego, czy priorytetem jest stabilność, estetyka, gry, laptopy, nauka, czy zrównoważona mieszanka wszystkich tych elementów.

Typowe skróty klawiaturowe w plikach dotfiles Hyprland

Wspólną cechą niemal wszystkich tych plików jest to, że definiują one obszerny zestaw skrótów klawiaturowych , zazwyczaj wykorzystujących klawisz Windows jako „mod”. Pozwala to na sterowanie oknami, otwieranie aplikacji i szybkie poruszanie się między obszarami roboczymi, co jest kluczowe w menedżerach okien takich jak Hyprland.

Do najpopularniejszych skrótów klawiaturowych należą: mod + ENTER do otwierania terminala (zazwyczaj Kitty), mod + E do uruchamiania eksploratora plików (na przykład Nemo lub Dolphin), mod + M do otwierania programu uruchamiającego aplikacje (Rofi) oraz mod + B do uruchamiania przeglądarki (Brave, Firefox lub innej, w zależności od pakietu).

Inne popularne skróty klawiaturowe to mod + C otwierający edytor kodu (VS Code lub Neovim w terminalu), mod + S do wykonywania zrzutów ekranu, mod + L do blokowania pulpitu (na przykład za pomocą Swaylock), mod + W do zamykania aktywnego okna, mod + F do przełączania trybu swobodnego i mod + Spacja do przełączania okna na pełny ekran.

Jeśli chodzi o nawigację między oknami, standardową praktyką jest mapowanie kombinacji klawiszy mod + H/J/K/L do przesuwania fokusa w lewo/w dół/w górę/w prawo (inspirowane Vimem) oraz kombinacji klawiszy z klawiszem Alt do faktycznego przesuwania okna w tych kierunkach. Dodatkowo, skróty klawiszowe z użyciem klawisza SHIFT i klawiszy strzałek są często definiowane w celu zmiany rozmiaru aktywnych okien bez konieczności przeciągania myszką.

Dobrze udokumentowane pliki dotfiles często zawierają tabele lub listy skrótów w pliku README repozytorium, co znacznie ułatwia naukę „języka” konfiguracji bez konieczności zagłębiania się na początku we wszystkie pliki Hyprland.

Dodatkowe usługi i narzędzia: Docker, VirtualBox, KeePass i udostępnianie ekranu

Niektóre repozytoria dotfiles nie ograniczają się do Hyprland i jego bezpośredniego ekosystemu, ale obejmują także konfiguracje i notatki dotyczące usług programistycznych i wirtualizacyjnych, takich jak Docker czy VirtualBox, a także uzupełniające aplikacje do codziennego użytku.

Dość często można znaleźć skrypty lub instrukcje dotyczące instalacji Dockera, włączania jego usług, dodawania użytkownika do grupy Docker i upewniania się, że wszystko jest gotowe do pracy z kontenerami. Czasami dostępne są również dodatkowe repozytoria z przykładami lub konkretnymi konfiguracjami dla projektów Docker.

W przypadku VirtualBox idea jest zazwyczaj taka, aby: zainstalować pakiet główny, dodać nagłówki jądra LTS i załadować niezbędne moduły , dodać użytkownika do grupy vboxusers oraz zainstalować dodatki gościnne w celu poprawienia integracji i wydajności maszyn wirtualnych.

W obszarze bezpieczeństwa i zarządzania hasłami, KeePass jest często instalowany za pomocą yay lub innego narzędzia pomocniczego AUR, w tym procedury dodawania języka hiszpańskiego i niezbędnych wtyczek poprzez skopiowanie ich do odpowiednich folderów w systemie. Wszystko to można zautomatyzować za pomocą skryptów w pliku dotfile lub udokumentowano w pliku README.

Wreszcie, w przypadku udostępniania ekranu w środowiskach Wayland, wiele pakietów zawiera już niezbędną konfigurację w plikach dotfiles, więc zainstalowanie kilku pakietów do udostępniania ekranu (portal, obsługa PipeWire itp.) powinno być praktycznie gotowe. Jeśli coś pójdzie nie tak, zaleca się zapoznanie się z oficjalną dokumentacją udostępniania ekranu i dostosowanie jej do konkretnej wersji Hyperland i używanych portali.

Hyprland vs bspwm, Qtile i inne alternatywy do zabawy i nauki

Chociaż Wayland jest bardzo popularny, nie jest to jedyna opcja. Jeśli planujesz używać komputera do gier i posiadasz kartę graficzną NVIDIA , możesz rozważyć menedżery okien takie jak bspwm, które tradycyjnie mają mniej problemów ze sterownikami i kompatybilnością niż niektóre nowsze kompozytory Wayland.

Istnieje kilka bardzo dobrze opracowanych plików dotfiles dla bspwm, takich jak te autorstwa gh0stzk, zaprojektowanych z myślą o klasycznym, czystym i lekkim pulpicie kafelkowym. W grach może to być zwycięska kombinacja, ponieważ wiele narzędzi i gier nadal działa bardziej bezpośrednio w X11 niż w Wayland, choć z czasem sytuacja się poprawia.

Inną ciekawą alternatywą jest Qtile, dynamiczny menedżer okien dla X11, w pełni konfigurowalny w Pythonie . Jest minimalistyczny, bardzo podatny na modyfikacje i ma solidne podstawy – idealne, jeśli chcesz jednocześnie nauczyć się trochę Pythona, dostosowując jednocześnie swoje środowisko.

Jeśli jesteś ciekaw, niektórzy użytkownicy udostępniają swoje pliki Qtile w serwisie GitHub , gotowe do pobrania i zainstalowania. Podobnie jak w przypadku Archa, najlepiej postępować zgodnie z oficjalnym przewodnikiem instalacji, aby upewnić się, że wszystko jest kompatybilne ze sprzętem i systemem operacyjnym.

W każdym razie słynne powiedzenie „Arch nie jest dla początkujących” staje się coraz bardziej kontrowersyjne. Mając chęć nauki, cierpliwość i dobre pliki DOT jako punkt wyjścia, możesz używać Arch/EndeavourOS z Hyprlandem, bspwm lub Qtile, nawet jeśli nie korzystasz z Linuksa od lat , o ile poświęcisz czas na zrozumienie tego, co instalujesz.

Dzięki całemu krajobrazowi kolekcji plików dotfile dla Hyprland, modułowym profilom takim jak Hecate, precyzyjnie dostrojonym konfiguracjom dla laptopów, kompletnym stosom aplikacji i alternatywom takim jak bspwm lub Qtile, masz mnóstwo miejsca na znalezienie równowagi między stabilnością w pracy, opcjami dla gier i tym „ryżowym” akcentem, który sprawi, że Twój pulpit będzie tak osobisty, jak chcesz, zaczynając od czegoś funkcjonalnego od pierwszego uruchomienia i zostawiając sobie drobne poprawki na moment, gdy będziesz miał ochotę przeanalizować każdy plik konfiguracyjny.