- GPON i EPON to warianty pasywnych sieci optycznych (PON), które współdzielą światłowód między wieloma użytkownikami poprzez OLT, ONU/ONT i pasywne ODN.
- EPON stawia na prostotę i niskie koszty, oferując efektywną symetryczną prędkość 1 Gb/s, podczas gdy GPON oferuje większą przepustowość, wyższe współczynniki podziału i zaawansowaną funkcję QoS.
- Technologia EPON najlepiej sprawdza się w przypadku wdrożeń w domach prywatnych i małych i średnich przedsiębiorstwach, gdzie ważna jest cena, natomiast technologia GPON lepiej sprawdza się w środowiskach operatorskich lub u dużych klientów ze ścisłymi wymaganiami dotyczącymi świadczenia wielu usług i zarządzania.
- Rozwój w kierunku 10G EPON i 10G GPON, a w przyszłości 25G/40G/100G PON, gwarantuje, że technologie te nadal będą miały kluczowe znaczenie w FTTH i FTTB.
Jeśli rozważasz opcję światłowodu do domu lub światłowodu do firmy , prawdopodobnie natknąłeś się na dwa powtarzające się skróty: GPON i EPON. Na pierwszy rzut oka wydają się prawie takie same, ale istnieją znaczące różnice w szybkości, usługach, kosztach i złożoności sieci, o których warto wiedzieć przed podjęciem decyzji o wdrożeniu lub zakupie.
W dalszej części artykułu jasno wyjaśnimy, czym jest PON, jak ewoluowały różne warianty (APON, BPON, EPON, GPON), rzeczywiste różnice między GPON i EPON pod względem szybkości, przepustowości, QoS, OAM i ceny oraz kiedy korzystniejszy jest wybór jednej technologii. Celem jest, abyś po przeczytaniu tego artykułu jasno zrozumiał, która z nich najlepiej odpowiada Twoim potrzebom: operatora, dużego przedsiębiorstwa, MŚP czy środowiska domowego.
Czym jest sieć PON i dlaczego jest tak ważna w FTTH?
Mówiąc o sieci PON, mamy na myśli pasywną sieć optyczną . Jest to architektura dostępowa oparta na światłowodach, w której między terminalem linii optycznej (OLT) zlokalizowanym w centrali a jednostkami sieci optycznej (ONU lub ONT) zlokalizowanymi w domu lub firmie nie ma pośrednich urządzeń aktywnych: jedynie światłowody i elementy pasywne.
Ta optyczna sieć dystrybucyjna, znana jako ODN (Optical Distribution Network) , składa się z kabli światłowodowych, ramek rozdzielczych (ODF), rozdzielaczy optycznych, złączy oraz obudów lub szaf. Te pasywne elementy tworzą topologię punkt-wielopunkt (P2MP), która pozwala pojedynczemu OLT obsługiwać dziesiątki, a nawet setki ONT/ONU, współdzieląc ten sam kabel światłowodowy.
W porównaniu z rozwiązaniami takimi jak P2P (punkt-punkt) lub przełączniki w scenariuszach FTTC, sieci PON zmniejszają zużycie energii , zapotrzebowanie na przestrzeń zewnętrzną, liczbę potrzebnych włókien i awaryjność , ponieważ komponenty pasywne są praktycznie niezawodne i nie wymagają zewnętrznego zasilania. Właśnie dlatego stały się kluczową technologią dla masowego wdrażania FTTB/FTTH.
Kluczową zaletą sieci PON jest to, że dzięki połączeniu splitterów optycznych i multipleksowania, pasmo może być współdzielone przez wielu użytkowników , przy jednoczesnym zachowaniu opłacalności inwestycji w ODN. Rzeczywista różnica w kosztach między GPON a EPON, jak zobaczymy, wynika przede wszystkim z elektroniki OLT/ONU i modułów optycznych, a nie z okablowania czy splitterów.
Ewolucja technologii PON: od APON i BPON do EPON i GPON
Rodzina PON nie rozpoczęła się od GPON ani EPON. Przed nimi istniały inne standardy, które utorowały drogę i wyjaśniały, dlaczego EPON i GPON współistnieją we współczesnych wdrożeniach dostępu szerokopasmowego.
Czym jest APON?
Pod koniec lat 90. XX wieku Międzynarodowy Związek Telekomunikacyjny (ITU) zdefiniował APON jako system PON wykorzystujący technologię ATM (Asynchronous Transfer Mode) do transmisji pakietów. W tamtym czasie ATM stanowił podstawę wielu sieci szkieletowych i dostępowych, więc wykorzystanie jego statystycznego multipleksowania i zarządzania jakością usług wydawało się jak najbardziej uzasadnione.
APON połączył multipleksowanie ATM z pasywnymi splitterami optycznymi i OLT, aby stworzyć rozwiązanie dostępowe, które kosztowało od 20% do 40% mniej niż tradycyjne systemy PDH/SDH z komutacją łączy. Był to pierwszy ważny krok w kierunku urzeczywistnienia idei „współdzielonego światłowodu” dla użytkownika.
Czym jest BPON?
Wraz z niepowstrzymanym rozwojem Ethernetu, APON pozostawał w tyle. Doprowadziło to do powstania BPON (Broadband PON), który jest w istocie ewolucją standardu APON ukierunkowaną na szerokopasmowe sieci . Początkowo znany jako APON, zmiana nazwy na BPON miała na celu podkreślenie jego koncentracji na usługach o większej przepustowości.
BPON nadal bazuje na technologii ATM, ale oferuje prędkości około 155 Mb/s w górę i 622 Mb/s w dół , a ponadto wykorzystuje dynamiczną alokację pasma i ulepszone mechanizmy ochrony. Pozwala to na świadczenie usług takich jak dostęp do sieci Ethernet, transmisja wideo i szybkie łącza dzierżawione za pośrednictwem tej samej infrastruktury PON.
Czym jest EPON?
Kolejny krok naprzód nastąpił dzięki IEEE i projektowi EPON (Ethernet Passive Optical Network). Celem było stworzenie pasywnej sieci optycznej wykorzystującej Ethernet typu end-to-end , upraszczającej stos protokołów i obniżającej koszty w porównaniu z BPON.
Technologia EPON jest znormalizowana zgodnie z normą IEEE 802.3 i wykorzystuje technologię PON w warstwie fizycznej, natomiast w warstwie łącza danych opiera się bezpośrednio na ramkach Ethernet. Prędkość nominalna wynosi 1,25 Gb/s w górę i w dół, z wykorzystaniem kodowania 8b/10b, co daje użyteczną prędkość około 1 Gb/s (symetrycznie).
EPON wykorzystuje WDM (zwielokrotnienie z podziałem długości fali) do osiągnięcia dwukierunkowej transmisji przez jedno włókno : jedną długość fali dla downstream i inną dla upstream. Współdzielony dostęp upstream jest realizowany za pomocą TDMA (zwielokrotnienie z podziałem czasu), gdzie OLT planuje czas transmisji przydzielony do każdego ONU.
Wielką zaletą technologii EPON jest połączenie niskich kosztów, prostoty architektury i pełnej kompatybilności z technologią Ethernet , dzięki czemu stała się ona bardzo popularna w środowiskach domowych, wśród operatorów kablowych, dostawców usług internetowych i małych i średnich przedsiębiorstw (MŚP), szczególnie w Azji i dużej części Europy.
Czym jest GPON?
Równolegle ITU opracował GPON (Gigabit-capable Passive Optical Network), zdefiniowany w serii rekomendacji ITU-T G.984.x. Celem było przekroczenie standardów BPON i EPON pod względem przepustowości, wszechstronności i poziomu usług operatora.
Technologia GPON została zaprojektowana z myślą o natywnej obsłudze usług triple-play: danych, głosu i wideo , oferując większą przepustowość, lepsze narzędzia zarządzania i jakość usług niż EPON. Obsługuje różne kombinacje prędkości upstream i downstream, osiągając w najpopularniejszym trybie do 2,488 Gb/s downstream i 1,25 Gb/s upstream.
Chociaż GPON oferuje bardziej zaawansowaną wydajność, ta moc ma swoją cenę: technologia jest bardziej złożona we wdrożeniu, a sprzęt zazwyczaj droższy niż w EPON. Mimo to, w scenariuszach dla operatorów, sieci szkieletowych dostępu lub klientów o rygorystycznych wymaganiach dotyczących jakości usług i bezpieczeństwa, GPON stał się preferowanym wyborem.
Kluczowe różnice między GPON i EPON
Zarówno GPON, jak i EPON to warianty w ramach większej rodziny sieci PON, ale odpowiadają one nieco innym potrzebom. Poniżej przedstawiono punkty, w których różnica między tymi dwiema technologiami jest najbardziej zauważalna : prędkość transmisji danych, współczynnik podziału optycznego, architektura, QoS, OAM i koszt.
Prędkości i przepustowość: GPON kontra EPON
EPON oferuje stałą przepustowość 1,25 Gb/s w górę i w dół . Dzięki kodowaniu 8b/10b, użyteczna przepustowość wynosi około 1 Gb/s (symetrycznie). Jest to więcej niż wystarczające dla większości obecnych połączeń domowych i małych firm.
Z drugiej strony, GPON obsługuje kilka profili prędkości. Może pracować z prędkością 622 Mb/s w obu kierunkach, 1,25 Gb/s symetrycznie lub 2,488 Gb/s w dół i 1,25 Gb/s w górę . Ta elastyczność pozwala na dostosowanie typu modułu optycznego i profilu usługi do konkretnych potrzeb wdrożenia, optymalizując stosunek ceny do wydajności.
Oferując dwukrotnie (lub więcej) większą przepustowość w dół niż EPON, GPON zapewnia znaczny margines bezpieczeństwa dla usług wideo 4K/8K, telewizji IPTV, VoIP o dużej przepustowości lub wymagających połączeń korporacyjnych . Ta asymetria jest szczególnie korzystna w scenariuszach, w których ruch pobierania znacznie przewyższa ruch wysyłania.
Jeśli priorytetem jest przygotowanie sieci do obsługi usług o bardzo dużym zużyciu danych w nadchodzących latach, to GPON jest opcją wygodniejszą , choć EPON nadal w pełni sprawdza się w większości zastosowań domowych.
Współczynnik podziału optycznego i liczba użytkowników
Współczynnik podziału wskazuje, ile ONT/ONU może obsłużyć jeden port OLT. Na przykład, współczynnik 1:32 oznacza, że jeden OLT może obsłużyć do 32 ONT poprzez pasywne dzielniki optyczne w sieci ODN.
W EPON standard zazwyczaj działa w stosunku 1:16 do 1:32 , choć technicznie możliwe jest osiągnięcie 1:64, a nawet 1:128. Protokół sterujący może obsługiwać więcej jednostek ONU, ale prawdziwym ograniczeniem jest wydajność modułów optycznych i budżet mocy światłowodu.
GPON natywnie obsługuje współczynniki 1:32, 1:64, a nawet 1:128 w niektórych systemach. Dzięki temu jedna karta OLT może obsługiwać większą liczbę użytkowników końcowych, co przekłada się na oszczędność portów i obudów w centrali.
Jednak wysoki współczynnik podziału oznacza większe tłumienie: gdy tłumienie wtrąceniowe w sieci ODN wynosi około 15–18 dB, znaczne zwiększenie współczynnika podziału zmniejszy maksymalną odległość transmisji . Dla porównania, podział 1:16 zazwyczaj pozwala na osiągnięcie około 20 km, a podział 1:32 zmniejsza odległość do około 10 km, zarówno w sieciach GPON, jak i EPON.
W praktyce wielu operatorów woli nie dążyć zawsze do maksymalnego możliwego współczynnika, a zamiast tego dąży do równowagi między liczbą użytkowników, odległością i kosztem kabla światłowodowego . Z czysto teoretycznego punktu widzenia, GPON oferuje większe możliwości wysokich współczynników, ale korzyści ekonomiczne stają się widoczne dopiero w przypadku wdrożeń na dużą skalę.
Architektura sieciowa i warstwy protokołów
EPON wyróżnia się stosunkowo prostą architekturą . Dane (głos, wideo i ogólny ruch IP) są kapsułkowane bezpośrednio w ramkach Ethernet i przesyłane przez sieć PON. Innymi słowy, EPON działa jako naturalne rozszerzenie dowolnej sieci Ethernet, z mniejszą liczbą warstw kapsułkowania.
Z drugiej strony, GPON wprowadza nieco bardziej złożoną strukturę z kilkoma warstwami logicznymi. Ramki Ethernet i TDM są najpierw kapsułkowane w ramkach GEM (GPON Encapsulation Method) . Z kolei starsze komórki ATM i ramki GEM są kapsułkowane w ramce GTC (GPON Transmission Convergence), która ostatecznie jest przesyłana przez sieć PON.
Ta bardziej rozbudowana architektura pozwala GPON lepiej zarządzać środowiskami wielousługowymi na poziomie operatora , w których współistnieją starsze usługi ATM, ruch TDM, dane IP, IPTV i inne. Wiąże się to jednak z większą złożonością implementacji, konfiguracji i diagnostyki sieci.
Jakość usług (QoS) i możliwości wielousługowe
Jedną z głównych różnic między GPON a EPON jest sposób zarządzania jakością usług. GPON domyślnie korzysta z zaawansowanych mechanizmów QoS , aby zagwarantować niskie opóźnienia, priorytet i minimalną przepustowość dla różnych rodzajów ruchu (głos, wideo w czasie rzeczywistym, dane itp.).
W EPON, podstawowy standard Ethernet nie definiuje funkcji QoS specjalnie dla dostępu PON, dlatego jakość usług jest zazwyczaj osiągana poprzez szerokie wykorzystanie sieci VLAN, priorytetów 802.1p i polityk na urządzeniach brzegowych . Jest to prawidłowe rozwiązanie, ale wymaga więcej pracy inżynieryjnej, a w wielu przypadkach wyższych kosztów konfiguracji i zarządzania.
Jeśli Twój scenariusz wymaga absolutnej gwarancji jakości wrażliwych usług, takich jak VoIP o dużej przepustowości, profesjonalne strumieniowanie wideo czy dedykowane linie , GPON oferuje znacznie bardziej niezawodne wsparcie od razu po instalacji. W aplikacjach, w których QoS nie jest krytyczny, EPON w zupełności spełnia wymagania bez konieczności stosowania aż tak zaawansowanych rozwiązań.
Zarządzanie, eksploatacja i konserwacja (OAM) oraz bezpieczeństwo
Komponent OAM to obszar, w którym podejście GPON klasy operatorskiej jest najbardziej widoczne. Standard definiuje kilka odrębnych kanałów zarządzania, takich jak OAM warstwy łącza, PLOAM (OAM warstwy fizycznej) oraz OMCI (interfejs zarządzania i sterowania ONT) . Każdy z nich obsługuje określone zadania, od sygnalizacji stanu i wykrywania usterek, po dostarczanie i zdalne sterowanie ONT.
Dzięki rozdzieleniu płaszczyzny sterowania i zarządzania operatorzy mogą wdrażać szczegółowe szyfrowanie, monitorowanie błędów, monitorowanie wydajności, wykrywanie usterek i automatyczne świadczenie usług w urządzeniach ONT/ONU z bardzo wysokim poziomem szczegółowości.
Z drugiej strony, EPON opiera się na prostszych mechanizmach OAM: wskazywaniu awarii na końcu sieci (FEF), funkcjach pętli zwrotnej, podstawowym monitorowaniu łącza i niewiele więcej. To wystarcza w wielu wdrożeniach, ale nie oferuje poziomu szczegółowej kontroli i bezpieczeństwa , jaki GPON zapewnia w środowiskach z dużymi operatorami.
Pod względem bezpieczeństwa oba systemy obsługują szyfrowanie, choć z pewnymi różnicami: EPON umożliwia szyfrowanie zarówno ruchu w górę, jak i w dół, podczas gdy GPON zazwyczaj szyfruje tylko ruch w dół i uzupełnia go innymi mechanizmami kontroli w celu jego ochrony. W praktyce, po prawidłowej konfiguracji, oba systemy można uznać za bezpieczne w scenariuszach dostępu szerokopasmowego.
Koszty wdrożenia: GPON kontra EPON
Aby zrozumieć koszt wdrożenia GPON lub EPON, konieczne jest wyraźne rozróżnienie trzech komponentów: ODN, OLT i ONU/ONT . Komponent ODN (światłowody, splittery, skrzynki, złącza, ODF) jest bardzo podobny w obu technologiach przy tej samej liczbie użytkowników i odległościach, więc koszty nie różnią się znacząco.
Największa różnica dotyczy komponentów aktywnych. W przypadku EPON, chipsety OLT i ONT są zazwyczaj oparte na układach ASIC zaprojektowanych specjalnie dla warstwy Ethernet MAC , które są prostsze i bardziej ekonomiczne. Moduły optyczne EPON są również zazwyczaj tańsze.
W sieciach GPON wielu producentów tradycyjnie stosowało układy FPGA i bardziej złożony sprzęt, co podnosiło koszt elektroniki. Na rynku OLT GPON może kosztować około 1,5–2 razy więcej niż odpowiedni OLT EPON, a ONT GPON może być 1,2–1,5 razy droższy niż ONT EPON.
Należy jednak również uwzględnić koszt na abonenta. Ponieważ GPON pozwala na wyższy współczynnik podziału i większą przepustowość na użytkownika, możliwe jest zmniejszenie całkowitej liczby wymaganych portów OLT oraz optymalizacja zużycia energii i przestrzeni w stacji czołowej. W przypadku bardzo gęstych wdrożeń może to sprawić, że GPON będzie w dłuższej perspektywie bardziej opłacalny w przeliczeniu na użytkownika niż EPON , mimo że koszt pojedynczego sprzętu jest wyższy.
Zasadniczo EPON jest postrzegany jako bardziej ekonomiczna i prostsza opcja dla klientów indywidualnych i małych i średnich przedsiębiorstw, na których zależy na cenie, natomiast GPON sprawdza się lepiej w przypadku dużej liczby użytkowników, zaawansowanych potrzeb i wystarczającego budżetu na bardziej solidne rozwiązanie.
Przykłady zastosowań i obszary, w których dominują GPON i EPON
Poza wartościami teoretycznymi, w świecie rzeczywistym każda technologia znalazła swoją niszę. Technologia EPON dynamicznie rozwija się na rynkach takich jak Azja i Europa , szczególnie wśród operatorów kablowych, średniej wielkości dostawców usług internetowych oraz wdrożeń domowych, gdzie koszty i kompatybilność z istniejącymi sieciami Ethernet mają kluczowe znaczenie.
Z drugiej strony technologia GPON została bardzo dobrze przyjęta w Stanach Zjednoczonych oraz przez dużych operatorów telekomunikacyjnych , którzy potrzebują rozwiązań dostępowych klasy operatorskiej, gotowych do integracji nie tylko technologii FTTH, ale także FTTB, zaawansowanych usług korporacyjnych i sieci szkieletowych ostatniej mili.
W zastosowaniach FTTx, EPON jest często spotykany w sieciach FTTP/FTTH dla gospodarstw domowych i małych firm, natomiast GPON jest używany zarówno w rozległych sieciach FTTH, jak i w korporacyjnych sieciach dostępowych oraz w sieciach bazowych sieci komórkowych, dzięki większej przepustowości i narzędziom do zarządzania.
Obecnie obie technologie współistnieją i konkurują ze sobą, a jednocześnie wzajemnie się uzupełniają. EPON nadal wygrywa ze względu na cenę i prostotę, natomiast GPON zwycięża, gdy wymagane są wysokie gęstości, wymagające potrójnej obsługi oraz rygorystyczne wymagania dotyczące QoS i OAM.
Zalety i wady EPON i GPON
Podsumowując, mocne i słabe strony każdej technologii można wyraźnie wymienić, co jest niezwykle pomocne przy podejmowaniu decyzji o zakupie lub projektowaniu.
Mocne strony EPON
EPON oferuje bardzo prostą architekturę sieciową , opartą bezpośrednio na technologii Ethernet, co ułatwia integrację z resztą infrastruktury operatora lub firmy. Nie wymaga dodatkowych warstw enkapsulacji dla większości typowych usług IP.
Komponenty EPON (OLT, ONU, moduły optyczne) są zazwyczaj tańsze niż ich odpowiedniki GPON, ponieważ wykorzystują prostsze układy ASIC i mniej wymagającą optykę. To sprawia, że są preferowanym wyborem w wielu budżetowych wdrożeniach.
EPON obsługuje szyfrowanie zarówno w górę, jak i w dół , umożliwiając stosunkowo łatwą ochronę ruchu typu end-to-end w scenariuszach, w których bezpieczeństwo jest istotnym wymogiem, ale bez osiągnięcia poziomu wyrafinowania zarządzania OMCI GPON.
Mocne strony GPON
Głównym atutem GPON jest jego większa przepustowość, szczególnie w kierunku downstream , sięgająca nawet 2,488 Gb/s. Zapewnia to ogromny margines bezpieczeństwa dla przyszłych potrzeb w zakresie zużycia danych i wysokiej jakości usług wideo.
Technologia GPON została zaprojektowana od podstaw z myślą o środowiskach wielousługowych, dzięki czemu efektywnie obsługuje usługę triple play (głos, dane, wideo) . Połączenie mechanizmów GEM, GTC i QoS czyni ją idealną platformą dla operatorów, którzy chcą skonsolidować wiele usług w ramach jednej sieci dostępowej.
Możliwość pracy z wysokimi współczynnikami podziału, takimi jak 1:64 lub 1:128, pozwala dużym wdrożeniom GPON zapewnić większy zasięg dla użytkowników końcowych przy mniejszej liczbie portów OLT , co znacznie zmniejsza liczbę obudów, kart i zużycie energii w centrali.
Efektywność transmisji w połączeniu z zaawansowanymi funkcjami QoS, OAM i bezpieczeństwa sprawia, że GPON jest bardzo opłacalnym rozwiązaniem w perspektywie średnio- i długoterminowej dla użytkowników wysokiego szczebla lub dużych operatorów , pomimo wyższych początkowych nakładów inwestycyjnych.
Ograniczenia każdej technologii
Pomimo swoich zalet, EPON ma ograniczenia w zakresie jakości usług, zaawansowanego zarządzania OAM oraz zabezpieczeń klasy operatorskiej . Niektóre z tych niedociągnięć można rozwiązać poprzez złożoną konstrukcję i konfigurację sieci, ale zwiększa to koszty operacyjne.
Z drugiej strony, główną słabością GPON jest większa złożoność technologiczna i koszt komponentów . Moduły optyczne i chipsety GPON, zwłaszcza w starszych generacjach, były znacznie droższe niż te stosowane w EPON, co może utrudniać ich wdrożenie w projektach wrażliwych na cenę.
Ewolucja w kierunku 10G EPON, 10G GPON i dalej
Zapotrzebowanie użytkowników i dostawców usług na przepustowość stale rośnie, więc pojawienie się szybszych wersji tych technologii było tylko kwestią czasu. Obecnie wdrożenia 10G EPON i 10G GPON (często nazywane XG-PON lub XGS-PON) są już dostępne , przenosząc dostępną przepustowość na nowy poziom.
Te warianty 10 Gb/s są coraz częściej stosowane w sieciach FTTB (światłowód do budynku) oraz w dostępie korporacyjnym , gdzie wymagane są bardzo wysokie prędkości współdzielone przez znaczną liczbę użytkowników lub usług, przy zachowaniu pasywnej filozofii sieci.
Patrząc w przyszłość, fora standaryzacyjne i branża pracują już nad rozwiązaniami PON 25G, 40G, a nawet 100G w technologii światłowodowej, oferującymi większy zasięg i przepustowość dla większej liczby użytkowników na port OLT. Choć wciąż znajdują się one na mniej powszechnym etapie, torują one drogę dla kolejnej generacji dostępu optycznego.
Co ciekawe, pomimo tych nowych prędkości, podstawowa koncepcja pozostaje ta sama: pasywna sieć optyczna, topologia punkt-wielopunkt i efektywne współdzielenie pasma . EPON i GPON, w swoich różnych wersjach, będą nadal podstawą dostępu światłowodowego przez wiele kolejnych lat.
Biorąc pod uwagę wszystkie te elementy, staje się jaśniejsze, dlaczego EPON i GPON nie są technologiami wzajemnie się wykluczającymi, lecz raczej uzupełniającymi się elementami ekosystemu PON. Podczas gdy EPON wyróżnia się prostotą, opłacalnością i bezproblemową integracją z Ethernetem w środowiskach domowych i małych i średnich przedsiębiorstw (SMB) , GPON jest pozycjonowany jako idealny wybór dla operatorów i dużych klientów, którzy wymagają większej przepustowości, zaawansowanych narzędzi QoS, wydajnego OAM i zaawansowanych funkcji wielousługowych. Wybór między jedną a drugą technologią zależy nie tylko od samej technologii, ale także od modelu biznesowego, budżetu światłowodowego, liczby użytkowników końcowych oraz pożądanego poziomu zarządzania i bezpieczeństwa.
