- Wolfenstein: The New Order powraca do klasycznej rozgrywki bez regeneracji życia, opartej na apteczkach pierwszej pomocy, pancerzach i zarządzaniu zasobami w celu przetrwania.
- Historia przedstawia alternatywną historię, w której naziści wygrywają wojnę, tworząc alternatywny świat lat 60. XX wieku z solidną i dobrze rozwiniętą historią.
- Silnik id Tech 5 zapewnia dobrą wydajność i świetną szczegółowość na komputerach PC, chociaż zmaga się z problemami z późnym ładowaniem tekstur, odziedziczonymi po RAGE.
- Kampania trwająca około 15-17 godzin, z początkową decyzją generującą dwa warianty narracji, przedmiotami kolekcjonerskimi i systemem profitów, które zachęcają do powtarzalności.
Dla wielu weteranów strzelanek pierwszoosobowych nazwa Wolfenstein jest synonimem początków gatunku . Na początku lat 90., przemierzając korytarze pełne nazistów na pikselowych ekranach, poznaliśmy postać, która miała stać się legendą: Williama J. Blazkowicza. Ta wersja shareware z kilkoma poziomami wystarczyła, by wciągnąć całe pokolenie, które wkrótce doczekało się innych gigantów, takich jak Doom i Quake, również opracowanych przez id Software, które ostatecznie zdefiniowały, jak powinien wyglądać FPS.
Dekady później MachineGames i Bethesda przywróciły tę esencję w Wolfenstein: The New Order na PC , nadając grze techniczny i fabularny lifting, zachowując jednocześnie bardzo bezpośredni i brutalny charakter rozgrywki. Bez magicznej regeneracji zdrowia, automatycznej osłony i nadmiernej pomocy: oto powrót do starej szkoły, gdzie przetrwanie wymaga ruchu, poszukiwania apteczek i pancerzy oraz maksymalnego wykorzystania każdej kuli. To tytuł, który łączy nieustającą akcję z alternatywną historią, w której naziści wygrali wojnę, budując świat równie niepokojący, co fascynujący.
Klasyka w nowej odsłonie: od pikselowego labiryntu do triumfalnego reżimu nazistowskiego

Na początku istnienia serii gracz przemierzał wąskie korytarze pełne nazistowskich żołnierzy , psów bojowych i przerysowanych bossów, które oznaczały koniec każdego epizodu. Ta prosta, a zarazem wciągająca koncepcja położyła podwaliny pod współczesne FPS-y: dynamiczna akcja, nieustanne strzelaniny i niepowstrzymany protagonista. The New Order kontynuuje tę tradycję, ale zamiast składać jedynie nostalgiczny hołd, wykorzystuje ją jako punkt wyjścia do stworzenia znacznie bardziej rozbudowanego uniwersum.
Centralnym założeniem gry The New Order jest to, że naziści wygrali II wojnę światową . Historia rozpoczyna się od udziału Blazkowicza w kluczowym ataku na szalonego naukowca znanego jako Deathhead, odpowiedzialnego za brutalne eksperymenty na ludziach mające na celu stworzenie superżołnierzy. Nic nie idzie zgodnie z planem i po dramatycznym zwrocie akcji gra przenosi się o czternaście lat w przyszłość, do świata całkowicie kontrolowanego przez nazistowski reżim, gdzie ruch oporu składa się z garstki ocalałych walczących desperacko.
W tej alternatywnej przyszłości Blazkowicz budzi się i zostaje zmuszony do przewodzenia i wspierania rozbitego Ruchu Oporu , złożonego z postaci zmagających się z rozczarowaniem, traumą i niezachwianą determinacją. Ton narracji łączy surowe, niemal przygnębiające momenty z gorączkowymi scenami akcji i charakterystycznym czarnym humorem, który zapobiega nadmiernej powadze fabuły.
MachineGames bawi się rozpoznawalnymi sytuacjami z prawdziwej historii lat 60. XX wieku, ale przefiltrowanymi przez pryzmat środowiska zdominowanego przez nazistowską technologię i propagandę . Od miast poddanych absolutnej kontroli po wypaczone postępy naukowe w służbie Rzeszy, nieustannie pojawiają się nawiązania do autentycznych wydarzeń, ale zniekształcone tak, by pasowały do tej dystopii. To nadaje The New Order wciągającą historię („lore”), która nie tylko służy tej grze, ale także stanowi fundament dla przyszłych odsłon i innych potencjalnych projektów osadzonych w tym samym uniwersum.
To podejście narracyjne osiąga coś niezwykłego w klasycznym FPS-ie: rozbudza w graczu autentyczną ciekawość, jak funkcjonuje społeczeństwo w tym alternatywnym systemie , co wydarzyło się po wojnie oraz jakie moralne i osobiste konsekwencje miało globalne zwycięstwo nazistów. Choć akcja dominuje, fabuła nie jest jedynie pretekstem do strzelania, ale fundamentalną częścią rozgrywki.
Silnik graficzny i wydajność na komputerze: światła, cienie i tekstury, których ładowanie zajmuje dużo czasu

Wolfenstein: The New Order korzysta z silnika id Tech 5, tego samego, który wykorzystano w RAGE . Efektem są dobrze zdefiniowane lokacje i postacie z niezwykle szczegółowymi modelami i teksturami, zwłaszcza w zbliżeniach i przerywnikach filmowych w czasie rzeczywistym. Oświetlenie, efekty cząsteczkowe i animacje twarzy sprawiają, że ten dystopijny świat jest wiarygodny i atrakcyjny wizualnie.
Na stosunkowo nowoczesnym komputerze PC gra zazwyczaj działa bardzo płynnie, bez drastycznych spadków wydajności , pod warunkiem, że sprzęt spełnia zalecane wymagania. Optymalizacja jest generalnie dobra, co pozwala cieszyć się intensywnymi strzelaninami z wieloma wrogami na ekranie, eksplozjami i zniszczeniami bez ciągłych spadków liczby klatek na sekundę.
Jednak dziedziczy jeden z najczęściej omawianych problemów RAGE: wyskakujące tekstury . Chociaż akcja jest generalnie stabilna, czasami niektóre powierzchnie potrzebują trochę czasu, aby wyświetlić się w pełnej jakości, co może rozpraszać bardziej wymagających wizualnie graczy. Nie jest to wada psująca rozgrywkę, ale jest zauważalną skazą na poza tym całkiem przyzwoitym aspekcie technicznym.
Animacje postaci są przeciętne: funkcjonalne i przekonujące, ale bez rewelacji . Największą zaletą jest dbałość o szczegóły w postaciach nazistowskich żołnierzy, ich pancerzach oraz konstrukcji zaawansowanych jednostek mechanicznych. Charakterystyczne połączenie estetyki retro i futurystycznej technologii, charakterystyczne dla Wolfensteina, pozostaje wyraziste i idealnie pasuje do przerysowanego, pulpowego tonu gry.
Ogólnie rzecz biorąc, silnik zapewnia kinową oprawę graficzną wystarczającą do podtrzymania intensywnej narracji, bez utraty wizualnej przejrzystości niezbędnej w grach FPS, w których szybkie odczytanie akcji i pozycji wrogów jest kluczem do skutecznej reakcji w najbardziej chaotycznych strzelaninach.
Klasyczna rozgrywka o przetrwaniu: brak regeneracji życia

Jednym z aspektów, który wyróżnia The New Order na tle wielu współczesnych strzelanek, jest powrót do systemu zdrowia i pancerza opartego na apteczkach, plecakach ratunkowych i kamizelkach . Tutaj samo schowanie się za osłoną na kilka sekund, aby odzyskać zdrowie, nie wystarczy: jeśli będziesz drżał z zimna, będziesz musiał przeszukać okolicę w poszukiwaniu zasobów, ostrożnie zarządzając każdym starciem, aby nie zostać zmiecionym w środku fali nazistów.
Ten system, wywodzący się wprost z gier FPS z lat 90., wzmacnia poczucie napięcia i ryzyka w każdej walce . Utrata zdrowia ma ogromne znaczenie, ponieważ zmusza do zmiany stylu gry, bardziej rozważnego działania i nie rzucania się w wir walki bez zastanowienia. W miarę postępów i odnajdywania przedmiotów kolekcjonerskich oraz innych specjalnych przedmiotów, możesz zwiększyć swoje maksymalne zdrowie i pancerz powyżej 100%, co pozwoli ci pokonywać szczególnie trudne sekcje z dodatkowym marginesem bezpieczeństwa.
Dodatkowo gra wprowadza serię profitów, czyli progresywnych ulepszeń, odblokowywanych po spełnieniu określonych wymagań . Na przykład, wykonywanie skrytych eliminacji, używanie konkretnej broni w określony sposób lub eliminowanie wrogów materiałami wybuchowymi może zapewnić trwałe korzyści, takie jak zwiększona pojemność magazynka, większe obrażenia, lepsze skradanie się lub możliwość skuteczniejszego rzucania nożami. Ten system nagradza Twój styl gry i zachęca do eksperymentowania z różnymi podejściami.
Wrogowie z kolei nie nacierają prosto na ciebie. Sztuczna inteligencja stara się flankować twoją pozycję, korzystać z osłon i koordynować ataki , zwłaszcza gdy w grę wchodzą oficerowie. Oficerowie ci mogą wezwać posiłki, jeśli nie zneutralizujesz ich szybko, dodając taktyczny wymiar każdemu obszarowi: najlepiej zlokalizować i wyeliminować ich jako pierwszych, aby walka nie przedłużała się niepotrzebnie.
Dzięki takiemu podejściu, Wolfenstein: The New Order sprawia, że każda strzelanina wydaje się małą, intensywną i wymagającą walką o przetrwanie . To nie jest spacer po parku, ale doświadczenie, w którym gracz musi uważać na swoje zdrowie, zbroję, amunicję i otoczenie, nie polegając na sztucznych skrótach, takich jak automatyczna regeneracja.
Szalona akcja, opcjonalne skradanie się i sekcje eksploracyjne
Projekt poziomów ma pozwolić na podejście do wielu sytuacji na różne sposoby: atak frontalny, skradanie się lub połączenie obu . Jednak sama gra wydaje się szczególnie lubić, gdy puścisz wodze fantazji i zdecydujesz się wejść do akcji niczym ludzki czołg, strzelając do wszystkiego, co się rusza, z koszmarnym arsenałem.
Możliwość jednoczesnego posługiwania się dwiema broniami, takimi jak dwie strzelby czy karabiny snajperskie , zamienia niektóre starcia w istne festiwale zniszczenia. Broń ta przekazuje bardzo przekonujące poczucie mocy, zarówno poprzez swoją konstrukcję, jak i siłę, jaką wywiera na wrogów, a także dźwięk każdego strzału. To nie jest nieśmiała strzelanka; jest głośna, mocna i celowo przesadzona.
Skradanie się również ma swoje miejsce. Możesz skorzystać z alternatywnych tras, kanałów lub podwyższeń, aby zajść wrogów od tyłu i po cichu wyeliminować ich, zwłaszcza oficerów, uniemożliwiając im wezwanie wsparcia i znacznie komplikując sytuację. Ulepszenia związane z rozgrywką skradankową, takie jak szybsze poruszanie się bez hałasu, są przeznaczone dla tych, którzy preferują bardziej przemyślane podejście.
Są jednak momenty, w których tempo znacznie spada. Niektóre sekcje wymagają od gracza znalezienia kluczowego przedmiotu lub konkretnego narzędzia, aby przejść dalej, a nawet infiltracji określonych obszarów bez zabijania kogokolwiek. Chociaż te fragmenty mają na celu wprowadzenie różnorodności i elementu eksploracji, mogą sprawiać wrażenie, że gwałtownie przerywają akcję, szczególnie dla tych, którzy przyjechali tu głównie po to, by strzelać bez przerwy.
Ten kontrast między szaleńczą akcją a bardziej stonowanymi fazami nie zawsze jest zrównoważony i niektórzy gracze mogą mieć wrażenie, że wiele z tych scen można by było rozegrać bez żadnych ograniczeń, za pomocą czystej strzelaniny. Mimo to, służą one odkryciu innych aspektów świata i postaci, a także pomagają uniknąć sytuacji, w której gra jest jedynie liniową serią strzelanin.
Długość, alternatywna struktura kampanii i możliwość powtarzania rozgrywki
Pod względem długości, Wolfenstein: The New Order nie jest niekończącą się strzelanką FPS, ale nie jest też zwykłą kampanią. Pierwsze przejście gry, podczas którego eksploracja odbywa się w spokojnym tempie, a gracze zbierają przedmioty, może z łatwością zająć około 15-17 godzin – to całkiem przyzwoity wynik jak na ten gatunek, zwłaszcza w porównaniu z innymi, nowszymi, kinowymi strzelankami.
Kluczowym szczegółem jest to, że na pierwszym poziomie gra zmusza gracza do podjęcia kluczowej decyzji, która decyduje o tym, który z towarzyszy przeżyje . Ten wybór oznacza rozwidlenie narracji i prowadzi do dwóch nieco odmiennych wątków, ze zmianami w przerywnikach filmowych, dialogach i niektórych elementach rozgrywki. Nie są to dwie zupełnie różne kampanie, a raczej dwie wariacje, które zwiększają wartość powtarzalności.
Oprócz tej „podwójnej fabuły”, gra jest pełna przedmiotów kolekcjonerskich, dokumentów, kodów i ukrytych przedmiotów , które pozwalają lepiej zrozumieć wszechświat, postacie i historię triumfalnego reżimu nazistowskiego. Znalezienie ich wszystkich wydłuża rozgrywkę i zachęca do ponownego odwiedzania poziomów w poszukiwaniu sekretów, które przeoczyłeś podczas pierwszej rozgrywki.
System profitów zachęca również do powtarzalności: jeśli Twoje pierwsze przejście gry koncentrowało się bardziej na bezpośredniej, dynamicznej walce , możesz rozważyć zwiększenie skradania się i eksplorację mniej oczywistych ścieżek podczas drugiego. Struktura gry nie jest całkowicie otwarta, ale oferuje wystarczająco dużo miejsca na eksperymentowanie z różnymi stylami gry i sprawdzanie, jak zmieniają się poszczególne starcia.
Ogólnie rzecz biorąc, The New Order sprawia wrażenie zwartej, dynamicznej kampanii bez zbędnych wypełniaczy , której długość idealnie pasuje do rodzaju opowiadanej historii. Może nie jest to gra na długie miesiące, ale oferuje intensywne i samowystarczalne doświadczenie, które zachęca do ponownego przejścia gry, jeśli wciągnie Cię świat i postacie.
Atmosfera, dźwięk i ogólna ocena „wiedzy” nazistowsko-dystopijnej
Jednym z największych osiągnięć MachineGames jest stworzenie alternatywnego świata osadzonego w latach 60. XX wieku pod rządami nazistów . Nie poprzestali na swastykach i żołnierzach w hełmach; stworzyli całą estetykę i wewnętrzną logikę dotyczącą tego, jak wyglądałoby i funkcjonowałoby społeczeństwo kontrolowane przez Rzeszę po wygranej wojnie.
Architektura łączy surowe, masywne linie z zaawansowaną technologią ; plakaty propagandowe i oficjalne przemówienia są wszechobecne, a obecność robotów, broni science fiction i nieludzkich eksperymentów płynnie wpisuje się w codzienne życie tego świata. Widać wyraźny wysiłek, aby zapewnić spójność w każdym detalu, od mody po muzykę w tle w niektórych miejscach.
Pod względem dźwięku gra jest znakomita. Efekty broni, eksplozje i krzyki wrogów są idealnie dopracowane, dzięki czemu każda walka ma swój niepowtarzalny charakter. Udźwiękowienie postaci dodaje im niuansów, oddając zarówno ich desperację, jak i przewrotne poczucie humoru w kluczowych momentach.
Ścieżka dźwiękowa uzupełnia akcję utworami, które dopasowują się do charakteru każdej sytuacji, nigdy nie przyćmiewając muzyki, ale wzmacniając napięcie lub dramaturgię w odpowiednich momentach. Nie jest to najbardziej rewolucyjny aspekt gry, ale dobrze wciąga gracza w tę nazistowską dystopię i podkreśla kluczowe momenty.
Fabuła, którą The New Order buduje wokół siebie, jest prawdopodobnie jednym z najważniejszych elementów dziedzictwa. Otwiera ona drzwi do eksploracji tego uniwersum w przyszłych odsłonach , spin-offach, a nawet w innych gatunkach gier, dzięki sile założenia fabularnego i bogactwu detali dodanych, aby nadać głębi kontekstowi. To nie tylko ładne tło; to istotny element uroku gry.
Dla kogo jest przeznaczona gra Wolfenstein: The New Order i jak sprawdza się jako zakup?
Wolfenstein: The New Order to gra stworzona przede wszystkim dla tych, którzy tęsknią za oldschoolowymi strzelankami FPS lub uwielbiają klasyki takie jak oryginalny Wolfenstein, Doom czy Quake. Nie ma tu wyraźnych ustępstw wobec obecnych trendów projektowych, które faworyzują regenerację zdrowia, rozbudowane wspomaganie celowania czy niekończące się misje poboczne: to prosta, intensywna i nastawiona na akcję kampania.
Gracze przyzwyczajeni do nowszych gier z płynniejszą mechaniką i rozbudowanym systemem progresji mogą uznać rozgrywkę za nieco surową lub przestarzałą w niektórych aspektach. Ręczne zarządzanie zdrowiem i pancerzem, bardziej liniowe sekcje i brak elementów takich jak tryb wieloosobowy oparty na rywalizacji sprawiają, że nie jest to gra dla każdego.
Pod względem zawartości i stosunku jakości do ceny, niektórzy mogą uznać grę za nieco ubogą w pełnej cenie , zwłaszcza jeśli nie ma się ochoty grać w nią ponownie, aby poznać inny wątek fabularny. Jednak w sprzedaży promocyjnej lub w obniżonej cenie staje się ona zdecydowanie warta polecenia każdemu fanowi strzelanek.
Wstępne recenzje plasują ją w przyzwoitym przedziale: solidna grafika, znakomita rozgrywka, funkcjonalny dźwięk i przyzwoita długość . Nie jest idealna, ale jest wystarczająco wszechstronna, by pozostawić trwałe wrażenie, zwłaszcza jeśli spodoba się jej połączenie przemocy, czarnego humoru i subtelnej krytyki totalitaryzmu.
Patrząc całościowo, Wolfenstein: The New Order na PC oddaje brutalnego ducha wczesnych gier FPS, łącząc go z wciągającą, alternatywną fabułą i podejściem do zarządzania zasobami bez sztucznych wspomagaczy . Może nie jest to najnowocześniejsza ani najdłuższa strzelanka, ale jej charakter, nazistowsko-dystopijna sceneria i prosta akcja sprawiają, że jest to niezwykle przyjemna rozgrywka, szczególnie dla tych, którzy szukają klasycznego klimatu z nowoczesną oprawą graficzną.
Wskaźnik
- 1 Klasyka w nowej odsłonie: od pikselowego labiryntu do triumfalnego reżimu nazistowskiego
- 2 Silnik graficzny i wydajność na komputerze: światła, cienie i tekstury, których ładowanie zajmuje dużo czasu
- 3 Klasyczna rozgrywka o przetrwaniu: brak regeneracji życia
- 4 Szalona akcja, opcjonalne skradanie się i sekcje eksploracyjne
- 5 Długość, alternatywna struktura kampanii i możliwość powtarzania rozgrywki
- 6 Atmosfera, dźwięk i ogólna ocena „wiedzy” nazistowsko-dystopijnej
- 7 Dla kogo jest przeznaczona gra Wolfenstein: The New Order i jak sprawdza się jako zakup?