Domyślne ustawienia systemu Windows 11: kompletny przewodnik po ich dostosowywaniu

Informatec Digital » Zasoby » Domyślne ustawienia systemu Windows 11: kompletny przewodnik po ich dostosowywaniu

Znajomość tych domyślnych ustawień w systemie Windows 11 nie tylko pomoże Ci dostosować system do własnych upodobań, ale także poprawi wydajność , bezpieczeństwo i prywatność, a także zaoszczędzi Twój czas każdego dnia. W kolejnych sekcjach szczegółowo i przystępnym językiem dowiesz się, jak działają kluczowe opcje startowe, domyślne aplikacje, ustawienia prywatności, zalecane funkcje i szablony dla nowych użytkowników.

Konfigurowanie uruchamiania i trybu awaryjnego systemu Windows 11

Często rozwiązywanie problemów z systemem Windows 11 wymaga zmiany sposobu uruchamiania systemu . Środowisko odzyskiwania systemu Windows (Windows RE) i ekran Ustawienia uruchamiania umożliwiają modyfikację zachowania rozruchu w celu debugowania błędów, testowania sterowników lub uruchamiania specjalnych trybów, takich jak tryb awaryjny.

Aby uzyskać dostęp do zaawansowanych opcji uruchamiania , standardową procedurą jest najpierw uruchomienie środowiska odzyskiwania systemu Windows (Windows RE). Można to zrobić, ponownie uruchamiając komputer z wciśniętym klawiszem Shift w menu zamykania lub po kilkukrotnym przerwaniu rozruchu, gdy system wielokrotnie się zawiesza. Po uruchomieniu przejdź do Rozwiązywanie problemów > Opcje zaawansowane > Ustawienia uruchamiania i kliknij Uruchom ponownie.

Po ponownym uruchomieniu urządzenia i wyświetleniu ekranu Ustawienia uruchamiania zobaczysz ponumerowaną listę opcji specjalnych. Możesz wybrać dowolną z nich za pomocą klawiszy numerycznych lub klawiszy funkcyjnych F1-F9, albo po prostu nacisnąć Enter, aby uruchomić system Windows normalnie ze standardowymi ustawieniami.

Główne opcje konfiguracji startowej są przeznaczone głównie dla administratorów i zaawansowanych użytkowników, ale warto wiedzieć, do czego służy każda z nich, aby nie dać się zaskoczyć, gdy zajdzie taka potrzeba. Poniżej znajduje się przejrzyste wyjaśnienie każdego trybu, napisane prostym językiem.

1. Włącz debugowanie . Ten tryb uruchamia system Windows ze specjalnymi funkcjami debugowania przeznaczonymi dla specjalistów IT i administratorów systemów. Umożliwia podłączenie komputera do zewnętrznych narzędzi diagnostycznych i debugowania jądra w celu analizy awarii, zawieszania się systemu lub problemów technicznych, których nie można rozwiązać standardowymi metodami.

2. Włącz rejestrowanie rozruchu . Po włączeniu tej opcji system Windows generuje plik tekstowy o nazwie ntbtlog.txt , który rejestruje wszystkie sterowniki załadowane podczas procesu uruchamiania. Ten dziennik jest bardzo przydatny w zaawansowanym rozwiązywaniu problemów , na przykład w celu zidentyfikowania konkretnego sterownika powodującego niebieski ekran podczas uruchamiania.

3. Włącz wideo o niskiej rozdzielczości . Po wybraniu tej opcji system Windows zaczyna korzystać z aktualnego sterownika wideo, ale wymusza bardzo podstawową rozdzielczość i częstotliwość odświeżania . Jest to idealne rozwiązanie, jeśli zmieniłeś rozdzielczość na wartość nieobsługiwaną przez monitor i teraz nic nie widzisz lub jeśli sterownik karty graficznej powoduje problemy z ustawieniami wyświetlania. W tym trybie możesz przywrócić bezpieczne ustawienia.

4. Włącz tryb awaryjny . Tryb awaryjny uruchamia system Windows w minimalnym stanie: ładowane są tylko niezbędne sterowniki i ograniczony zestaw usług . Jeśli problem nie pojawia się w trybie awaryjnym, oznacza to, że przyczyną może być pełna konfiguracja domyślna, dodatkowy sterownik lub oprogramowanie innych firm. Pomaga to zawęzić przyczynę awarii i umożliwia odinstalowanie lub wyłączenie oprogramowania powodującego konflikt.

5. Tryb awaryjny z obsługą sieci . Jest to wariant trybu awaryjnego, który ładuje również sterowniki sieciowe i usługi niezbędne do połączenia z internetem lub innymi komputerami w sieci lokalnej. Jest przydatny, gdy trzeba pobrać narzędzia naprawcze, sterowniki lub dokumentację podczas rozwiązywania problemu w trybie awaryjnym.

6. Tryb awaryjny z wierszem poleceń . W tym trybie system Windows nie wyświetla standardowego pulpitu; zamiast tego uruchamia się w trybie awaryjnym z widocznym jedynie oknem wiersza poleceń (CMD) . Ta opcja jest przeznaczona dla zaawansowanych użytkowników i techników, którzy muszą uruchamiać polecenia, skrypty lub narzędzia wiersza poleceń w celu naprawy systemu, przywrócenia plików lub modyfikacji ustawień zaawansowanych.

7. Wyłącz wymuszanie podpisu sterownika . Domyślnie system Windows 11 wymaga, aby sterowniki posiadały ważny podpis cyfrowy, aby upewnić się, że nie zostały zmodyfikowane i pochodzą od zaufanego dostawcy. Wybranie tej opcji umożliwi instalację sterowników z nieprawidłowymi lub niepodpisanymi podpisami . Jest to rozwiązanie tymczasowe, przeznaczone na przykład w przypadku, gdy starsze urządzenie ma wyłącznie niepodpisane sterowniki. Nie zaleca się trwałego wyłączenia tej opcji ze względów bezpieczeństwa.

8. Wyłącz ochronę ELAM (Early Startup Antimalware) . Technologia ELAM umożliwia załadowanie oprogramowania antywirusowego lub antymalware przed sterownikami innych firm podczas uruchamiania systemu, blokując potencjalnie złośliwe sterowniki. Wybranie tej opcji tymczasowo wyłącza ochronę ELAM, co może pomóc wykluczyć niezgodności między oprogramowaniem antymalware a niektórymi sterownikami startowymi, chociaż komputer jest w tym czasie mniej chroniony przed zagrożeniami startowymi.

9. Wyłącz automatyczne ponowne uruchamianie po wystąpieniu błędu . Gdy system Windows napotka awarię krytyczną, domyślne ustawienie zazwyczaj powoduje próbę automatycznego ponownego uruchomienia systemu. Po włączeniu tej opcji komputer nie uruchomi się ponownie samoczynnie po wystąpieniu błędu krytycznego , co zapobiega utknięciu w pętli ciągłych restartów. Jest to przydatne, gdy komputer utknie w pętli niebieskiego ekranu i restartów, ponieważ można odczytać komunikat o błędzie i zanotować kod w celu diagnostyki.

Jeśli w dowolnym momencie nie chcesz używać żadnego z tych specjalnych trybów , możesz nacisnąć klawisz Enter na ekranie Ustawienia uruchamiania, aby system Windows uruchomił się normalnie z domyślnymi ustawieniami rozruchowymi.

Wychodzenie z trybu awaryjnego, gdy system Windows się zawiesi

Zazwyczaj samo ponowne uruchomienie komputera wystarcza , aby wyjść z trybu awaryjnego systemu Windows 11 i powrócić do normalnego uruchamiania. Czasami jednak system nadal przechodzi w tryb awaryjny przy każdym ponownym uruchomieniu, ponieważ opcja w ustawieniach rozruchu systemu pozostała zaznaczona.

Jeśli system Windows zawsze uruchamia się w trybie awaryjnym, mimo że tego już nie chcesz , możesz wykonać poniższe czynności, aby przywrócić jego standardowe zachowanie:

• Naciśnij klawisz Windows + R , aby otworzyć okno Uruchom.
• W dziedzinie Otwartepisze msconfig i kliknij OK.
• Przejdź do zakładki Boot w oknie Ustawienia systemowe.
• W bloku Opcje rozruchuodznacz pole Bezpieczny rozruch o Bezpieczny start jeśli jest aktywowany.
• Zastosuj zmiany i uruchom ponownie komputer, aby powrócić do normalnego uruchamiania.

Dzięki tej niewielkiej zmianie system przestaje wymuszać tryb awaryjny i powraca do domyślnej konfiguracji startowej, ładując wszystkie standardowe sterowniki i usługi.

Domyślne ustawienia po czystej instalacji systemu Windows 11

Po czystej instalacji systemu Windows 11 często pojawia się potrzeba usunięcia niepotrzebnych komponentów, dostrojenia systemu do gier, poprawy prywatności lub dostosowania go do własnych upodobań. Wielu użytkowników korzysta z prostej procedury konfiguracji początkowej, którą można wykorzystać jako punkt odniesienia i dostosować do własnych potrzeb.

Jednym z pierwszych zadań jest zazwyczaj usunięcie skrótów i preinstalowanych aplikacji, które nie wnoszą żadnej wartości – proces ten często nazywany jest podstawowym „debloatem”. Polega on na odinstalowaniu skrótów instalatora, aplikacji promocyjnych lub narzędzi, których nie będziesz używać. Najlepiej jednak nie popadać w skrajności i nie usuwać narzędzi takich jak Paint, jeśli wiesz, że będą potrzebne później.

Inną powszechną praktyką w grach jest wyłączanie akceleracji myszy . Funkcja ta zmienia relację między fizycznym ruchem myszy a ruchem wskaźnika, co wielu graczy uważa za nieprecyzyjne. Dostosowanie jej w ustawieniach myszy pozwala na bardziej spójną kontrolę, szczególnie w grach turniejowych. Aby uzyskać więcej informacji na temat personalizacji sterowania, zapoznaj się z naszym poradnikiem personalizacji myszy, klawiatury i wskaźnika.

W Eksploratorze plików przydatna może być zmiana pewnych domyślnych ustawień , np. wyłączenie historii ostatnio otwieranych plików i folderów oraz skonfigurowanie otwierania ich bezpośrednio na „Tym komputerze” zamiast „Szybkiego dostępu”. Dzięki temu za każdym razem, gdy otworzysz Eksplorator plików, od razu zobaczysz swoje główne dyski i foldery.

W obszarze dostępności i codziennego użytkowania , wielu użytkowników uważa za irytujące pojawianie się komunikatów o klawiszach trwałych po wielokrotnym naciskaniu określonych klawiszy. Wyłączenie tych powiadomień i skrótów, a także zmiana kombinacji językowej klawiatury (na przykład usunięcie skrótu Alt+Shift i pozostawienie tylko klawiszy Windows+Spacja) zapobiega przypadkowym zmianom języka podczas pracy lub grania.

Jeśli chodzi o zachowanie plików i pulpitu , niektórzy użytkownicy wolą, aby pliki były trwale usuwane, wyświetlając jedynie okno potwierdzenia, zamiast ciągłego przechodzenia do Kosza. Inni decydują się na zmianę motywu, ukrycie ikony Kosza na pulpicie i ustawienie ikony „Ten komputer” jako głównej, aby uzyskać szybszy dostęp do dysków.

Menedżer zadań oferuje również kilka przydatnych usprawnień . Oznaczenie go jako „Zawsze widoczny” gwarantuje, że jeśli aplikacja zawiesi się w trybie pełnoekranowym, nadal będzie widoczny i dostępny, bez ukrywania się za innymi aplikacjami. Można również skorzystać z tej okazji, aby wyłączyć aplikacje uruchamiające się wraz z systemem , ale nieużywane stale, na karcie Uruchamianie, skracając czas rozruchu i zużycie zasobów.

Nie zapomnij o planie zasilania i automatycznym wygaszaniu ekranu . Dostosowanie planu (na przykład do trybu wysokiej wydajności na komputerach stacjonarnych do gier) i wydłużenie lub skrócenie czasu do wyłączenia ekranu, gdy nie używasz urządzenia, pomaga zrównoważyć zużycie energii i wygodę. W laptopach te ustawienia są kluczowe dla żywotności baterii.

Aby poprawić zarówno przeglądanie, jak i bezpieczeństwo , wielu użytkowników zmienia domyślny DNS na taki, jak Cloudflare, który oferuje filtrowanie złośliwego oprogramowania. Ten typ DNS blokuje znane złośliwe domeny i może zapewnić niewielką poprawę prywatności i szybkości przeglądania.

W ramach podstawowego pakietu oprogramowania często instalowane są pakiety redystrybucyjne (Visual C++ i podobne), dobry archiwizator plików, taki jak NanaZip (alternatywa dla systemu Windows 11, kompatybilna z 7-Zip), narzędzia takie jak Microsoft PowerToys oraz zaawansowany odtwarzacz multimediów, taki jak PotPlayer. Ten ostatni oferuje liczne zaawansowane funkcje, konfigurowalny interfejs podobny do Winampa, rozbudowaną obsługę kodeków oraz kompatybilność z filmami 360°/VR, często przewyższając w niektórych aplikacjach bardziej znane opcje, takie jak VLC czy MPC.

Domyślna kontrola urządzeń, sieci i pamięci masowej

W środowiskach profesjonalnych lub zarządzanych administratorzy często wymuszają domyślne ustawienia za pomocą zasad lub profili konfiguracji, aby uniemożliwić użytkownikom dostęp do treści, których nie powinni otwierać, a także zachować równowagę między bezpieczeństwem a użytecznością.

Jedną z tych zasad jest blokowanie ręcznego wyrejestrowywania urządzeń z usług MDM . Po włączeniu tej opcji użytkownicy nie mogą ręcznie wyrejestrowywać swoich urządzeń z usług zarządzania urządzeniami mobilnymi (MDM). Powiązane ustawienia, takie jak zasada „Doświadczenie/Zezwalaj na ręczną rejestrację urządzeń z usług MDM” , są zablokowane, aby zapobiec nagłemu wyłączeniu urządzenia z zarządzania korporacyjnego.

W Eksploratorze plików można również kontrolować, które foldery są widoczne . Istnieją zasady, które po włączeniu pozwalają użytkownikom zobaczyć folder „Sieć” lub „Ten komputer” w panelu nawigacyjnym. Włączenie tej opcji ułatwia użytkownikom nawigację między zasobami współdzielonymi a dyskami lokalnymi, szczególnie w sieciach korporacyjnych.

Dodatkowo można zdefiniować dozwolone lokalizacje przechowywania danych . Domyślnie dostęp jest zazwyczaj przyznawany do folderów takich jak Dokumenty, Pulpit, Zdjęcia i Pobrane. Administratorzy mogą jednak skonfigurować te „dozwolone lokalizacje przechowywania danych” i zablokować użytkownikom dostęp do innych dysków lokalnych lub sieciowych, na przykład w celu zapobiegania wyciekom danych lub korzystaniu z nieautoryzowanych dysków zewnętrznych.

Kolejnym ważnym elementem domyślnej konfiguracji jest Storage Sense i sposób, w jaki obsługuje on zawartość w chmurze . Korzystając z progu dehydratacji zawartości w chmurze, można ustawić go tak, aby plik, który nie zostanie otwarty w określonym czasie (na przykład 30 dni), był dostępny tylko online. Oznacza to, że plik pozostaje widoczny, ale zajmuje tylko miejsce w chmurze, zwalniając pamięć lokalną. Aby zoptymalizować wykorzystanie pamięci lokalnej i dysków SSD, należy zapoznać się z poradnikami dotyczącymi optymalizacji dysków SSD . Gdy użytkownik ponownie otworzy plik z połączeniem internetowym, zostanie on pobrany i ponownie będzie dostępny lokalnie do momentu przekroczenia określonego czasu.

Prywatność, telemetria i personalizacja w systemie Windows 11

Prywatność w systemie Windows 11 jest ściśle związana z danymi o użytkowaniu i danymi telemetrycznymi , które system wysyła do firmy Microsoft. Istnieją zasady, które pozwalają ograniczyć te informacje do tego, co jest absolutnie niezbędne do utrzymania jakości, kompatybilności aplikacji i bezpieczeństwa urządzenia.

Ustawienia telemetrii można ustawić na minimalny wymagany poziom , co oznacza, że ​​udostępniane są tylko podstawowe informacje o urządzeniu, błędach krytycznych i podobnych danych, aby system Windows mógł otrzymywać odpowiednie aktualizacje zabezpieczeń i zgodności. Na przykład zasadę System/AllowTelemetry można ustawić na „Tylko telemetria”, aby zmniejszyć ilość przesyłanych danych.

Można również wyłączyć eksperymentowanie z produktem . Gdy ustawienie eksperymentowania (System/AllowExperimentation) jest wyłączone, Microsoft nie może przeprowadzać testów A/B ani funkcji eksperymentalnych w celu sprawdzenia preferencji użytkownika lub zachowania urządzenia. Ogranicza to nieoczekiwane zmiany w interfejsie lub niektórych ustawieniach, kosztem potencjalnego zmniejszenia liczby wczesnych ulepszeń.

W przypadku reklam spersonalizowanych system Windows używa identyfikatora reklam, który umożliwia aplikacjom dostosowywanie reklam na podstawie sposobu korzystania z urządzenia. Wyłączenie tej opcji, na przykład za pomocą zasady Prywatność/WyłączAdvertisingId, uniemożliwia tym aplikacjom wykorzystywanie danych o użytkowaniu do wyświetlania spersonalizowanych reklam, zwiększając prywatność kosztem mniej ukierunkowanych reklam.

Kolejnym kontrowersyjnym elementem są wiadomości, zainteresowania i widżety zintegrowane z paskiem zadań lub panelem widżetów. Niektóre polityki zezwalają na ich domyślne ukrywanie, co zapewnia czystsze i mniej rozpraszające środowisko. Wyłączenie tych elementów to jedna z pierwszych rzeczy, jakie robią użytkownicy po pierwszej instalacji systemu Windows 11, jeśli wolą prostszy wygląd pulpitu.

Przeglądarka Microsoft Edge umożliwia również wymuszenie ustawień domyślnych . Obejmują one blokowanie instalacji rozszerzeń zewnętrznych (na przykład za pomocą zasady BlockExternalExtensions), aby zapobiec instalowaniu potencjalnie niebezpiecznych lub niechcianych dodatków. Jest to powszechne w firmach, które chcą mieć bardziej kontrolowane środowisko przeglądania.

Co więcej, możliwe jest skonfigurowanie strony głównej Edge i strony nowej karty jako domyślnych dla wszystkich użytkowników. Na przykład, można ustawić stronę nowej karty tak, aby korzystała z określonego adresu URL, takiego jak portal korporacyjny, lub aby strona główna automatycznie ładowała witrynę Office.com. W ten sposób wszyscy użytkownicy rozpoczynają przeglądanie w tym samym miejscu, co jest bardzo praktyczne w środowisku zawodowym lub edukacyjnym.

Funkcja SmartScreen w programie Microsoft Defender obsługuje również ustawienia ścisłe . Dzięki włączonej opcji blokowania ignorowania ostrzeżeń SmartScreen, gdy przeglądarka wykryje potencjalnie niebezpieczną witrynę lub plik do pobrania, użytkownik nie będzie mógł zignorować ostrzeżenia i kontynuować na własne ryzyko. To wzmacnia ochronę, szczególnie na komputerach służbowych, gdzie nieostrożność może mieć poważne konsekwencje.

Wizualnie, system Windows 11 umożliwia domyślne dostosowanie tła pulpitu i ekranu blokady za pomocą zasad. Można określić obraz w formacie JPG, JPEG lub PNG, pobrany ze zdalnego adresu URL (http/https) lub z lokalnej ścieżki dostępu do pliku, i zastosować go jako obowiązkowe tło dla wszystkich użytkowników. To samo dotyczy obrazu ekranu blokady, z analogicznymi opcjami. Jeśli zasady te są ustawione na „nieskonfigurowane”, użytkownik może swobodnie wybrać własne tło; jeśli są skonfigurowane, wymuszane jest domyślne tło firmowe lub standardowe.

Domyślne programy i aplikacje w systemie Windows 11

Zarządzanie aplikacjami, które domyślnie otwierają się dla każdego typu pliku, to jeden z najskuteczniejszych sposobów dostosowania systemu Windows 11 do Twojego przepływu pracy. Jeśli programujesz, edytujesz zdjęcia, pracujesz z plikami PDF lub często korzystasz z określonych formatów plików, zmiana skojarzeń plików może zaoszczędzić Ci znaczną liczbę kliknięć.

Aby zmienić domyślne aplikacje w systemie Windows 11, możesz przejść do aplikacji Ustawienia, wybrać Aplikacje > Aplikacje domyślne lub skorzystać ze skrótu, który pojawia się w niektórych menu. Z tego miejsca masz dwa główne sposoby konfiguracji domyślnych aplikacji.

Pierwszą opcją jest ustawienie domyślnego typu pliku lub protokołu . W pasku wyszukiwania w sekcji „Domyślne aplikacje” możesz wpisać rozszerzenie (np. .txt, .pdf, .jpg) lub protokół (np. http, mailto). Po wybraniu wyniku zobaczysz, która aplikacja jest domyślnie powiązana z plikiem, i możesz wybrać inną alternatywę zainstalowaną w systemie. Jest to bardzo przydatne w określonych przypadkach, na przykład gdy chcesz, aby pliki .txt zawsze otwierały się w ulubionym edytorze tekstu, a nie w Notatniku.

Drugim sposobem jest ustawienie wartości domyślnych dla każdej aplikacji . W tej samej sekcji możesz wyszukać i wybrać konkretną aplikację (na przykład przeglądarkę internetową, odtwarzacz muzyki lub przeglądarkę obrazów), a zobaczysz wszystkie obsługiwane przez nią typy plików i łącza. Następnie możesz po kolei zmieniać rozszerzenia, które chcesz powiązać z tym programem. Jest to szczególnie przydatne, jeśli właśnie zainstalowałeś nową aplikację główną i chcesz, aby obsługiwała praktycznie wszystkie otwierane przez nią pliki.

Jeśli chcesz używać Microsoft Edge jako domyślnej przeglądarki , system Windows oferuje skrót w sekcji „Domyślne aplikacje”. W sekcji „Ustaw domyślne ustawienia aplikacji” wybierz Microsoft Edge, a obok opcji „Ustaw Microsoft Edge jako domyślną przeglądarkę” kliknij „ Ustaw jako domyślną ” . Spowoduje to, że wszystkie adresy URL, linki z innych aplikacji i protokoły internetowe będą otwierane bezpośrednio w Edge.

Usuń rekomendacje i sugerowane informacje z menu głównego

Menu Start systemu Windows 11 zawiera wbudowaną sekcję Zalecana zawartość , w której wyświetlane są ostatnio używane dokumenty, sugestie aplikacji, a czasem elementy, które mogą być irytujące dla osób, które chcą czegoś bardziej przejrzystego.

Wielu użytkowników próbuje całkowicie wyłączyć rekomendacje w sekcji Uruchamianie w Ustawieniach, ale sam interfejs często przekierowuje ich do ustawień rekomendowanych treści. Chociaż system Windows 11 nie zawsze pozwala usunąć wszystkie sugestie jednym kliknięciem, oferuje on opcje pozwalające znacząco zredukować ten „szum” poprzez wyłączenie rekomendacji dotyczących ostatnio używanych plików, sugerowanych aplikacji i polecanych elementów. Wersje Enterprise umożliwiają również korzystanie z zasad w celu dalszego uporządkowania tego obszaru.

Jeśli zależy Ci na uproszczonym menu Start, bez sugestii i reklam , sprawdź ustawienia menu Start w Ustawieniach > Personalizacja > Start i wyłącz wszystkie opcje, które wyświetlają polecane elementy, sugerowane treści lub wskazówki. W środowiskach zarządzanych preferencje te można egzekwować za pomocą zasad, aby zapewnić spójne działanie menu Start dla wszystkich użytkowników.

Zdefiniuj szablony konfiguracji dla nowych użytkowników

W systemie Windows 11 powszechną potrzebą jest utworzenie „szablonu” konfiguracji, dzięki któremu wszyscy nowi użytkownicy komputera odziedziczą określone ustawienia od pierwszego logowania, bez konieczności ręcznego powtarzania tej samej konfiguracji.

Do często stosowanych domyślnie zmian należą na przykład: wyrównanie menu Start do lewej strony paska zadań , modyfikacja jego wyglądu, aby bardziej przypominał ten z systemu Windows 10, a przynajmniej usunięcie przypiętych aplikacji i przypięcie określonej listy programów. Chociaż system Windows 11 nie zawiera prostego graficznego kreatora do „zapisywania” profilu jako szablonu, preferencje te można wymusić za pomocą zasad grupy, skryptów lub narzędzi wdrażania.

Inną powszechną praktyką jest wyświetlanie jak największej liczby ikon w zasobniku systemowym (obszarze powiadomień), aby użytkownik zawsze widział, które aplikacje są aktywne. To ustawienie, zastosowane na poziomie obrazu lub polityki, zapewni, że każdy nowy użytkownik będzie miał taką samą konfigurację ikon widocznych na pasku zadań.

Menu kontekstowe również często ulega zmianom . W systemie Windows 11 wprowadzono zmodernizowane, mniejsze menu kontekstowe, a wielu użytkowników preferuje pełne, „klasyczne” menu z poprzednich wersji. Chociaż istnieją triki w rejestrze i narzędzia innych firm, które pozwalają przywrócić to zachowanie, ustawienie go jako domyślnego dla wszystkich nowych użytkowników zazwyczaj wymaga zaawansowanej personalizacji systemu lub instalatora, co jest bardziej odpowiednie dla doświadczonych administratorów.

Jeśli chodzi o bloatware i preinstalowane aplikacje, takie jak OneDrive, Copilot czy aplikacje ze sklepu Microsoft Store , wiele osób chce je usunąć lub uniemożliwić ich automatyczną instalację bez uprawnień administratora. Na poziomie korporacyjnym można to osiągnąć za pomocą niestandardowych obrazów systemu Windows, skryptów konfiguracyjnych i zasad blokujących instalację aplikacji ze sklepu Microsoft Store na standardowych kontach użytkowników, uniemożliwiając użytkownikom dodawanie oprogramowania bez nadzoru.

Ustawienia wizualne są również częścią tego pożądanego szablonu : ustawienie stałej tapety (konkretnego obrazu lub jednolitego koloru) i wyłączenie funkcji, takich jak Windows Spotlight, które dynamicznie zmieniają tło. W ten sposób wszyscy nowi użytkownicy będą widzieć to samo tło od pierwszego logowania.

Inne szczegóły domyślnego zachowania aplikacji , takie jak ustawienie, aby Notatnik zawsze otwierał dokumenty w nowych oknach i przy nowo rozpoczętej sesji lub wymuszenie na przeglądarce Edge odrzucania wszystkich dodatkowych uprawnień i funkcji przy pierwszym uruchomieniu, wymagają zestawu ustawień aplikacji, zasad, a w niektórych przypadkach modyfikacji obrazu instalacyjnego.

W środowiskach profesjonalnych najczystszym sposobem zastosowania wszystkich tych ustawień jest utworzenie niestandardowego obrazu systemu Windows 11 lub skorzystanie z narzędzi, takich jak Microsoft Endpoint Manager, zasady grupy (GPO) i skrypty konfiguracyjne. Dzięki temu podczas instalacji systemu lub tworzenia nowego użytkownika wszystkie te parametry zostaną skonfigurowane bez konieczności ręcznej interwencji.

Ostatecznie prawdziwy potencjał systemu Windows 11 tkwi w jego możliwościach personalizacji : od zaawansowanego uruchamiania i trybu awaryjnego, przez skojarzenia plików, prywatność, zasady korporacyjne, menu Start, aż po nowy interfejs użytkownika. Rozumiejąc dostępne opcje i korzystając z odpowiednich narzędzi, możesz znacząco zmienić domyślną konfigurację systemu i dostosować ją do sposobu, w jaki chcesz pracować lub zarządzać swoimi komputerami.