- Oorspronkelijk bedacht door de gebroeders Knoll als een experimenteel project genaamd Display.
- De commerciële lancering begon met Barneyscan XP, waarna het door Adobe op grote schaal werd gedistribueerd.
- De introductie van lagen in versie 3.0 zorgde voor een revolutie in professionele digitale bewerking.
- Evolutie naar generatieve kunstmatige intelligentie en het cloudabonnementmodel.
Bijna iedereen weet wat het is. Maar weinigen kennen het ware verhaal erachter. Het is zo'n alomtegenwoordig hulpmiddel geworden dat we de term 'photoshoppen' zelfs zijn gaan gebruiken om te verwijzen naar elke vorm van digitale retouchering, hoewel Adobe zelf daar niet bepaald blij mee is.
Wat nu de absolute standaard is in de digitale en grafische vormgeving , fotografie en filmindustrie, begon op de meest bescheiden manier mogelijk: als een hobby aan de universiteit . Het werd niet geboren in de kantoren van een groot bedrijf, maar in de academische en familiale omgeving van de gebroeders Knoll, die de technische barrières van hun tijd wilden doorbreken.
De geboorte van Display en de eerste vonk
Het begon allemaal in 1987, toen Thomas Knoll , destijds promovendus in computervisie aan de Universiteit van Michigan, een programma schreef genaamd Display. Het doel was vrij technisch: hij wilde grijsschaalafbeeldingen weergeven op monitoren die alleen zwart-wit ondersteunden. In feite was de kern van het programma een algoritme voor het detecteren van objectranden , oorspronkelijk bedoeld om robotarmen te helpen bij het classificeren van objecten.
Zijn broer, John Knoll , die werkte bij het legendarische special effects-bedrijf Industrial Light & Magic (het bedrijf van George Lucas), zag de potentie en stelde voor om er een volwaardige beeldbewerker voor Mac van te maken. Thomas ging aan de slag en voegde functies toe waarmee de software verschillende formaten kon lezen en met kleur kon werken. Na verloop van tijd werd Display samengevoegd tot één robuustere applicatie.

Van ImagePro naar de eerste commerciële versie
Toen ze besloten dat het product klaar was voor de markt, stuitten ze op een probleem: de naam. Ze probeerden verschillende namen, maar veel daarvan waren al geregistreerd. Er gingen verschillende namen voorbij, waaronder ImagePro, totdat iemand de naam opperde die zou blijven hangen: Photoshop. Aanvankelijk was Adobe niet helemaal overtuigd en aarzelde om in de app te investeren, omdat ze een overeenkomst hadden met Letraset voor hun ColorStudio-product.
Hun geluk keerde echter toen ze contact opnamen met Barneyscan , een scannerfabrikant in Californië. Dit leidde tot de eerste commerciële versie, 0.87, genaamd Barneyscan XP , die samen met de scanners van het merk werd verkocht. Nadat hij het succes en de mogelijkheden van de tool had gezien, was Russell Brown, art director bij Adobe, onder de indruk en besloot het bedrijf een distributielicentie aan te schaffen.
De sprong naar enorm succes met Adobe
Op 19 februari 1990 werd Photoshop 1.0 officieel uitgebracht , exclusief voor Macintosh. Destijds was het programma veel eenvoudiger dan nu; het werkte met één enkele laag , wat sterk deed denken aan het proces in een traditioneel fotolab met vergrotingsapparaten. Desondanks bevatte het al de CMYK-kleurmodus, waarmee duidelijk werd dat het gericht was op professioneel printen.
De ontwikkeling verliep razendsnel. Versie 2.0 introduceerde paden en het pentool, terwijl 2.5 de eerste versie voor Windows was . Maar de echte gamechanger kwam in 1994 met versie 3.0 (Tiger Mountain), die het lagensysteem integreerde . Dit veranderde alles, waardoor gebruikers met onafhankelijke objecten konden werken en bewerken oneindig veel flexibeler werd.
Technologische mijlpalen en het tijdperk van de Creative Suite
Eind jaren negentig bleef het programma groeien. Versie 4.0 vernieuwde de interface om deze te integreren met andere Adobe-producten en voegde aanpassingslagen toe. Kort daarna introduceerde versie 5.0 het Geschiedenispalet , waarmee niet-lineair ongedaan maken mogelijk werd en veel geavanceerder kleurbeheer werd geboden. Om aan de behoeften van het web te voldoen, werd ImageReady gelanceerd , een ideale aanvulling voor het optimaliseren van afbeeldingen voor internet.
In 2003 werd de overstap naar de Creative Suite (CS) gemaakt . Vanaf dat moment was Photoshop nauw geïntegreerd met Illustrator en InDesign. Elke versie bracht nieuwe functies: van de retoucheerpenseel in versie 7, tot de mogelijkheid om in 3D te werken in CS3, tot de fantastische inhoudsbewuste vulling in CS5. In 2012 maakte CS6 een einde aan het tijdperk van permanente licenties, aangezien dit de laatste versie was die zonder verdere aanpassingen kon worden aangeschaft.
De transformatie naar de cloud en kunstmatige intelligentie
In juni 2013 veranderde Adobe zijn bedrijfsmodel door Creative Cloud (CC) te lanceren . Het bedrijf stapte over van de aanschaf van cd's naar een maandelijks abonnement, waardoor constante updates en cloudsynchronisatie mogelijk werden. Sindsdien is de software uitgebreid met functies gebaseerd op machine learning en neurale filters, waardoor complexe taken met één klik kunnen worden uitgevoerd.
De meest recente en baanbrekende sprong voorwaarts is de komst van generatieve AI via Adobe's Firefly AI-assistent . Sinds september 2023 stelt de functie Generative Fill gebruikers in staat om elementen aan een foto toe te voegen of te verwijderen met behulp van tekstprompts, waardoor workflows worden geautomatiseerd op een manier die een paar jaar geleden nog sciencefiction leek. Ondanks enkele controverses rond privacy en gebruiksvoorwaarden in 2024, blijft de tool de onbetwiste leider.
Formaten en technische compatibiliteit
Photoshop ondersteunt al jaren een groot aantal bestandsformaten. De standaard is PSD , maar voor zeer grote bestanden is PSB ontwikkeld. Het ondersteunt ook universele formaten zoals JPEG, PNG en TIFF, en sinds kort is er ook ondersteuning voor WebP , het geoptimaliseerde formaat van Google. Deze veelzijdigheid maakt het geschikt voor iedereen, van webdesigners tot filmmakers en modefotografen.
Van dat kleine programmaatje genaamd Display, gemaakt door een student die zijn scriptie nooit afmaakte, tot de kracht van de hedendaagse AI, heeft software een lange weg afgelegd. Het vermogen om zich aan te passen aan veranderingen in hardware en de behoeften van creatievelingen heeft ervoor gezorgd dat het, ondanks gratis concurrenten zoals GIMP met de PhotoGIMP-patch of budgetvriendelijke opties zoals Affinity Photo, de hoeksteen blijft van elke ontwerpstudio ter wereld.