Stapsgewijze handleiding voor het configureren van de BIOS of UEFI van uw pc

Informatic Digital » Middelen » Stapsgewijze handleiding voor het configureren van de BIOS of UEFI van uw pc

Als je je afvraagt ​​hoe je de BIOS of UEFI van je pc kunt configureren om het maximale uit je hardware te halen, ben je hier aan het juiste adres. Het lijkt misschien een beetje overweldigend de eerste keer dat je het probeert, maar met de juiste informatie en een beetje gezond verstand kun je belangrijke opties aanpassen zonder je computer in gevaar te brengen.

Het BIOS (of liever gezegd, het moderne UEFI) is de firmware die het opstartproces en de basisconfiguratie van de computer regelt : opstartvolgorde, ventilatoren, stroomvoorziening, RAM-profielen, beveiliging, enzovoort. Het is geen speelgoed, maar ook geen monster; inzicht in de functie van elk onderdeel stelt je in staat de prestaties te verbeteren, standaard uitgeschakelde functies in te schakelen en opstartproblemen op te lossen.

Wat is BIOS en wat is UEFI tegenwoordig?

Hoewel bijna iedereen het uit gewoonte nog steeds "de BIOS" noemt , is wat je in de meeste moderne computers aantreft eigenlijk UEFI (Unified Extensible Firmware Interface). Het vervult vanuit het perspectief van de gebruiker dezelfde functie, maar voegt geavanceerde functies en een gebruiksvriendelijkere interface toe.

UEFI is een moderne vervanging voor het klassieke BIOS en kan zelfs de oudere modus, Legacy of CSM genaamd, simuleren om compatibel te blijven met oudere schijven en besturingssystemen die MBR in plaats van GPT gebruiken. Als u wilt migreren, kunt u een MBR-schijf converteren naar GPT om van UEFI te profiteren.

Tot de meest opvallende verschillen behoren de mogelijkheid om een ​​muis te gebruiken in een grafische interface , ondersteuning voor grote schijven, snellere opstarttijden en beveiligingsopties zoals Secure Boot en een directer gebruik van TPM-modules. Desondanks lijken de namen van veel opties sterk op die van de traditionele BIOS.

Hoe open ik de BIOS of UEFI tijdens het opstarten van de pc?

De eerste stap om iets te kunnen veranderen, is weten hoe je toegang krijgt tot het BIOS/UEFI-menu . De klassieke methode is om direct bij het opstarten van de computer, voordat het besturingssysteem begint te laden, op een specifieke toets te drukken.

Het tijdsvenster waarin je kunt invoeren is erg kort, soms nauwelijks een seconde . Als je de tijdslimiet overschrijdt en je ziet dat Windows begint te laden, moet je de computer opnieuw opstarten en het opnieuw proberen. Een goede richtlijn is om op de toets te drukken zodra je het logo van de fabrikant op het scherm ziet.

De juiste toetsencombinatie hangt af van het moederbord of het merk van de laptop, hoewel er enkele veelvoorkomende patronen zijn. Dit zijn de meest voorkomende combinaties om de BIOS of UEFI te openen:

• Algemeen (veel desktop-pc's): De Delete-toets (DEL) is meestal de meest gebruikte. In andere gevallen worden F1, F2, F10 of Esc gebruikt.
• ASUS, ASRock, Acer, Gigabyte/Aorus, MSI: meestal F2 of Supr.
• Dell: F2 of F12, afhankelijk van het model.
• Lenovo: F2 of de combinatie Fn + F2 op sommige laptops.
• HP: F10 als hoofdtoegangstoets.
• Microsoft Surface of andere apparaten met fysieke knoppen: Houd de volumeknop (+) ingedrukt tijdens het inschakelen.
• Samsung en Toshiba: over het algemeen F2.
• Sony: Het kan F2, F3 of F1 zijn, het hangt af van het team.

Als je geen idee hebt welk moederbord je hebt, kun je de fabrikant controleren via Windows . Start de DirectX-diagnosetool door 'dxdiag' in de zoekbalk of het dialoogvenster 'Uitvoeren' (Win + R) te typen. Op het tabblad 'Systeem' zie je het veld 'Systeemfabrikant', dat je de benodigde informatie geeft over welke sleutel je moet gebruiken.

Hoe je vanuit Windows de BIOS kunt openen zonder te hoeven worstelen met de toetsencombinatie

Op veel moderne computers, vooral die met Snel opstarten ingeschakeld in Windows , is er tijdens het opstarten nauwelijks tijd om de BIOS-toets in te drukken. In deze gevallen biedt het besturingssysteem zelf directe toegang tot de UEFI-firmware, waardoor een reeks mislukte herstarts overbodig wordt.

Een vrij eenvoudige manier is via de Windows-instellingen . Daar kun je een speciale herstart forceren die je naar een pre-bootmenu brengt, waar je de optie vindt om de UEFI-instellingen te openen.

Om er via de instellingen toegang toe te krijgen, volg je deze stappen in Windows 10 of 11 :

• Open de configuratie Vanuit Windows, via het Startmenu (tandwielpictogram).
• Voer de sectie in Update en beveiliging (of Systeem > Herstel, afhankelijk van de versie).
• Zoek de sectie herstel.
• Binnen het herstelproces, in Geavanceerde startDruk op de knop om nu opnieuw op te starten.

Na het opnieuw opstarten verschijnt een menu met geavanceerde opstartopties . Daar moet u het volgende kiezen:

• troubleshoot (Probleemoplossing).
• Dan Gevorderd.
• En tenslotte UEFI-firmware-instellingen (of UEFI-firmware-instellingen).

Na bevestiging start de computer opnieuw op en kom je direct in de BIOS/UEFI terecht , zonder dat je steeds op F2 of Delete hoeft te drukken. Dit is een erg handige methode als je eenmaal in Windows bent.

Er is een nog snellere manier, rechtstreeks vanuit het energiemenu. Als je toegang wilt tot hetzelfde geavanceerde opstartmenu zonder naar Instellingen te hoeven gaan, doe dan het volgende:

• Open de afsluitopties van Windows (Start > aan/uit-knop).
• houd de toets ingedrukt Verschuiving toetsenbord.
• Houd de Shift-toets ingedrukt en klik met de muis op Reboot.

Het systeem start op in het menu 'Geavanceerde opstartopties' dat we zojuist hebben besproken, en vanaf daar zijn de stappen hetzelfde: Probleemoplossing > Geavanceerde opties > UEFI-firmware-instellingen. Het is een zeer praktische manier om de BIOS te openen zonder dat je het opstartproces perfect hoeft te timen.

Via een opstartschijf toegang krijgen tot de BIOS

Als Windows niet opstart en je de menu's niet kunt gebruiken, is er nog een alternatief: een opstartschijf of USB-stick voor noodgevallen . Hiermee kun je de Windows-hersteltools laden en van daaruit toegang krijgen tot de UEFI-firmware, zelfs als je hoofdsysteem niet opstart.

Deze methode is vooral handig als je met Linux of andere besturingssystemen werkt , omdat de manier waarop je vanuit het systeem zelf toegang krijgt tot de firmware kan variëren. Het is echter niet van toepassing op Apple-computers (Macs), omdat hun opstartprocessen en firmware anders werken en ze geen gebruik maken van de standaard pc-BIOS/UEFI.

Het probleem is dat je voor deze methode je BIOS al zo moet hebben ingesteld dat het eerst vanaf USB opstart . Zo niet, dan kom je in een vicieuze cirkel terecht: je hebt het BIOS nodig om aan te geven dat het vanaf USB moet opstarten, en vervolgens moet het systeem vanaf USB opstarten om toegang te krijgen tot bepaalde tools.

Desondanks is het verstandig om een ​​opstartbare USB-stick bij de hand te hebben en, indien mogelijk, USB-opstarten als voorkeursoptie in te stellen voor noodgevallen. Dit is enorm handig voor het diagnosticeren van schijven, het uitvoeren van een test-Linux-distributie of het starten van de Windows-herstelomgeving wanneer je een blauw scherm (BSOD) tegenkomt.

Als je opstart vanaf de USB-installatie- of reparatieschijf van Windows , is het pad meestal als volgt:

• kiezen Reparatie apparatuur in plaats van Installeren.
• Bezoeken troubleshoot.
• Toegang tot Gevorderd.
• kiezen UEFI-firmware-instellingen en klik op Opnieuw opstarten.

Na bevestiging start de computer direct opnieuw op in de BIOS/UEFI . Dit is een erg handige snelkoppeling wanneer het hoofdsysteem niet opstart, waardoor u niet hoeft te wachten tot Windows correct is geladen voordat u de firmware-instellingen kunt aanpassen.

UEFI grafische interface: voorbeeld met ASUS-moederborden

Veel moderne moederborden, zoals die van ASUS, hebben een grafische interface in de UEFI waarmee je met je muis kunt navigeren en systeeminformatie op een zeer visuele manier kunt bekijken. Het is veel gebruiksvriendelijker dan het klassieke blauwe tekstmenu.

Wanneer je een ASUS grafische UEFI opent (bijvoorbeeld op een AM4-platform met een X570-chipset en een Ryzen-processor), zie je meestal eerst een overzicht van de systeemstatus : ventilatorsnelheden, aangesloten schijven (HDD, SSD, NVMe), hoeveelheid en frequentie van RAM, CPU-temperatuur, voltages, moederbordmodel, datum en tijd, enzovoort.

Op dit eerste paneel kunt u met uw muis navigeren , snel ventilatorprofielen activeren, de basisopstartprioriteit kiezen en naar geavanceerde menu's gaan. ASUS biedt doorgaans een "EZ-modus" en een "Geavanceerde modus" voor gebruikers met verschillende ervaringsniveaus.

Hoofdgedeelte (basisinformatie)

Het tabblad 'Hoofd' toont doorgaans algemene systeeminformatie : CPU-model en -frequentie, hoeveelheid geheugen, geïnstalleerde BIOS/UEFI-versie, serienummer en systeemdatum en -tijd. Het is als het ware de "technische specificaties" van uw pc binnen de firmware.

Er zijn vrijwel geen kritieke instellingen op dit gebied. Een van de weinige dingen die je gemakkelijk kunt wijzigen, is de taal van de UEFI-interface . Sommige firmwares bevatten Spaans, andere alleen Engels, en sommige bieden nog meer talen. Veel mensen geven er de voorkeur aan om het in het Engels te laten staan, omdat de meeste handleidingen, forums en documentatie die termen gebruiken.

Extreme Tweaker Menu of Tweaker (overklokken en prestaties)

Op ASUS-moederborden die gericht zijn op gaming of systemen uit het midden- of hogere segment, vind je een menu genaamd Extreme Tweaker of simpelweg Tweaker . Dit gedeelte is de centrale plek voor het aanpassen van frequenties en voltages voor zowel de CPU als het RAM-geheugen.

Als je onervaren bent, kun je in dit gedeelte beter niet te veel experimenteren . Het wijzigen van parameters zonder te weten wat je doet, kan leiden tot oververhitting, willekeurige herstarts, crashes of zelfs permanente schade als je de spanningen te ver opvoert. Voor overklokkers en gevorderde gebruikers is dit goud waard, maar je moet uiterst voorzichtig te werk gaan.

In dit menu vindt u belangrijke opties , bijvoorbeeld:

• AI Overklokker Tuner: Dit bepaalt hoe het geheugen geconfigureerd wordt. Het kan worden ingesteld op Auto, Handmatig, of er kunnen profielen zoals DOCP/XMP/EXPO worden gebruikt om ervoor te zorgen dat het RAM-geheugen op de geadverteerde frequenties werkt.
• Geheugen frequentie: hiermee kunt u de selectie maken RAM-bedrijfsfrequentieZonder activering van XMP/EXPO-profielen blijven veel modules op 2133/2400/4800 MHz in plaats van de 3200/3600/6000 MHz die op de verpakking staat vermeld.
• FCLK-frequentie (op AMD): regelt de frequentie van Infinity Fabric busDit heeft invloed op de prestaties van de interne communicatie tussen de CPU, het geheugen en andere componenten.
• Kernprestatieverbetering: Het wordt gebruikt om functies in of uit te schakelen. Turbo Boost/Turbo Corewaardoor de CPU automatisch de frequentie verhoogt wanneer er voldoende thermische ruimte is.
• CPU-kernverhouding: Door de multiplier van de processor aan te passen, kun je de basisfrequentie variëren; dit is een van de belangrijkste principes van handmatig overklokken.
• TPU (TurboV Processing Unit): Het biedt toegang tot automatische overklokprofielen of geavanceerde frequentie- en spanningsinstellingen die door het moederbord zelf worden beheerd.

Een veelgebruikte en voor de meeste gebruikers veilige methode is het activeren van het XMP/EXPO-profiel van het RAM-geheugen . Hierdoor kunnen de modules op hun optimale snelheid werken, in plaats van beperkt te blijven tot de standaardinstellingen.

Geavanceerd menu: Voeding, CPU en randapparatuur

Het gedeelte 'Geavanceerd' (soms ook wel 'Geavanceerd', 'ACPI', 'Energiebeheer' of iets dergelijks genoemd ) bevat veel van de energiebeheeropties en gedetailleerde configuratie-instellingen van de hardware die op het moederbord is geïntegreerd.

Hier vindt u doorgaans submenu's voor APM/ACPI (geavanceerd energiebeheer), opties met betrekking tot hoe de computer reageert op stroomuitval, slaap- en hervatmodi, en ook de activering van bepaalde processorfuncties.

Enkele veelvoorkomende opties die u in deze sectie zult tegenkomen zijn:

• ErP/EuP (Energiegerelateerde producten): Deze functie regelt het stroomverbruik wanneer het apparaat is uitgeschakeld of in de slaapstand staat. Indien ingeschakeld, verbruikt het apparaat minder dan 1 W (of zelfs 0,5 W), maar u kunt het apparaat dan niet meer inschakelen met het toetsenbord/de muis of USB-apparaten opladen terwijl het is uitgeschakeld.
• Herstel de stroomvoorziening na stroomuitval: Hiermee kunt u definiëren wat de pc doet na een stroomstoringJe kunt hem in de stand 'Uit' laten staan ​​(hij blijft uit) of 'Aan' (hij gaat automatisch aan als de stroom weer terugkomt).
• Inschakelen via RTC: autoriseert de automatische activering van de apparatuur op een specifiek tijdstip met behulp van de realtime klok van het bord.
• Inschakelen via PCIe / Wake-on-LAN: maakt de computer mogelijk op afstand wakker worden via de netwerkkaart, die veelvuldig wordt gebruikt in professionele omgevingen.
• Opties voor CPU, SMT, SATA, USB, enz.: Veel BIOS/UEFI-systemen hebben subtabbladen om simultaneous threading (SMT), SATA-poorten, USB, geïntegreerde geluidskaarten, geïntegreerde GPU's en andere randapparatuur in of uit te schakelen.

Op sommige moederborden vind je een apart tabblad genaamd 'Randapparatuur' of 'Apparaten' , waarin de USB-, SATA-, video-, audio- en netwerkopties specifiek zijn gegroepeerd. Of je nu kiest voor 'Geavanceerd' of 'Randapparatuur', het idee is hetzelfde: bepalen welke geïntegreerde hardware actief is en hoe deze zich gedraagt.

Monitor: temperaturen, spanningen en ventilatoren

Het tabblad Monitor is doorgaans bedoeld om de systeemstatus in detail te controleren . Het is de perfecte plek om te controleren of de computer binnen redelijke grenzen functioneert, vooral als u prestatieparameters hebt aangepast.

In dit gedeelte ziet u de temperaturen van de CPU, het moederbord en andere sensoren in zowel °C als °F, de spanningen van de belangrijkste voedingslijnen (12V, 5V, 3.3V), de snelheid van de ventilatoren die op het moederbord zijn aangesloten en, in sommige gevallen, configureerbare ventilatorcurves.

Deze informatie is erg handig als uw pc niet goed opstart of onverwacht uitvalt . Als u na het overklokken of wijzigen van geheugenprofielen onregelmatige temperaturen of abnormale spanningen ziet, weet u dat het tijd is om de aanpassingen in de BIOS terug te draaien of de standaardinstellingen te herstellen.

Opstarten, Starten of Opstartprioriteit: opstartbeheer

Het opstartgedeelte wordt, afhankelijk van de fabrikant, meestal Boot, Startup of Boot Priority genoemd . Het is een van de belangrijkste onderdelen voor het installeren van besturingssystemen, het gebruik van opstartbare schijven of het diagnosticeren van opstartproblemen.

Hier kunt u instellen welk apparaat als eerste wordt gecontroleerd tijdens het opstarten : de primaire SSD, een andere harde schijf, de dvd-drive, een usb-stick of zelfs het netwerk. Wanneer u Windows of Linux gaat formatteren of installeren, moet u deze volgorde wijzigen, zodat de computer opstart vanaf het juiste installatiemedium.

Enkele van de meest voorkomende opties in dit menu zijn:

• Opstartconfiguratie: algemene opstartinstellingen, waaronder Snel opstarten zodat het systeem sneller opstart.
• CSM (Compatibility Support Module) of Legacy-modus: Activeert een compatibiliteitsmodus om op te starten als een traditioneel BIOS en schijven met MBR-partities te accepteren.
• Beveiligd Opstarten: beveiligingsmechanisme dat alleen besturingssystemen toestaat op te starten ondertekend en betrouwbaarVoorkomen dat malware op laag niveau opstart.
• Prioriteiten bij het opstarten: In deze lijst kunt u de exacte opstartvolgorde instellen (Opstartoptie #1, #2, enz.). Normaal gesproken moet de SSD met het besturingssysteem als eerste opstarten zodra dit is geïnstalleerd.
• AMI Native NVMe-stuurprogrammaondersteuning: eigen controller om te herkennen NVMe-schijvenDeze functie moet ingeschakeld zijn als u dit type schijf gebruikt.

Houd er rekening mee dat als u de opstartvolgorde wijzigt, bijvoorbeeld door de USB-schijf als eerste te plaatsen, deze instelling behouden blijft totdat u deze opnieuw wijzigt . Als u een opstartbare USB-schijf aangesloten laat, kan uw pc proberen hiervan op te starten in plaats van uw gebruikelijke besturingssysteem te gebruiken.

Gereedschap en beveiliging: Hulpmiddelen en bescherming

Sommige fabrikanten, zoals ASUS, bieden een tabblad 'Tools' met extra functies. Andere fabrikanten groeperen deze functies onder 'Beveiliging' . In beide gevallen vindt u hier meestal de opties voor firmware-updates en wachtwoorden.

Op ASUS-moederborden is ASUS EZ Flash 3 Utility een van de belangrijkste tools . Hiermee kun je de UEFI flashen vanaf een USB-stick of, bij sommige modellen, rechtstreeks via internet. MSI heeft M-Flash en Gigabyte biedt Q-Flash aan, maar het principe is hetzelfde: de BIOS/UEFI bijwerken zonder externe programma's in Windows te hoeven gebruiken.

In het beveiligingsgedeelte kunt u wachtwoorden configureren voor toegang tot de BIOS of voor het opstarten van het systeem. Op veel moederborden kunt u hier ook Trusted Platform Modules (TPM's) en functies zoals Secure Boot inschakelen. Sommige oudere BIOS-versies hebben een menu genaamd TCG Feature Setup of TPM waarmee u deze opties kunt beheren.

Menu afsluiten: Waarden opslaan, verwijderen en herstellen

Nadat je de instellingen hebt aangepast, moet je beslissen of je de wijzigingen wilt opslaan of negeren . Dit doe je via het tabblad 'Afsluiten', dat meestal het laatste tabblad in de interface is.

In vrijwel alle moderne BIOS/UEFI's vind je opties zoals :

• Laad geoptimaliseerde/optimale standaardinstellingen: Herstelt de door de fabrikant aanbevolen fabrieksinstellingen. Dit is erg handig als het apparaat door wijzigingen instabiel is geworden.
• Wijzigingen opslaan en opnieuw instellen (of opslaan en afsluiten): sla alle gemaakte wijzigingen op en herstart de pcHet kan meestal ook worden geactiveerd met de F10-toets.
• Wijzigingen negeren en afsluiten: Sluit de BIOS af zonder de wijzigingen die je tijdens die sessie hebt aangebracht op te slaan.

Op sommige computers verschijnt er na het selecteren van een van deze opties een bevestigingsvenster waarin wordt gevraagd of u zeker bent. Nadat u dit hebt bevestigd, start de pc opnieuw op en worden de wijzigingen (al dan niet) toegepast, afhankelijk van uw keuze.

Klassieke tekstgebaseerde BIOS: voorbeeld met Lenovo

Veel laptops, merkcomputers en mini-pc's gebruiken nog steeds een klassieke, tekstgebaseerde BIOS-interface , vaak gebaseerd op APTIO van AMI of andere ontwikkelaars. Er is geen muis of uitgebreide grafische weergave, maar het concept van menu's en tabbladen is gebleven.

In deze omgeving navigeert u met de pijltjes toetsen op het toetsenbord, de Enter-toets om te bevestigen en enkele sneltoetsen die meestal onderaan het scherm worden weergegeven (bijvoorbeeld F9 voor standaardwaarden, F10 om op te slaan, Esc om terug te gaan).

Het hoofdscherm is wederom het startpunt en toont een overzicht van de basisconfiguratie (CPU, RAM, BIOS-versie, datum en tijd). Van daaruit hebt u toegang tot de andere tabbladen: Apparaten, Geavanceerd, Energie, Beveiliging, Opstarten en Afsluiten.

In een typische Lenovo BIOS groepeert het menu ' Apparaten' of 'Randapparatuur' de configuratie van de geïntegreerde randapparatuur:

• USB-installatie: Opties voor USB-poorten (in-/uitschakelen, compatibiliteit met oudere systemen, enz.).
• SATA-configuratie: SATA-poortbesturing, AHCI/RAID-modus en schijfherkenning.
• Video-instellingen: instellingen van de Geïntegreerde GPU of de hoofdvideo-uitgang.
• Audio-instellingen: Activering en parameters van de geïntegreerde geluidskaart.
• Netwerkopzet: Netwerkadapterconfiguratie, PXE-opstarten, Wake-on-LAN, enz.

In het tabblad 'Geavanceerd' ziet u mogelijk alleen iets als 'CPU-instellingen' , dat zich richt op processorinstellingen: virtualisatietechnologieën, Hyper-Threading/SMT, energiebesparende opties voor de core, enzovoort.

Het tabblad Energie of Energiebeheer bevat opties met betrekking tot verbruik , automatisch inschakelen na stroomuitval, gedrag van verschillende energiestatussen en specifieke functies van de fabrikant.

In het gedeelte Beveiliging zijn de meeste beveiligingsinstellingen van de firmware gegroepeerd : beheerders- en gebruikerswachtwoorden voor toegang tot de setup, activering van Secure Boot op compatibele apparaten en TPM-beheer (via menu's zoals TCG Feature Setup).

In het opstartmenu vindt u het equivalent van het opstartmenu in grafische UEFI-systemen : opstartvolgorde, Snel opstarten/Quick Boot, Legacy/UEFI-modus, enz. Daar kunt u kiezen vanaf welk apparaat het systeem zal opstarten.

Tot slot werkt het tabblad Afsluiten vrijwel hetzelfde als moderne UEFI: u kunt hiermee opslaan en afsluiten, afsluiten zonder op te slaan of optimale waarden laden . Als u een van deze opties selecteert, verschijnt er meestal een dialoogvenster waarin om bevestiging wordt gevraagd, waarna de computer direct opnieuw opstart.

Welke BIOS-instellingen zijn de moeite waard om te wijzigen?

Niet alle BIOS-opties hoeven dagelijks te worden aangepast, maar er zijn een aantal bijzonder interessante instellingen die de prestaties, compatibiliteit of functionaliteit van de computer kunnen verbeteren.

Een van de duidelijkste voorbeelden zijn de XMP/EXPO-profielen van RAM . Wanneer je DDR4- of DDR5-modules koopt, zie je bijvoorbeeld 3200, 3600 of 6000 MHz op de verpakking staan, maar wanneer je ze installeert en controleert met een monitoringprogramma, blijken ze vaak op een lagere frequentie te draaien (bijvoorbeeld 4800 MHz in plaats van 6000 MHz voor DDR5).

Dit komt doordat de modules een set standaard veilige waarden (JEDEC) hebben met lagere frequenties, en een hoogwaardig profiel dat is opgeslagen als XMP (Intel) of EXPO (AMD) en dat niet automatisch wordt geactiveerd. Om het RAM-geheugen op de verwachte snelheid te laten werken, moet u de BIOS openen en dat profiel activeren in het bijbehorende menu (Tweaker, AI Overclocker, OC, enz.).

Er zijn ook andere functies gericht op het overklokken van de processor en de geïntegreerde grafische kaart , hoewel deze geavanceerder zijn. Ze vereisen een dieper begrip van spanningen, temperaturen en stabiliteit. Als je niet zeker weet wat je doet, kun je het beste bij gematigde overklokken blijven of ze zelfs helemaal niet gebruiken.

Naast de prestaties zijn er cruciale opties voor bepaalde professionele toepassingen . Als u bijvoorbeeld met virtuele machines wilt werken, moet u ervoor zorgen dat hardwarevirtualisatie (Intel VT-x/VT-d of AMD-V/SVM) is ingeschakeld in de BIOS. Zonder deze functie werken sommige hypervisors en geavanceerde functies simpelweg niet of presteren ze aanzienlijk slechter.

Zoals je ziet, wordt de BIOS niet alleen gebruikt om het systeem op te starten; het bepaalt ook of je pc daadwerkelijk profiteert van de hardware waarvoor je hebt betaald , of dat deze beperkt blijft door de standaard, conservatieve fabrieksinstellingen.

Risico's en voorzorgsmaatregelen bij het wijzigen van parameters in de BIOS

Een van de grootste angsten van gebruikers is dat ze aan de BIOS gaan rommelen en dat hun pc daardoor niet meer werkt . En hoewel het klopt dat het mis kan gaan als je zomaar bepaalde waarden verandert, is het ook waar dat het risico minimaal is als je je aan de basisinstellingen houdt.

Het wijzigen van parameters zoals het inschakelen van XMP/EXPO voor RAM of het aanpassen van de opstartvolgorde is relatief veilig, zolang je maar weet wat je doet. De meeste problemen ontstaan ​​wanneer je spanningen, stroomlimieten of agressieve geheugentimings manipuleert zonder voorafgaande ervaring.

Houd er rekening mee dat de BIOS opstartwijzigingen opslaat totdat u ze terugdraait . Als u uw pc zo configureert dat deze eerst vanaf USB opstart en u vervolgens een opstartbare USB-schijf aansluit, verschijnt uw besturingssysteem mogelijk niet en blijft u vastzitten in een installatieomgeving zonder te begrijpen wat er is gebeurd.

Een ander cruciaal punt zijn BIOS/UEFI-updates . Deze zijn vaak nodig om nieuwe processors te ondersteunen, bugs te verhelpen of de stabiliteit te verbeteren, maar ze moeten zorgvuldig worden uitgevoerd. Als de stroomtoevoer wordt onderbroken tijdens het flashen (bijvoorbeeld door een stroomstoring), kan dit leiden tot een beschadigd BIOS (een 'brick'), waardoor de computer helemaal niet meer opstart.

Lees vóór de update de instructies van de fabrikant , gebruik de juiste tool (EZ Flash, Q-Flash, M-Flash, enz.) en zorg, indien mogelijk, voor een stabiele stroomvoorziening (bij voorkeur met een UPS). Houd er altijd rekening mee dat het proces een paar minuten duurt en dat u gedurende die tijd niets mag aanraken.

Mocht je per ongeluk een verkeerde waarde instellen, dan beschikken de meeste moderne moederborden over herstelmechanismen : het wissen van de CMOS-instellingen, automatisch herstarten na meerdere opstartfouten, of zelfs een dual BIOS op high-end moederborden. Raadpleeg voor de zekerheid de handleiding van je moederbord.

Het BIOS/UEFI is een krachtig maar veilig configuratieprogramma als het verantwoord wordt gebruikt . Door alleen instellingen aan te passen die u begrijpt en voorzichtig te werk te gaan, kunt u uw systeem optimaliseren voor betere prestaties, meer veelzijdigheid en paraatheid in noodsituaties, zonder dat u een elektronica-expert hoeft te zijn.